อ่านละคร ไฟในวายุ ตอน 7 วันที่ 24 ม.ค. 57

อ่านละคร ไฟในวายุ ตอน 7 วันที่ 24 ม.ค. 57

“แต่อย่างน้อยคุณใหญ่ก็น่าจะบอกให้หว้ารู้ตัวบ้าง ว่าคุณใหญ่จะทำอะไร ตอนนี้แก้วโกรธหว้ามาก ไม่รู้ต้องง้ออีกกี่วันถึงจะหายโกรธ”

“แต่ก็ดีกว่าปล่อยให้เพื่อนเธอกับพี่สาวเขาถูกหลอกต่อไปไม่ใช่เหรอ” ใหญ่เคร่งขรึมขึ้นประจำที่คนขับ สลิลเบ้ปากเซ็งๆก่อนจะเดินตามไปขึ้นรถ

ระหว่างทางขับรถกลับรีสอร์ต อุศเรนสวมหมวกกันน็อกขี่มอเตอร์ไซค์ตามประกบทำท่าล้วงมือในแจ็กเกต ใหญ่ตกใจกดสลิลหมอบลงหักรถเอาด้านตัวเองรับ รถหมุนขวางกลางถนน มอเตอร์ไซค์ซิ่งหายไปเป็นแค่การข่มขวัญเท่านั้น...


พอภูผารู้เรื่องก็สงสัยว่าใหญ่มีปัญหากับใครกันแน่ ดูท่าคู่กรณีจะกัดไม่ปล่อย ใหญ่เองก็งงหันมาบอกสลิล “ฉันขอโทษที่เป็นต้นเหตุทำให้เธอต้องเดือดร้อนอีกแล้ว ต่อไปฉันต้องอยู่ห่างๆเธออย่างจริงจังแล้วล่ะ เธอจะได้ไม่ต้องเดือดร้อนเพราะฉันอีก”

สลิลรู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูก ใหญ่ขอโทษภูผาอีกคนก่อนจะขอตัวเดินไป...ภูผาหันมาถามสลิลอะไรที่ยังไม่เล่าให้ตนฟัง ให้เล่ามาให้หมด สลิลยิ้มแหยๆ

ooooooo

หัวค่ำวันนั้น ธรากระซิบกระซาบกับละเวงให้สั่งอุศเรนลงมือคืนนี้ พลันเห็นไกรกูณฑ์เดินลงมา ธราเรียกมาบอกว่าพรุ่งนี้ให้ไปบ้านไร่สายน้ำกับตน ไปรู้จักกับภูผาเอาไว้

“คุณแม่คิดจะทำอะไรครับ ไอ้ใหญ่มันอยู่ที่นั่นนะครับ”

“อยู่น่ะสิดี แม่ก็แค่อยากให้หมอภูผาเห็นว่าน้อยลูกแม่เป็นคนดี สุภาพ น่ารัก ต่างจากไอ้ใหญ่ที่ใจร้อน เจ้าอารมณ์” ไกรกูณฑ์ยังไม่เข้าใจ ธราขยายความ “ก็เพื่อเวลามีปัญหาอะไรขึ้นมาหมอภูผาจะได้เชื่อเรา แล้วเป็นพยานให้เราได้น่ะสิ ตอนนี้คนที่รีสอร์ตรู้กันหมดแล้ว ว่าน้อยกับใหญ่มีเรื่องทะเลาะกันอยู่ ถ้าไอ้ใหญ่มันเกิดตายกะทันหันขึ้นมาตอนนี้ น้อยจะเป็นคนที่น่าสงสัยที่สุดนะลูก เพราะฉะนั้นแม่ต้องวางแผนให้รอบคอบที่สุด น้อยของแม่จะได้ไม่ตกเป็นที่สงสัย...น้อยต้องเชื่อแม่ ทำตามที่แม่บอก แม่รับรองว่าทุกอย่างจะต้องกลับคืนมาเป็นของน้อยอีก”

ไกรกูณฑ์ครุ่นคิดตาม แววตาอยากเอาชนะ ดูท่าไม่ค่อยเชื่อ...คืนนั้น อุศเรนทำตามคำสั่งลอบเข้าไปเผาคอกม้าบ้านไร่สายน้ำ เสียงคนงานอึกทึก เข็มหน้าตื่นมารายงานภูผากับสลิล ทั้งสองรีบไปที่คอกม้า ลุงขาบกำลังคุมคนงานช่วยกันดับไฟ สลิลเห็นม้าทุกตัวออกมาจากคอกแล้ว ยกเว้นสตาร์ไลท์ ลุงขาบหน้าเสียยังไม่เห็นมันเหมือนกัน ไม่รู้หนีเตลิดไปหรือเปล่า

สลิลไม่รอช้าจะเข้าไปช่วยม้าตัวโปรด ภูผาคว้าแขนห้าม แต่เธอยังสะบัดออกวิ่งเข้าไป ภูผาจะตามใหญ่มาดึงไว้ขอเข้าไปเอง เขาคว้าถังน้ำมาราดตัวแล้วเอาผ้าขาวม้าชุบน้ำวิ่งฝ่าเข้าไป

เสียงสลิลร้องเรียกสตาร์ไลท์ แต่มันไม่ได้อยู่ในคอกแล้ว ทันใดไม้ท่อนหนึ่งร่วงมาเกือบโดนเธอ ไฟจากไม้ไหม้ลามอย่างรวดเร็ว สลิลตกใจหันมองหาทางออกอย่างหวาดกลัว เธอเริ่มสำลักควัน เสียงใหญ่ร้องเรียกเธอพยายามร้องตอบ ใหญ่วิ่งฝ่าควันเข้ามาเอาผ้าชุบน้ำปิดจมูกให้เธอหายใจผ่าน โอบเอวประคองหลบเศษไม้ที่ร่วงหล่นมาเรื่อยๆ สลิลรู้สึกอบอุ่นปลอดภัยอย่างบอกไม่ถูกที่มีผู้ชายคนนี้อยู่ใกล้ๆ...

ภูผาทำแผลใส่ยาให้ทั้งสลิลและใหญ่เสร็จก็เปรยขึ้นว่าจู่ๆไฟจะไหม้ขึ้นมาได้อย่างไร ถามเข็มมีใครเผลอจุดกองไฟทิ้งไว้บ้าง เข็มว่าตนตรวจตราดูหมดแล้วไม่มี ใหญ่ถามถึงสตาร์ไลท์ เข็มบอกว่าเดี๋ยวมันก็กลับมาเอง สลิลหน้าเครียดหลุดปากออกมา

“หว้าว่าไฟไหม้คอกม้าคราวนี้อาจจะเกี่ยวกับจดหมายขู่ฉบับนั้นก็ได้นะคะ”

ทุกคนหันมอง สลิลนึกได้ไม่อยากให้ใหญ่ไม่สบายใจ ภูผาให้คนอื่นๆกลับไปพักผ่อน ก่อนจะหันมาถาม สลิลเสียงอ่อยเล่าเรื่องจดหมายขู่ให้อยู่ห่างๆใหญ่...ใหญ่โมโหทันที ภูผาถามใหญ่รู้หรือว่าฝีมือใคร เขาเข่นเขี้ยวกำหมัดแน่นแววตาดุดันจนสองลุงหลานหวั่นใจ...

รุ่งเช้า ธราพาไกรกูณฑ์มาที่บ้านไร่สายน้ำ ภูผากับสลิลกำลังต้อนรับ จู่ๆใหญ่โผล่มากระชากไกรกูณฑ์ไปชกคว่ำ ธราตกใจเข้าปกป้องต่อว่าใหญ่ ใหญ่โวยว่าไกรกูณฑ์ส่งคนมาเผาคอกม้า ไกรกูณฑ์ไม่รู้เรื่องจริงๆ แต่ใหญ่เชื่อว่าเขาแก้แค้นที่ตนเปิดโปงเรื่องเขากับนวลขวัญ

ไกรกูณฑ์โกรธ “สรุปว่าเรื่องเลวๆต้องเป็นฝีมือผมคนเดียวใช่ไหม...เมื่อคุณใหญ่ต้องการยังงั้น ก็ได้ ผมเผาคอกม้านั่นเอง พอใจรึยังล่ะ”

สลิลเข้าดึงใหญ่ขอร้องให้ใจเย็น ธราบีบน้ำตาอ้อนวอนใหญ่ให้พอทีตนขอ ใหญ่ชะงักด้วยเกรงใจธรา เธอสร้างอารมณ์รันทด ร่ำไห้รำพัน

“แม่ทนไม่ไหวอีกแล้ว แม่ไม่อยากเห็นพี่น้องต้องมาทะเลาะกันเองแบบนี้ ฆ่าแม่ให้ตายซะเลยดีกว่าต้องให้แม่มาเห็นพี่น้องไม่รักกัน ฆ่าแม่ให้ตายเลย” ธราทุบตีตัวเองฟูมฟายจนเป็นลม

ทุกคนตกใจเข้าประคอง ไกรกูรณ์ฉวยโอกาสเลี่ยงหนีออกไป สลิลเหลือบมองเหยียดๆ...ผ่านไปสักพัก ธรารู้สึกตัวขึ้นมาถามหาลูกทั้งสองอย่างห่วงใย รำพันเจ็บปวดใจเหลือเกินที่ใหญ่ไม่เลิกนิสัยอารมณ์ร้อนวู่วาม ภูผาเปรยว่าตอนใหญ่มาที่นี่ใหม่ๆก็อารมณ์ร้อนมาก แต่เห็นสงบลงแล้ว ไม่รู้ว่าอะไรไปกระตุ้นให้อารมณ์เขาเดือดขึ้นมาอีก

ธราได้ทีใส่ไฟ “ใหญ่เขาอารมณ์ร้อนวู่วามอย่างนี้มาตั้งแต่เด็กแล้วล่ะค่ะ ใครทำอะไรไม่ถูกใจก็เป็นอย่างที่เห็น น้อยต้องรองรับอารมณ์มาตลอด บางครั้งสุดทนก็สู้เขาไม่ไหวเพราะตัวเองอ่อนแอ ธราร่ำไห้ ภูผาเชื่อสนิทใจยื่นมือไปบีบมือเธอปลอบใจ ธราสวมกอดภูผาร้องไห้ว่าตนจนปัญญา ไม่รู้จะช่วยลูกอย่างไร ภูผาใจอ่อนยวบเห็นใจอดีตคนรัก ธราแอบยิ้มร้ายกาจ

ไกรกูรณ์กลับมาที่ไร่วายุกูล ต่อว่าละเวงลงมือทำอะไรไม่บอกตนอีก ละเวงนิ่งเงียบ เขาจึงรู้ว่าเป็นฝีมือแม่ของตัวเอง ยิ่งไม่พอใจที่ไปทำกับคนอื่น ทำไมไม่ทำใหญ่โดยตรง

“คุณท่านไม่อยากให้คุณใหญ่มีเพื่อน ไม่ต้องการให้มีใครรักใครสงสารเห็นใจมัน แล้วก็อยากบีบให้คุณใหญ่กลับมาอยู่ที่ไร่เราด้วยกันค่ะ”

ไกรกูรณ์ยังไม่เข้าใจว่าอะไรจะทำให้ใหญ่กลับมา ละเวงอธิบายว่าธราคาดการณ์ถ้าใหญ่ชอบสลิล จะต้องเป็นห่วงกลัวคนรักเดือดร้อนอีก ไกรกูณฑ์ฟังอย่างเก็บข้อมูล

จริงอย่างที่คาด ใหญ่มาบอกสลิลจะขอเช็กเอาต์ เพราะไม่อยากอยู่ใกล้เธอให้เดือดร้อน หญิงสาวใจหายวาบ แต่ไม่มีเหตุผลใดมารั้งเขาไว้...อุศเรนถูกย้ายไปนอนบ้านพักคนงานท้ายไร่เพราะเกรงใหญ่เห็นหน้า

ใหญ่สะพายสัมภาระมาหยุดยืนมองหน้าบ้าน

กวาดตามองรอบๆด้วยความรักและคิดถึงที่นี่มาก ธราปรี่เข้าปั้นหน้าดีใจ

“ใหญ่ยอมกลับมาอยู่กับแม่แล้วเหรอลูก”

“ผมต้องกลับมาสะสางเรื่องทุกอย่างให้มันกระจ่างซะทีครับคุณท่าน” แววตาใหญ่แข็งกร้าวขึ้นมา เขาประคองธราเดินเข้าบ้าน ธราหวาดหวั่นเหลือบมองว่าใหญ่กำลังจะทำอะไรกันแน่...เข้ามาถึงในบ้าน ใหญ่วางสัมภาระลงเดินสำรวจตะโกนเรียกละเวงลั่นบ้าน ธราแปลกใจมีเรื่องอะไร ใหญ่ให้รอฟังละเวงมาสารภาพต่อหน้าเอง

ooooooo

ละเวงได้ยินเสียงใหญ่เรียกลั่นบ้านก็ชะงักไม่กล้าออกมา แต่ใหญ่เหลือบเห็นเธอเสียก่อนปราดเข้าฉุดกระชากจะเอาตัวไปส่งตำรวจ ละเวงตกใจกลัวพยายามฝืนตัว ธราตีหน้าไม่รู้เรื่องเข้าจับแขนใหญ่บอกให้ใจเย็น มันเรื่องอะไรกัน ละเวงสะบัดตัวหลุดวิ่งมาหลบหลังธรา

“คุณใหญ่จะจับละเวงส่งตำรวจเรื่องอะไรคะ ละเวงไม่ได้ทำอะไรผิดซักหน่อย”

“จะ ให้ฉันลากไส้เธอออกมาให้คุณท่านดู หรือว่าเธอจะสารภาพทุกอย่างออกมาเอง” ละเวงตีหน้าซื่อไม่เข้าใจ ใหญ่สุดทน “ก็เรื่องเหตุการณ์คืนวันเกิดคุณท่านนั่นไง เธอวางยานอนหลับฉันกับน้อย แล้วจัดฉากให้ฉันเข้าใจผิดคิดว่าฉันฆ่าน้อยตายจนฉันสติแตกหนีมาที่นี่ เธอทำไปเพื่ออะไร” ละเวงอึ้งกลอกตาไปมาคิดตาม

ธราถอยห่างจากละเวงเล่นไปตามน้ำทันที “มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นด้วยเหรอละเวง ทำไมฉันไม่รู้เรื่องเลย”...

ละเวงหน้าเจื่อนเริ่มรู้ตัวว่าจะกลายเป็นแพะ

ใหญ่ สำทับ ไม่เพียงแค่นั้น ยังมีเรื่องที่มือปืนไล่ยิงตน และเรื่องเผาคอกม้า ทั้งหมดเป็นฝีมือเธอ ธราทำเป็นผิดหวังไม่เคยรู้เรื่องเหล่านี้ ต่อว่าละเวงยกใหญ่ ละเวงครุ่นคิดหาทางแก้เกม ใหญ่คาดคั้นให้ยอมรับสารภาพ เพราะไกรกูณฑ์บอกความจริงตนหมดแล้ว ละเวงตาโพลง

“คุณน้อยบอกคุณใหญ่อย่างนั้นจริงๆเหรอคะ”

“ใช่ คราวนี้เธอจะบอกฉันได้รึยัง ว่าเธอทำไปเพื่ออะไร ทำไมต้องอยากให้ฉันตาย ฉันไปทำอะไรให้เธอโกรธแค้นนักหนา บอกฉันมาว่าเธอทำไปทำไม” ใหญ่บีบต้นแขนละเวงเขย่า

อ่านละคร ไฟในวายุ ตอน 7 วันที่ 24 ม.ค. 57

ละคร ไฟในวายุ บทประพันธ์โดย ดวงตะวัน
ละคร ไฟในวายุ บทโทรทัศน์โดย ปัณชญา
ละคร ไฟในวายุ กำกับการแสดงโดย สมพร เชื้อบุญอุ้ม
ละคร ไฟในวายุ ผลิตโดย บริษัท วีดิเตอร์ สตูดิโอ แอนด์ อีควิป
ละคร ไฟในวายุ ออกอากาศทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ






ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น