อ่านละคร ในสวนขวัญ ตอน 9/3 วันที่ 19 ม.ค. 57

อ่านละคร ในสวนขวัญ ตอน 9/3 วันที่ 19 ม.ค. 57

“เรื่องมันซับซ้อนน่ะค่ะ คุณหทัยก็ไม่ได้อยากปิดบังเรื่องนี้กับคุณโอมหรอกแต่มันจำเป็น”
“จำเป็นยังไง” แก้วอยากรู้สุดๆ “ลูกชายคนนั้นพิกลพิการ หรือเป็นบ้าใบ้งั้นเหรอ”
“ไม่ใช่หรอกค่ะ พี่ชายคุณโอมน่ะเป็นสุภาพบุรุษหนุ่มรูปหล่อเลยนะคะ” พิกุลขำ
แก้วสนใจขึ้นมาทันที แต่ทำเป็นสงวนท่าทีไว้

“พิกุลรู้จักด้วยเหรอ”
“สนิทกันด้วยล่ะค่ะ ยังคิดจะจีบเป็นแฟนอยู่เลย แต่เรามันบุญไม่ถึง” พิกุลพูดขำๆ
“แหม ฟังที่บรรยาย ชักอยากรู้จักแล้วซิ เขาเป็นใครเหรอ”


“คุณแก้วก็รู้จักนะคะ เคยเจอกันแล้ว”
แก้วยิ่งอยากรู้ใหญ่
“ใครเหรอพิกุล”
“คุณไม้ไงคะ ที่ทำสวนในหมู่บ้านน่ะ”
“ไม้...” แก้วตาโตตกใจไม่อยากเชื่อ

แก้วออกจากสำนักงานมาท่าทางร้อนรน แล้วตรงไปที่ๆรถของไม้เคยจอดอยู่ แต่พอแก้วไปถึง รถของไม้ก็ไม่อยู่แล้ว พิกุลตามออกมามองแก้วงงๆ
“คุณแก้วคะ มีอะไรเหรอคะ”
“อ๋อ...พอดีฉันจะกลับแล้ว เห็นมีรถเมื่อกี้ ว่าจะขอติดรถไปลงหน้าปากทาง”
แก้วพยายามมองหารถของไม้ แต่ก็ไม่เห็นแล้ว
“งั้นติดรถพิกุลไปก็ได้นะคะ พิกุลกำลังจะกลับพอดี”
แก้วพยักหน้าตกลง ก่อนจะมองรอยปุ๋ยที่ยังเปื้อนอยู่บนถนนเจ็บใจ ที่ออกมาช้าไป

พิกุลขับรถมาโดยมีแก้วนั่งมาด้านข้าง เธอมองหน้าพิกุล ก่อนจะทำหน้าให้ดูปกติ แล้วพยายามสืบเรื่องไม้
“ไม่อยากเชื่อเลยนะว่าลูกคนแรกของคุณหทัยคือ นายไม้”
“ตอนนี้ต้องเรียกว่า คุณไม้ แล้วค่ะ” พิกุลหัวเราะ “มหาเศรษฐีย่อยๆเลยนะคุณแก้ว”
“แล้วคุณไม้เนี่ย เขามีแฟนรึยัง”
พิกุลพูดแล้วหัวเราะ
“แฟนน่ะยังไม่มีหรอกค่ะ มีแต่คนที่ชอบ”
“ใครเหรอ” แก้วรีบถามอยากรู้
“ก็คุณเป็ดปุ๊กไงคะ” พิกุลทำหน้าเซ็ง “แต่พวกลูกน้องคุณไม้เขามาเล่าให้ฟังตอนนี้คุณไม้กับคุณเป็ดปุ๊กกำลังทะเลาะกันอยู่”
“เรื่องอะไรเหรอ” แก้วสนใจทันที
“ก็เรื่องที่คุณไม้โกหกเรื่องที่ว่าเป็นลูกของคุณหทัยน่ะค่ะ คุณเป็ดปุ๊กแกโกรธมากเลยไม่ยอมเจอกับคุณไม้เลยค่ะ”
“เหรอ” แก้วหันออกนอกหน้าต่าง แอบยิ้ม ดีใจนิดๆ “คุณไม้เนี่ยจัดสวนเก่งนะ ถ้าแก้วจะขอคำปรึกษาจากเขาบ้าง เค้าจะว่าอะไรมั้ย”
“ไม่ว่าหรอกค่ะ แต่อาจจะหาตัวแกยากหน่อยเพราะงานแกเยอะ ถ้าไม่อยู่ในหมู่บ้าน ก็อยู่ที่ร้านแหละค่ะ” พิกุลชี้ไปข้างหน้า “โน่นไงคะ ชื่อร้านสวนขวัญ”
แก้วมองไปข้างหน้าไกลๆ เห็นร้านสวนขวัญ แอบยิ้มสมใจ
“ว่าแต่ คุณแก้วอยากจัดสวนอะไรละคะ”
“ก็ยังไม่รู้เหมือนกันแหละ”
พิกุลหันไปเห็นตาแก้วที่จ้องไปยังร้านสวนขวัญตาเป็นมัน เหมือนมีอะไรบางอย่าง พิกุลชักรู้สึกแปลกๆ...รถแล่นช้าๆมาจนถึงร้านสวนขวัญ แก้วมองไปที่ร้าน จนรถแล่นเลยไปได้นิดหน่อย
“แก้วว่าแก้วลงแถวนี้ดีกว่า”
พิกุลแปลกใจ
“ทำไมเหรอคะ ไม่ออกไปปากทางล่ะคะ ตรงนั้นแท็กซี่เยอะ รถเมล์ก็มี”
“ตรงนี้แหละ แก้วเห็นต้นไม้สวยดี จะซื้อไปไว้ที่ห้องพักหน่อย”
พิกุลจำต้องจอดรถแล้วแก้วก็เปิดประตูลงจากรถ
“ขอบใจนะ”
แก้วเดินออกไป พิกุลหันมองตามผ่านกระจกหลัง เห็นแก้วเดินกลับไปที่ร้านสวนขวัญ พิกุลตกใจ
“นี่มันอะไรกันเนี่ยคุยเรื่องคุยไม้อยู่ดีๆ ก็ลงจากรถ เดินไปเข้าร้านสวนขวัญซะงั้น” พิกุลคิดอะไรขึ้นมาได้ “หรือว่า...” พิกุลตบปากตัวเองเจ็บใจ “โอ๊ย ไม่น่าเลยเรา เล่าเรื่องคุณไม้ไปซะเยอะเลย ทำยังไงดี”

พิกุลรู้สึกผิดสุดๆ
แก้วเดินเข้ามาในร้านสวนขวัญ ฝ้ายทำงานอยู่ในร้าน พอเห็นแก้วเดินเข้ามาก็ออกมาต้อนรับ

“สวัสดีค่ะ สนใจต้นไม้หรืออุปกรณ์แต่งสวนดีคะ”
แก้วไม่ตอบ แต่กวาดสายตาไปรอบๆ พยายามมองหาไม้ ฝ้ายมองตามที่แก้วมอง
“มองหาอะไร บอกได้นะคะ จะได้ช่วยหาให้”
“จะดูไม้ประดับหน่อย”
“สนามที่บ้านประมาณกี่ตารางวาคะ”
“ไม่มี”
“ไม่มีสนาม แล้วจะปลูกต้นไม้ยังไงล่ะคะ” ฝ้ายงงๆ
“ปลูกที่ระเบียงไง ในห้องน้ำก็ได้ มันเป็นห้องพักในคอนโดน่ะ”
“อ๋อ” ฝ้ายหัวเราะ “งั้นต้องพวกไม้กระถางต้นเล็กๆ ทางนี้เลยค่ะ”
ฝ้ายเดินนำไป แก้วไม่ค่อยอยากไป พยายามมองหาไม้เขาเดินออกมาจากหลังร้านพอดี แก้วดีใจรีบเดินไปหาทันที จนฝ้ายที่เดินนำถึงกับเหวอ
“สวัสดีอีกครั้งค่ะ”
ไม้ชะงักเมื่อเห็นแก้ว
“รู้ว่าผมอยู่นี่ด้วย ตกลงโอมอนุมัติให้ไล่ผมออกรึเปล่า”
“คุณก็รู้ว่าโอมเขาทำแบบนั้นกับคุณไม่ได้ จริงๆแก้วมาที่นี่ตั้งใจจะมาขอโทษคุณ”
ไม้มองหน้าแก้วแปลกใจ ฝ้ายที่ยืนฟังอยู่ถึงกับเหวอ
“นี่มันเรื่องอะไรเหรอพี่”
“อ๋อ พอดีเมื่อตอนเย็นมีอุบัติเหตุนิดหน่อย” ไม้แนะนำ “นี่คุณแก้วแฟนคุณโอม”
แก้วชะงักนิดหน่อย เมื่อไม้แนะนำแบบนั้น แต่ยังปั้นหน้ายิ้มหวานฉ่ำ
“แก้วต้องขอโทษอีกครั้งนะคะ ที่ทำกิริยาไม่ดีใส่คุณ พอดีแก้วหงุดหงิดเรื่องที่ทำงานก็เลยโวยใส่คุณไม้มากไปหน่อย พอมาคิดได้ว่ามันเป็นแค่อุบัติเหตุก็เลยรู้สึกผิด พิกุลเขาว่าคุณไม้มีร้านต้นไม้อยู่ที่นี่ เลยขอติดรถเขามาตั้งใจจะมาขอโทษคุณไม้โดยเฉพาะเลยนะคะ” แก้วยิ้มหวานหว่านเสน่ห์ให้ไม้
“อ้าว แล้วไหนบอกว่าจะมาดูไม้ประดับ” ฝ้ายงงอีก
แก้วสวนทันที
“ก็ด้วยแหละ พอดีแก้วอยากจะทำสวนเล็กๆที่คอนโด คุณไม้พอจะช่วยได้มั้ยคะ”
“ร้านผมเป็นร้านต้นไม้ เรื่องแบบนั้นถือเป็นหน้าที่ของพวกเรา”
แก้วเข้าไปกอดแขนไม้
“ดีใจจังเลย คุณไม้ช่วยไปจัดสวนที่คอนโดแก้วได้มั้ยคะ”
ไม้และฝ้ายมองแก้วที่เข้ามากอดแขนอึ้งๆ ไม้รีบเอามือแก้วออกอย่างสุภาพ
“เอ่อ...ก็...คงได้มั้งครับ แต่ถ้าไม่จริงจังอะไรมาก ผมว่าเอาไปจัดเองก็ได้นะครับ”
“ไม่ค่ะแก้วจริงจัง คุณไม้ช่วยแก้วเถอะนะคะ แก้วอยากมีสวนสวยๆ นะคะ นะ”
ไม้ปฏิเสธไม่ออก
“ก็ได้ครับ”
แก้วกระโดดกอดแขนอีก
“ขอบคุณมากนะคะ”
ฝ้ายที่ยืนกอดอกมองอาการฉอเลาะของแก้วแล้วยิ่งไม่ชอบ
“พี่ไม้ หกโมงกว่าแล้วนะ เดี๋ยวต้องไปกินข้าวแล้ว ย่ารออยู่”
“กินข้าวกันที่ไหนเหรอคะ” แก้วสอดขึ้น
“บ้านย่าผมน่ะครับ กินด้วยกันหมด เป็นครัวใหญ่”
“อยากไปกินด้วยจัง”
ทั้งไม้และฝ้ายถึงกับสะดุ้ง แก้วเห็นรีบหัวเราะกลบเกลื่อน
“ล้อเล่นน่ะค่ะ แก้วไม่รบกวนหรอกค่ะ แต่พูดเรื่องอาหารแล้ว ก็เกิดหิวขึ้นมาเลย คุณไม้พอจะแนะนำร้านอาหารอร่อยๆแถวๆนี้ให้หน่อยได้ไหมคะ”
“ร้านสวนบัว อาหารอร่อยมาก”
“เหรอคะ เอ่อ แต่แก้วไม่มีรถ ไม่รู้จะรบกวนคุณไปส่งหน่อยได้ไหมคะ”
“ผมมีแต่รถกระบะขนต้นไม้ ไม่มีรถเก๋งอย่างคุณโอมเขา”

“อุ๊ย แก้วไม่ถือหรอกค่ะ แก้วไม่ใช่ไฮโซมาจากไหน ไปกันเลยไหมล่ะคะหิวแล้ว”
“ครับ ได้” ไม้หันไปตะโกนบอกฝ้าย “ฝ้าย ฝากร้านด้วยนะ เดี๋ยวพาคุณแก้วไปส่งที่ร้านสวนบัวหน่อย...เชิญครับ”
ไม้เดินนำแก้วออกไปหน้าร้าน ฝ้ายมองตาม ปากมุบมิบไม่พอใจแก้ว

ค่ำนั้นไม้พาแก้วเดินเข้ามาในร้านอาหารมีโต๊ะอาหารจัดไว้ มีบริกรมารอให้บริการ
“กี่ที่ครับ”
“สองค่ะ”
ไม้ชะงัก กำลังจะพูด
“เอ่อ...ผม...”
“ตรงนี้นั่งได้ไหม” แก้วชี้ตรงโต๊ะริมถนน พูดกับบริกร
“ได้ครับ”

บริกรนำทั้งสองไปที่โต๊ะริมถนน
“คุณแก้ว ผมต้องกลับไปกินข้าวกับลูกน้อง”

“ไม่ไปสักวันคงไม่เป็นไรมั้งคะ อยู่ทานเป็นเพื่อนแก้วเถอะ จะได้ช่วยแนะนำอาหารให้แก้วไงคะ”
แก้วเข้าไปนั่ง ไม้ยังอึกอัก แก้วลุกขึ้น แล้วจับแขนดึงลงไปนั่งเลย ไม้ต้องยอมตาม
“อุ๊ย ไม่ต้องครับ นั่งเองได้”
ไม้เข้าไปนั่ง แก้วนั่งลงฝั่งตรงข้าม มองขำๆ
“เขินเหรอคะ น่ารักจังเลย”
ไม้ยิ่งอึ้ง บริกรเอาเมนูมาให้ไม้กับแก้ว
“สั่งให้แก้วด้วยนะคะ”
“เอางี้นะครับ ผมจะสั่งให้คุณแก้ว แล้วก็นั่งอยู่เป็นเพื่อน แต่ยังไงผมก็ต้องกลับไปกินข้าวที่บ้านย่า”
“แล้วถ้าเกิดแก้วชวนคุณไม้ไปต่อที่อื่นล่ะคะ อย่าง ไปฟังเพลงกัน”
“ผมก็คง...ไปไม่ได้”
แก้วหัวเราะขำๆ
“แก้วพูดเล่นน่ะค่ะ แก้วไม่รบกวนขนาดนั้นหรอก แค่คุณไม้ยอมนั่งเป็นเพื่อนก็มากแล้ว”
“ครับ” ไม้เปิดเมนู “ชอบปลาไหมครับ เมนูปลาที่นี่อร่อยมาก”
“ค่ะ ได้ค่ะ”
ไม้เริ่มสั่งอาหารให้แก้ว บริกรจดรายการไป แก้วนั่งมองแต่หน้าไม้ บางจังหวะไม้หันมาถาม พอเห็นแก้วจ้องอยู่ก็อดหลบตาไม่ได้ แต่แก้วก็ใช้วิชาจ้องตาเพื่อสื่อถึงความต้องการของเธอให้ไม้รู้

ฝ้ายที่นั่งอยู่ในวงกับข้าว เม้าส์เสียงดัง และ ใส่อารมณ์สุดๆ
“ฝ้ายเห็นสายตามันเวลามองพี่ไม้แล้ว ฝ้ายรู้ทันทีเลยว่างานนี้ มันงาบพี่ไม้แน่”
ย่าขวัญ ตั๊กแตน ดำ และแมน ที่กำลังกินข้าวอยู่ ตกใจ
“เอ็งมันก็พูดเพ้อเจ้อไปเรื่อย สายตาแบบไหนวะ ที่ว่าจ้องจะงาบน่ะ”
“แบบนี้ไงย่า” ฝ้ายทำตาจ้อง แล้วหรี่ๆตาเล็กน้อย “แถมเอะอะ จับหมับ กอดแขนบ้างละ อ้อนบ้างละ อย่างนี้จะให้คิดยังไง”
“ก็เขามีคุณโอมอยู่แล้ว จะมายุ่งกับพี่ไม้ทำไม” ตั๊กแตนแปลกใจ
“ก็เขารู้ว่าคุณโอมไม่ใช่เจ้าของที่ดินในหมู่บ้าน แต่คุณไม้ต่างหากที่เป็นน่ะซิ” ฝ้ายบอก
“พิกุลบอกแน่เลย” ดำนึกได้
ย่าขวัญแทบจะวางจาน วางช้อน
“ยังไงไอ้ดำ”
“ตอนเย็นผมทำปุ๋ยหกใส่เขา เขายังด่าแหลกอยู่เลย พี่ไม้ไปขอโทษเขาก็ไม่ยอม บอกว่าจะให้คุณโอมไล่พี่ไม้ออกเลย แล้วเขาก็ขึ้นไปบนสำนักงาน ไปคุยกับพิกุล”
ฝ้ายมั่นใจ
“ต้องใช่แน่นอน ตอนที่มาเจอพี่ไม้ที่ร้านนะ คุณไม้คะ คุณไม้ขา หวานซะยังกับสังขยาน้ำตาลหกใส่ พิกุลต้องบอกเขาแน่ๆว่าพี่ไม้เป็นมหาเศรษฐี” ฝ้ายหันมาทางย่าขวัญทันที “แล้วจะทำยังไงกันดีคะย่า”
“แล้วมันมาเกี่ยวอะไรกับฉัน” ย่าขวัญสะดุ้ง
“ย่าจะปล่อยให้พี่ไม้เสร็จนังนั่นเหรอ” ฝ้ายถามอย่างไม่ชอบใจ
“ฉันจะไปทำอะไรได้ ไม้มันจะเสร็จใคร มันก็เสร็จของมันเอง” ย่าขวัญถอนใจ
“แล้วคุณเป็ดล่ะย่า ย่าไม่สงสารคุณเป็ดปุ๊กเหรอ” ฝ้ายหน้าเสีย
คราวนี้ย่าขวัญถึงกับอึ้งไป ตั๊กแตนพูดขึ้นมาบ้าง
“พี่ไม้เองก็จะแย่เหมือนกันนะ คุณโอมเขาต้องทั้งโกรธทั้งเกลียดพี่ไม้มากๆเลย ต้องเกิดศึกสายเลือดแน่ๆ”
ย่าขวัญไม่สบายใจขึ้นมา
“พวกแกก็พูดไปเรื่อย มันอาจจะไม่มีอะไรก็ได้ ไม้มันไม่ใช่เด็กๆแล้ว มันคิดเองเป็นหรอก...แต่ยังไงพวกแกก็ต้องช่วยกันเป็นหูเป็นตา ถ้ามีอะไรไม่เข้าท่าก็รีบมาบอกให้ย่ารู้ เข้าใจไหม”
ทุกคนยืนยันว่าพร้อมจะช่วย ย่าขวัญนึกแล้วก็เกิดห่วงขึ้นมาเหมือนกัน

แก้วกินอาหารอยู่ ส่วนไม้มีแต่น้ำเย็นแก้วเดียว อาหารบนโต๊ะจะมีปลานึ่งมะนาว ทอดมันปลากราย ต้มโคล้งปลา
“อร่อยอย่างที่คุณไม้บอกจริงๆ แหม แต่ดูซิอาหารตั้งเยอะแบบนี้ คุณไม้น่าจะทานด้วยกัน แก้วจะทานหมดได้ยังไง”
“ถ้าไม่หมดก็ใส่กล่องกลับบ้านซิครับ เอาไปอุ่นกินต่อมื้ออื่น”
“ก็คงต้องอย่างนั้น”
ไม้นิ่งคิดอะไรอยู่นิดหน่อย แล้วถามขึ้น
“คุณแก้วเป็นเพื่อนกับคุณเป็ดมานานหรือยังครับ”
“ถามทำไมคะ”
“เพราะเห็นคุณเป็ดเขาเล่าให้ฟังว่า คุณแก้วเป็นเพื่อนที่เขารักมาก”
“เดี๋ยวนี้คงไม่พูดแบบนั้นแล้วมั้ง” แก้วอึ้งๆ
“ผมพอรู้อยู่ ว่าตอนนี้คุณสองคนมีปัญหากัน ถึงได้ถามว่าคุณเป็นเพื่อนกันมานานหรือยัง แล้วไม่เสียดายมิตรภาพที่เคยมีกันมา เหรอครับ”
แก้วตักอาหารจากชามต้มโคล้ง แล้วของในช้อนตกลงบนจาน ทำให้มีอะไรบางอย่างกระเด็นขึ้นมาติดอยู่ที่แก้ม แต่เธอไม่รู้ตัว

อ่านละคร ในสวนขวัญ ตอน 9/3 วันที่ 19 ม.ค. 57

ละครในสวนขวัญ บทประพันธ์โดย ดวงตะวัน
ละครในสวนขวัญ บทโทรทัศน์โดยกษิดินทร์ แสงวงศ์ และ ภควดี แสงเพชร
ละครในสวนขวัญ กำกับการแสดงโดย ผิน เกรียงไกรสกุล
ละครในสวนขวัญ ละครแนวความรักโรแมนติกตลกเบาสมอง
ละครในสวนขวัญ ผลิตโดย บริษัท ที.วี.ซีน จำกัด โดยผู้จัด ณัฏฐนันท์ ฉวีวงษ์
ละครในสวนขวัญ ออกอากาศทุกวันศุกร์-เสาร์และอาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครในสวนขวัญ ออกอากาศตอนแรก เริ่มวันอาทิตย์ที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2557
ที่มา ไทยรัฐ






ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น