อ่านละคร ไฟในวายุ ตอน 7 วันที่ 26 ม.ค. 57

อ่านละคร ไฟในวายุ ตอน 7 วันที่ 26 ม.ค. 57

“มันพูดว่ามันไม่มีศัตรูที่ไหนนอกจากคนใกล้ตัว” ไกรกูณฑ์รีบถามว่าสงสัยละเวงใช่ไหม ธราพยักหน้า “แม่ก็ขอให้มันสงสัยแค่อีแพะนั่นคนเดียวไปตลอดเถอะ”

ไกรกูณฑ์เอาน้ำผลไม้มาให้ธรา เธอกำมือจนเกร็งน้ำตาไหล เขาตกใจว่าแม่เป็นอะไร นึกว่าเจ็บแผล เธอจิกมือกับเตียงเข่นเขี้ยว “เจ็บแผลมันไม่เท่าเจ็บใจหรอก อีกนิดเดียวก็จะจัดการมันได้อยู่แล้วเชียวไม่น่าพลาดเลย...แต่อย่างน้อยก็คุ้มเจ็บแลกกับการได้เห็นมันรู้สึกเลวๆกับตัวเอง”


“อย่าบอกนะครับว่าที่แม่เจ็บ มันเป็นความตั้งใจของแม่!”

“ใช่ แม่ทำให้ตัวเองเจ็บ ดีกว่ามันจับคนของเราได้” ไกรกูณฑ์กุมมือแม่แนบแก้ม ทำนองไม่น่าทำขนาดนี้“แม่ทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ไอ้ใหญ่มันต้องทุกข์ทรมาน แม่เกลียดมัน เกลียดนังดวงดาวแม่ของมัน แม่อยากเห็นไอ้ใหญ่มันตายต่อหน้าแม่ เหมือนวันที่แม่ได้เห็นจุดจบของนังดวงดาว” น้ำตาธราไหลรินด้วยความเคียดแค้นเกลียดชังไกรกูณฑ์กอดปลอบ อีกไม่นานเธอต้องได้เห็น...

แววตาสองแม่ลูกมีแต่ความเคียดแค้น...ด้านใหญ่นั่งเศร้าเสียใจที่เป็นต้นเหตุทำให้ธราต้องบาดเจ็บ อยู่มุมหนึ่งของโรงพยาบาล ภูผากับสลิลเดินเข้ามาหา เขาแปลกใจรู้ได้อย่างไร ภูผาบอกว่าธราให้พยาบาลโทร.ไปบอกตนก็รีบมาเลย

“คุณท่านปลอดภัยดีครับ ตอนนี้น้อยคอยดูแลอยู่”

ภูผาจึงขอไปเยี่ยมเธอก่อน สลิลสบตาใหญ่เขารับรู้ถึงความห่วงใยของเธอ...ธรานอนหลับ ไกรกูณฑ์รายงานอาการให้ภูผาฟังว่าธราลื่นหกล้มที่ริมน้ำตกหัวแตก แผลไม่กว้างเท่าไหร่ หมออยากให้พักดูอาการสักวันสองวัน ภูผาพยักหน้าแล้วขออยู่ช่วยเฝ้าเธอให้เขาออกไปยืดเส้นยืดสายบ้างก็ได้ ไกรกูณฑ์มองภูผาที่กุมมือแม่ตนดูห่วงใยอย่างออกนอกหน้า

สลิลยังคุยกับใหญ่ถามเขาแจ้งความหรือยัง เพราะเขาโดนลอบทำร้ายถี่เหลือเกิน ใหญ่บอกว่าธราขอไว้กลัวเป็นข่าวทำให้หุ้นส่วนหมดความเชื่อมั่น สลิลยังข้องใจ

“แต่น่าแปลกนะคะ คนร้ายเข้าไปที่น้ำตกนั่นได้ยังไง คุณใหญ่เคยบอกหว้าว่าที่นั่นเป็นสถานที่ส่วนตัว...

เป็นไปได้ไหมคะว่าคนร้ายจะเป็นคนที่ไร่วายุกูล”

“ฉันถึงสงสัยละเวงไงล่ะ แต่น้อยบอกว่าละเวงกลับกรุงเทพฯไปตั้งแต่เช้ามืดแล้ว”

“ยิ่งตัวไม่อยู่อย่างนี้แหละยิ่งน่าสงสัย...หว้าจะให้คน...” สลิลนึกไอเดียออก

ใหญ่สวนให้หยุดวุ่นวายกับตน “ฉันมันตัวซวย เข้าใกล้ใครคนนั้นก็เดือดร้อนไปด้วย”

“หว้าไม่เคยคิดยังงั้นเลยนะคะ หว้าอยากช่วยคุณใหญ่”

“เธอจะช่วยอะไรฉันได้...”

“ก็ช่วยหาตัวคนร้ายไงคะ คุณใหญ่จะปล่อยให้มันลอบทำร้ายไปเรื่อยๆอย่างนี้ไม่ได้นะคะ คุณใหญ่ลองนึกดูดีๆสิคะว่า นอกจากคุณน้อยกับคุณละเวงแล้วยังมีใครที่น่าสงสัยอีกบ้าง”

ใหญ่จับตัวสลิลเผชิญหน้า พูดช้าๆชัดๆ “เลิกยุ่งกับฉันซะเถอะลูกหว้า ที่ฉันออกมาจากบ้านไร่สายน้ำก็เพราะไม่อยากให้เธอต้องเดือดร้อนเพราะฉันอีก เข้าใจไหม”

สลิลรับรู้ถึงความห่วงใยที่ใหญ่สื่อถึงทางสายตา ใหญ่รีบตัดความรู้สึกผละออกเดินหนีไปดื้อๆ สลิลมองตามละห้อย แต่ก็เข้าใจความรู้สึกของเขา รู้ว่าเขาห่วงตน

ooooooo

ลานจอดรถโรงแรมในเมือง กษิตขับรถเข้ามาจอด ทันใดมีนักเลงมาดักหน้า กระชากคอเสื้อขู่เสียงแข็ง... ท่านให้มาเตือน ถ้ายังไม่รีบหาเงินใช้หนี้ และจัดการเรื่องไร่วายุกูลให้เรียบร้อยภายในหนึ่งเดือน จะไม่มีเงาหัวอีก...กษิตหน้าซีดหวาดกลัว

กษิตคิดได้ตามไกรกูณฑ์มาพบทันที อ้างขอเงินลงทุนที่จะทำธุรกิจโรงแรมร่วมกันล่วงหน้า 50 ล้านบาทก่อน ไกรกูณฑ์ตกใจ

“คุณก็รู้ว่าผมไม่มีเงินสดขนาดนั้น ไม่งั้นผมจะเอาไร่วายุกูลมาขายให้ท่านแลกกับหุ้นโครงการทำไม”

กษิตย้อนถามเมื่อไหร่จะจัดการได้เสียที ภายในหนึ่งเดือน ถ้ายังจัดการไม่ได้ ตนจะเป็นคนลงมือเอง อย่า หาว่าข้ามหน้าข้ามตาก็แล้วกัน แต่ตอนนี้ขอค่าสนับสนุนดำเนินการเบื้องต้น อ้างตนออกอยู่คนเดียวมันไม่แฟร์ ไกรกูณฑ์ถอนใจเอาสมุดเช็คออกมาเซ็นให้...

ส่วนละเวงยังไม่ยอมกลับกรุงเทพฯ พักอยู่ในห้องอุศเรน เพราะกลัวไกรกูณฑ์ไปติดพันนวลขวัญจริงๆละเวงอดถามไม่ได้ว่าคนที่ลอบทำร้ายใหญ่วันนี้เป็นใคร อุศเรนส่ายหน้าขำๆ

“ไม่รู้ อีคุณนายนั่นมันคงไม่ไว้ใจผมแล้วล่ะ ไป จ้างมือสมัครเล่นที่ไหนมาก็ไม่รู้”

“อุตส่าห์วางแผนซะสลับซับซ้อน สุดท้ายก็มาตกม้าตายด้วยแผนการตื้นๆ แถมต้องเจ็บตัวอีก สมน้ำหน้า มันใจร้อนเองช่วยไม่ได้ จากนี้ไปคงเล่นงานไอ้ใหญ่ยากขึ้นอีก เพราะมันต้องระวังตัวขึ้นกว่าเดิมเยอะ” ละเวงแสยะ ยิ้มปนสมน้ำหน้า

แต่อุศเรนหน้าเครียด “ถ้ามันเก็บไอ้ใหญ่ได้เมื่อไหร่ เราสองคนพี่น้องเตรียมตัวเป็นผู้ต้องสงสัยไว้ได้เลย ตอนนี้ทุกอย่างเข้าทางมันหมด...ดีไม่ดีมันจะฆ่าตัดตอนเราสองคนด้วยซ้ำ”

“มันไม่ง่ายยังงั้นหรอก ฉันเดินมาไกลเกินกว่าจะ ยอมให้ใครมาหยุดฉันได้ง่ายๆ แล้วฉันก็ไม่มีวันกลับไปมือเปล่าเด็ดขาด” สีหน้าแววตาละเวงดูร้ายกาจอย่างมีแผนการ...

ขณะเดียวกัน ไกรกูณฑ์ยืนครุ่นคิดเรื่องกษิตที่ระเบียงบ้าน ใหญ่เข้ามาถามอย่างห่วงใยไม่สบายใจอะไรปรึกษาได้ เขาเหลือบมองอย่างเหยียดๆว่า ปรึกษา ไปก็ช่วยไม่ได้ ใหญ่ให้ลองบอก

อ่านละคร ไฟในวายุ ตอน 7 วันที่ 26 ม.ค. 57

ละคร ไฟในวายุ บทประพันธ์โดย ดวงตะวัน
ละคร ไฟในวายุ บทโทรทัศน์โดย ปัณชญา
ละคร ไฟในวายุ กำกับการแสดงโดย สมพร เชื้อบุญอุ้ม
ละคร ไฟในวายุ ผลิตโดย บริษัท วีดิเตอร์ สตูดิโอ แอนด์ อีควิป
ละคร ไฟในวายุ ออกอากาศทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ






ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น