อ่านละครเรื่องลูกทาส วันที่ 18 มีนาคม 2557

อ่านละครเรื่องลูกทาส วันที่ 18 มีนาคม 2557

แก้วตัดสินใจจับมือคุณน้ำทิพย์ไปเกาะกุม เธอตกใจมากไม่คิดว่าแก้วจะกล้า แก้วยกมือคุณน้ำทิพย์ขึ้นมาแนบแก้มของเขา แล้วบอกว่าเขารู้ตัวว่าทำสิ่งที่ไม่บังควร แต่กับคนที่ความตายรออยู่ตรงหน้าอย่างเขา หากไม่พูดเสียแต่ตอนนี้ ก็คงต้องตายโดยที่โกหกตัวเองและโกหกเธอตลอดไป

“เพียงแค่กระผมรู้ว่าหัวใจของคุณน้ำทิพย์กับไอ้แก้วเป็นหัวใจเดียวกันกระผมก็มีความสุขที่สุดแล้วคุณอย่าเสี่ยงภัยมายุ่งเกี่ยวกับกระผมอีกเลยขอรับ”


คุณน้ำทิพย์น้ำตาคลอเบ้าในเวลาที่อาจจะเป็นวาระสุดท้ายของชีวิตในที่สุดความรักที่ถูกซ่อนไว้ของคนทั้งคู่ก็เปิดเผยออกมา

ที่ด้านนอกเรือนขังทาสบุญเจิมต่อว่าต่อขานเข้มที่เคยคิดร้ายต่อเธอเข้มขอโทษอ้างความจำเป็นเพราะต้องทำตามคำสั่งของมาโนชเธอเห็นคุณน้ำทิพย์อยู่ข้างในนานนักยังไม่ออกมาก็ทำอุบายว่าหิวหมากเข้มไม่มีหมากแต่อยากเอาใจบุญเจิมจึงอาสาไปเอาจากที่อื่นมาให้

บุญเจิมได้จังหวะที่เข้มไม่อยู่เข้าไปในเรือนขังทาสทันทีแล้วเสียงพร่ำคำรักที่ได้ยินและภาพที่เห็นทำให้เธอช็อกไม่อยากเชื่อว่าจะเป็นความจริงเพราะถึงแม้เธอจะหึงหวงแก้วยังไงก็ไม่เคยระแวงมาถึงคุณน้ำทิพย์เลยบุญเจิมเจ็บปวดรวดร้าวใจยิ่งนักยืนนิ่งเงียบน้ำตาไหลอาบหน้า

แก้วกับคุณน้ำทิพย์อยู่ในอ้อมกอดของกันและกันด้วยความรักใคร่ครู่ใหญ่แก้วก็ดันตัวเธอออกห่าง

“คุณน้ำทิพย์กลับไปเถิดขอรับคุณเข้ามานานแล้วเดี๋ยวจะผิดสังเกตครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายนะขอรับคุณอย่าเข้ามาที่นี่อีก”

“แก้วจะให้ฉันตัดใจทนดูแก้วตายหรือถูกขายไปต่อหน้าต่อตาอย่างนั้นน่ะรึ”

“เพียงแค่กระผมรู้ว่าหัวใจของคุณน้ำทิพย์กับไอ้แก้วเป็นหัวใจเดียวกันกระผมก็มีความสุขที่สุดแล้วคุณอย่าเสี่ยงภัยมายุ่งเกี่ยวกับกระผมอีกเลยขอรับ”

“ยิ่งฉันรู้ว่าหัวใจเราตรงกันฉันยิ่งไม่มีวันยอมสูญเสียแก้วไปเป็นอันขาดไม่ว่าจะต้องเสี่ยงภัยเท่าใดก็ตาม”

คุณน้ำทิพย์พูดน้ำเสียงและสีหน้ามุ่งมั่นจริงจังที่จะช่วยแก้วก่อนจะหยิบตะกร้าเดินออกไป...ด้านบุญเจิมกลับมาถึงเรือนทาสก็ฟุบหน้าร้องไห้เสียใจมากที่แก้วรักคุณน้ำทิพย์ไม่ใช่ตนและยิ่งเจ็บปวดใจที่ทั้งแก้วและคุณน้ำทิพย์ยังปิดบังตนความเสียใจกลายเป็นความแค้นเพิ่มมากขึ้นสายตาบุญเจิมเริ่มแข็งกร้าวกัดฟันแน่น

เช้าวันรุ่งขึ้นบุญมีเปิดประตูเรือนออกมาด้วยอาการเมาค้างปวดหัวมากเพราะเมื่อคืนดื่มหนักครั้นมองเห็นบุญเจิมนั่งซึมอยู่ที่หน้าเรือนก็แปลกใจ

“อ้าวนังเจิมเอ็งอยู่เรือนรึนี่ข้านึกว่าเอ็งรับใช้คุณน้ำทิพย์จนหาทางกลับเรือนทาสไม่ถูกเสียแล้ว”

บุญเจิมนั่งเงียบไม่ตอบคำแต่พอได้ยินชื่อคุณน้ำทิพย์ทำให้น้ำตาซึมความแค้นและความเสียใจประดังเข้ามา

“เอ็งร้องไห้ทำไมนังเจิมใครทำอะไรเอ็ง”

“ฉันพูดไปแล้วพี่ช่วยฉันได้รึคนที่ทำร้ายฉันอยู่สูงกว่าพี่มากนักแม้แต่คุณมาโนชยังทำอะไรไม่ได้เลย”

บุญมียิ่งแปลกใจหนักขึ้นว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่จึงซักไซ้จนบุญเจิมยอมเล่าเรื่องให้ฟังทั้งหมดแล้วย้อนถามพี่ชายว่ารู้เรื่องแล้วช่วยอะไรได้บ้างบุญมียิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

“ชะช้าดูหรือเป็นถึงนางหงส์พงศ์พระยามาลดตัวให้ไอ้กาดำต่ำศักดิ์เช่นนี้ถ้าเป็นลูกเต้าของข้าแล้วไอ้บุญมีจะตัดคอเสียบประจานไว้ทีเดียวแต่เอ็งไม่ต้องกลัวดอกนังเจิมข้าไม่ปล่อยให้เอ็งถูกหญิงร้ายชายชั่วสองคนนี้หลอกเอาดอกข้าจะแก้แค้นให้เอ็งเอง”

“พี่จะทำอย่างไรรึ”บุญเจิมถามอย่างสนใจ

“ก็กราบเรียนท่านเจ้าคุณน่ะสิวะ...ทั้งไอ้แก้วแลคุณน้ำทิพย์จะได้ถูกลงอาญาให้สาสมกับความผิดคิดชั่ว”บุญมียิ้มสะใจ

“แล้วพี่แก้วไม่ถึงตายรึ”

“ไม่ดอกฆ่าคนไม่ใช่เรื่องเล็กแลไอ้คุณพระเรือนแพก็จ้องจับผิดอยู่ท่านเจ้าคุณไม่กล้าเสี่ยงเป็นแน่...อย่างมากก็ขายมันไปหัวเมืองปักษ์ใต้ให้พ้นหูพ้นตาเท่านั้นเอง”

“ถ้าอย่างนั้นฉันก็ไม่ได้เจอพี่แก้วอีกแล้วสิ”

“เอ็งยังจะหวังในตัวมันอีกรึนังเจิมไอ้แก้วมันทะเยอทะยานใฝ่สูงถึงเพียงนี้ยังไงมันก็ไม่แลเอ็งในเมื่อเอ็งไม่ได้แล้วจะให้หญิงอื่นได้ไอ้แก้วไปทำไมวะสู้ไม่ให้ใครได้เลยไม่ดีกว่ารึ”

คำยุแยงของบุญมีได้ผลบุญเจิมฟังแล้วคิดคล้อยตาม...เมื่อบุญมีทำหน้าที่ขับรถม้าไปส่งพระยาไชยากรที่ทำงานพยายามหาโอกาสบอกเล่าเรื่องสำคัญ...ขณะที่บุญเจิมยืนกระวนกระวายอยู่หน้าเรือนใหญ่หลังจากบุญมีขับรถม้าออกไปแล้วเธอหวังเป็นอย่างยิ่งว่าพระยาไชยากรจะเชื่อเรื่องที่พี่ชายฟ้องจังหวะนั้นกิ่งเดินเข้ามาหา

“นังเจิมเอ็งมาอยู่นี่เองข้าตามหาเอ็งเสียทั่วเอ็งได้เจอไอ้แก้วหรือไม่แลไอ้แก้วเป็นอย่างไรบ้าง”

“ป้าอยากรู้เรื่องพี่แก้วก็ไปหาคุณน้ำทิพย์สิเมื่อคืนนี้มีแต่คุณน้ำทิพย์เท่านั้นที่ได้เจอพี่แก้ว”

บุญเจิมยิ่งคิดยิ่งแค้นกิ่งแปลกใจ

“อ้าวแล้วคุณน้ำทิพย์ไม่ได้เล่าให้เอ็งฟังรึแปลกจริงไปด้วยกันแท้ๆ”

“เฮอะเวลานั้นคุณน้ำทิพย์เป็นสุขราวกับอยู่บนสวรรค์ชั้นฟ้าจะอยากพูดจากับทาสอย่างฉันรึแต่คุณน้ำทิพย์ไม่ได้เล่าให้ฉันฟังก็ดีแล้วคำพูดจากปากคุณน้ำทิพย์ไม่สู้ที่ฉันได้ยินกับหูได้เห็นกับตาตัวเองดอก”

“อะไรของเอ็งวะนังเจิมก็ไหนเอ็งบอกว่าคุณน้ำทิพย์ไม่ได้เล่าเรื่องไอ้แก้วให้ฟังยังไงเล่าแล้วเอ็งไปได้ยินกับหูได้เห็นกับตาเรื่องอะไรมาวะ”

บุญเจิมไม่ตอบจังหวะนั้นบุญมีขับรถม้าพาพระยาไชยากรกลับมากิ่งคิดว่าเจ้านายคงลืมของจึงกลับมาเร็วบุญเจิมยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วรีบไปคุกเข่ารับหน้ารวมกับทาสอื่นๆ...พระยาไชยากรลงจากรถมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดถามด้วยน้ำเสียงโกรธจัด

“นังบุญเจิมไอ้บุญมีพี่มึงเล่าให้กูฟังหมดแล้วมึงจะยืนยันว่าอย่างไร”

“บ่าวขอสาบานเจ้าค่ะว่าที่พี่มีเล่าให้ท่านเจ้าคุณฟังเป็นความจริงทั้งสิ้นหากไม่จริงบ่าวยินดีอุทิศหลังของบ่าวให้ลงหวายเจ้าค่ะ”

“มึงไปตามลูกน้ำทิพย์มาหากูที่ห้องทำงานเดี๋ยวนี้”

พระยาไชยากรเดินขึ้นเรือนไปด้วยความโกรธสุดๆสองพี่น้องเหล่มองกันแล้วยิ้มสะใจ...คุณน้ำทิพย์อยู่ที่ศาลาท่าน้ำกับนมอ้อนเมื่อรู้จากบุญเจิมว่าบิดาให้ไปพบก็เตรียมตัวไปนมอ้อนไม่พอใจที่เห็นบุญเจิมมีกิริยาแข็งกร้าวผิดไปจากเดิมจึงต่อว่าคุณน้ำทิพย์ห้ามไม่ให้นมอ้อนพูดอะไรเพราะนึกรู้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วว่าบุญเจิมต้องแอบเข้าไปรู้เห็นเรื่องเธอกับแก้วและบุญเจิมต้องไม่พอใจอย่างแน่นอน

คุณน้ำทิพย์เข้าไปกราบเท้าบิดาพระยาไชยากรพยายามระงับอารมณ์โกรธก้มลงลูบหัวลูกสาวด้วยความรักและเอ็นดู

“ลูกเอาอาหารเอายาไปให้ไอ้แก้วถึงเรือนขังซ้ำทำกิริยาพร่ำพรอดกับมันจริงหรือไม่”

“จริงค่ะ”

“ทำไมลูกทำเช่นนั้น”

“เพราะลูกสงสารแก้วค่ะ”

“สงสารมันเกินขอบเขตไม่ได้ดอกลูกเพราะมันเป็นทาสส่วนเจ้าเป็นลูกพ่อลูกพระยาผู้เป็นนายเงินของมัน”

“แต่ลูกคิดว่าความเมตตาปรานีของคนเราไม่ควรมีขอบเขตชั้นวรรณะหมาแมวซึ่งเป็นสัตว์แท้ๆเรายังให้ความเมตตาอุ้มชูมันได้ประสาอะไรกับมนุษย์ด้วยกันมนุษย์ที่เหมือนเราแลสูงกว่าสัตว์จะแสดงความเมตตาปรานีต่อกันไม่ได้”

พระยาไชยากรฟังเหตุผลที่คุณน้ำทิพย์ตอบโต้แย้งแล้วระงับอารมณ์โกรธไม่อยู่ตบหน้าไปฉาดใหญ่ตั้งแต่น้ำทิพย์เกิดและเติบโตมาแม้แต่ดุด่ายังไม่เคยแต่คราวนี้เจ้าคุณโกรธสุดขีดตบหน้าลูกสาวสุดที่รักเป็นครั้งแรกในชีวิตทั้งบิดาและลูกสาวน้ำตาร่วงไปด้วยกัน

คุณน้ำทิพย์กลับเข้าห้องร้องไห้สะอึกสะอื้นนมอ้อนนั่งปลอบใจอยู่เคียงข้างด้วยความสงสาร

“นมจ๊ะฉันจะช่วยแก้วยังไงดีคุณพ่อท่านรักหน้ารักศักดิ์ศรีนักคงต้องกำจัดแก้วทิ้งเพื่อไม่ให้ประจานมาถึงท่านแน่”

“นมก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกันค่ะมืดแปดด้านไปหมดแล้ว”

คุณน้ำทิพย์ใช้ความคิดอยู่ครู่นึงแล้วฉุกคิดขึ้น

“คุณพระนิติธรรมฯ...นมช่วยไปบอกคุณพระนิติธรรมฯแทนฉันหน่อยได้หรือไม่จ๊ะคุณพระท่านต้องหาทางช่วยแก้วได้แน่”

“ได้ค่ะได้นมจะไปเดี๋ยวนี้ล่ะค่ะ”

นมอ้อนเปิดประตูห้องออกก็ต้องตกใจเมื่อเห็นทาสหญิงสองคนนั่งเฝ้าอยู่หน้าห้องทั้งสองบอกว่าได้รับคำสั่งจากพระยาไชยากรห้ามเด็ดขาดไม่ให้คุณน้ำทิพย์และนมอ้อนออกไปไหนนมอ้อนปิดประตูมองหน้าคุณน้ำทิพย์อย่างอัดอั้นตันใจทั้งสองถูกกักบริเวณเสียแล้ว

มาโนชพอรู้เรื่องก็โกรธแค้นใช้กำปั้นทุบต้นไม้ระบายอารมณ์โดยมีบุญมีพูดใส่ไฟยิ่งเพิ่มความโกรธแค้นในตัวแก้วมากยิ่งขึ้นแต่พอพูดตำหนิคุณน้ำทิพย์ว่าดอกฟ้าไม่น่าโน้มกิ่งลงมาหาอาจมมาโนชก็ตบหน้าบุญมีอย่างแรงบุญมียกมือไหว้ขอโทษ

“ถ้ามึงแค้นแทนกูนักแล้วมึงจะนั่งเฉยอยู่ทำไมไปเชือดคอไอ้แก้วกับกูสิวะกูทนรอส่งมันไปหัวเมืองใต้ไม่ไหวแล้วโว้ย”

“แต่ยังไงก็อดใจรออีกสักนิดเถอะขอรับตอนนี้เรื่องถึงหูท่านเจ้าคุณแล้วเรื่องอับอายขายขี้หน้าเช่นนี้ท่านเจ้าคุณไม่ยอมให้แพร่ออกไปมากกว่านี้แน่แลเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเรื่องบัดสีขึ้นท่านเจ้าคุณย่อมต้องฆ่าไอ้แก้วปิดปากขอเพียงคนออกคำสั่งคือท่านเจ้าคุณเราก็มีคนยันกับไอ้พระนิติธรรมฯแทนเราแล้วขอรับ”

มาโนชคิดตามก็พยักหน้าเห็นด้วยชมบุญมีว่ารอบคอบดีแอบยิ้มเหี้ยมรอโอกาสที่จะทำให้แก้วตายด้วยมือตัวเอง...บุญเจิมแอบได้ยินมาโนชกับบุญมีคุยกันก็หวาดหวั่นใจถึงจะแค้นแก้วอย่างไรเธอก็ไม่อยากให้เขาถูกฆ่าเธอจึงพยายามหาทางเข้าไปหาแก้วเพื่อบอกให้รู้ตัวเรื่องที่พระยาไชยากรและมาโนชจะฆ่าทิ้ง

พลอยเฝ้ายามอยู่หน้าเรือนทาสไม่ยอมใจอ่อนให้บุญเจิมเข้าไปพบแก้วบุญเจิมเลยตัดสินใจตะโกนบอกแต่ถูกบุญมีกระชากตัวออกมาตบจนล้มคว่ำบุญเจิมจ้องพี่ชายเขม็ง

“พี่หลอกฉันพี่บอกว่าพี่แก้วจะโดนขายไปหัวเมืองเท่านั้นฉันถึงได้ยอมเป็นพยานให้แต่นี่พี่กลับคิดจะฆ่าพี่แก้ว”

“นี่เอ็งรู้ถึงเพียงนี้เชียวรึคงแอบฟังข้ากับคุณมาโนชคุยกันล่ะสิถ้าอย่างนั้นเอ็งก็ควรจะรู้เสียด้วยว่าข้าไม่ยอมให้ใครมาทำแผนข้าเสียเด็ดขาด”

บุญมีไสหัวน้องสาวออกแล้วหยิบถุงใส่เงินออกมาอวด

“ดูนี่สิโว้ยเพียงแค่เอาเรื่องไอ้แก้วกับคุณน้ำทิพย์ไปบอกท่านเจ้าคุณกับคุณมาโนชเท่านั้นข้าก็ได้เงินทองถึงเพียงนี้เป็นรางวัลหากข้าฆ่าไอ้แก้วได้คงได้มากกว่านี้อีกหลายเท่าแลยังเป็นการล้างแค้นไอ้แก้วได้อีกด้วยแล้วข้าจะยอมให้น้องโง่ๆอย่างเอ็งมาขัดขวางได้ยังไง”

“แต่ฉันจะทำฉันจะเอาเรื่องนี้ไปบอกพี่แก้วพี่อย่าหวังว่าจะวางยาพิษฆ่าพี่แก้วได้เลย”

“อีโง่เอ็งนึกว่าวิธีฆ่าไอ้แก้วมีแต่วางยารึไงวะขามันโดนล่ามโซ่อยู่อย่างนี้ข้าจะทำยังไงกับมันก็ได้แล้วค่อยทำลายศพมันทีหลังรวดเร็วทันใจกว่ารอมันตายเพราะพิษยานัก

บุญมีหัวเราะชอบใจบุญเจิมหน้าเสียรู้ว่าแก้วเหมือนลูกไก่อยู่ในกำมือคงไม่รอดมือพี่ชายตนแน่คนเดียวที่มีทางช่วยได้คือคุณน้ำทิพย์แต่เธอก็ทำผิดกับคุณน้ำทิพย์จนโดนกักตัวอยู่แต่บนเรือนเสียแล้วบุญเจิมลองเสี่ยงไปขอพบคุณน้ำทิพย์ทาสหญิงที่เฝ้าอยู่ไม่ยอมให้ขึ้นเรือนบุญเจิมจึงส่งเสียงเรียกอยู่ข้างล่างนมอ้อนได้ยินจึงออกจากห้องมายืนด่าบุญเจิมอย่างโมโหว่าเป็นคนอกตัญญูเป็นงูเห่าเลี้ยงไม่เชื่อง

“คุณนมจะด่าฉันยังไงก็ได้แต่ขอให้ฉันได้พบคุณน้ำทิพย์เถอะเรื่องนี้เกี่ยวพันกับพี่แก้วถ้าคุณน้ำทิพย์ไม่ช่วยพี่แก้วต้องไม่รอดแน่”

“ตอนนี้คุณน้ำทิพย์ยังเอาตัวเองไม่รอดแล้วจะไปมีปัญญาอะไรไปช่วยคนอื่นได้แม้แต่ข้าเองยังต้องกลายเป็นนักโทษไปด้วยเลย...เพราะเอ็งคนเดียวข้านึกแล้วว่าซักวันไอ้เรื่องหึงหวงโง่เง่าของเอ็งจะต้องทำร้ายทั้งเอ็งทั้งไอ้แก้ว”

“คุณนมก็โดนคุมคุณน้ำทิพย์ก็โดนคุมแล้วจะทำยังไงกันดี”

บุญเจิมบ่นอย่างร้อนใจนมอ้อนเดินกลับเข้าห้องโดยมีทาสตามคุมทุกฝีก้าว...บุญเจิมหมดหนทางจึงไปหาคอกเพื่อหวังให้เขาช่วยเหลือแต่คอกก็บอกจนปัญญาไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรจะพายเรือหรือว่ายน้ำไปหาพระนิติธรรมฯก็ไม่ได้เพราะพระยาไชยากรสั่งคนเฝ้าอยู่ริมคลองบุญเจิมไม่ยอมจนปัญญาหลังจากนั่งคิดอยู่พักใหญ่ก็บอกแผนการกับคอกให้ไปหาเหล้ามาสองสามไห

ค่ำวันนั้นคอกยกไหเหล้ามาวางตรงหน้าบุญเจิมบอกพระยาไชยากรสั่งห้ามไม่ให้ใครออกจากเขตบ้านจึงหาเหล้ามาได้แค่นี้คอกรู้ทันวิธีของบุญเจิมคงไม่พ้นการยั่วยวนผู้ชายบุญเจิมไม่พอใจกำชับคอกให้ทำตามแผนก็พอเรื่องอื่นไม่ต้องยุ่งบุญเจิมถือไหเหล้าเดินจากไปคอกได้แต่มองตามด้วยความเป็นห่วง

บุญเจิมเอาเหล้าพร้อมทั้งกับแกล้มไปให้เข้มที่เรือนขังทาสเธอปั้นยิ้มยั่วยวนก่อนจะบอกว่าคุณน้ำทิพย์ให้เอาเหล้าและกับแกล้มมาให้เข้มเป็นรางวัลตอบแทนที่เขายอมให้เธอเข้าไปดูอาการพี่แก้วเข้มแปลกใจถามทำไมคุณน้ำทิพย์ถึงไม่มา

อ่านละครเรื่องลูกทาส วันที่ 18 มีนาคม 2557

ละครลูกทาส บทประพันธ์โดย : รพีพร
ละครลูกทาส บทโทรทัศน์โดย : บทกร
ละครลูกทาส กำกับการแสดงโดย : ธรธร สิริพันธ์วราภรณ์
ละครลูกทาส ผลิตโดย : บ. ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จ.ก.
ละครลูกทาส ควบคุมการผลิตโดย : ณัฏฐนันท์ ฉวีวงษ์
ละครลูกทาส ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.25 น. ทางไทยทีวีสช่อง 3
ที่มา เดลินิวส์