อ่านละคร อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่ ตอนที่ 12 วันที่ 8 พ.ย. 56

อ่านละคร อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่ ตอนที่ 12 วันที่ 8 พ.ย. 56

“รู้ไหม ทำไมอันยาถึงไม่ปล่อยให้สตรอว์เบอร์รี่ตาย...เพราะเขาอยากให้นายเห็นความตั้งใจของเขา สตรอว์เบอร์รี่นั่นน่ะ มันคือความเชื่อใจที่เขาอยากจะปลูกมันขึ้นมาใหม่ในใจของนาย แสน ในเมื่อนายช่วยเขาได้ ทำไมถึงไม่ทำ”

“ผมไม่รู้วิธีกู้ชีพสตรอว์เบอร์รี่จากยาฆ่าหญ้าหรอกนะครับ”

“ฉันไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น หมายถึงช่วยให้อภัยน่ะ แค่นายยอมให้อภัย อันยาก็ไม่ต้องมาฝืนตัวเองอยู่แบบนี้”


“ผมบอกเขาแต่แรกแล้วว่าไม่ต้องทำ ไม่ต้องมายุ่ง ไม่ต้องอยู่ที่นี่ ให้กลับไปซะ แต่เขาก็ไม่ฟัง เขาทำตัวของเขาเอง” แม้จะปากแข็ง แต่สายตาแสนมีแววอ่อนไหว ทำทีไม่สนใจเดินไป สิงห์มองตามหลังญาติผู้น้องถอนใจในความใจแข็งของเขา...

ตลอดเวลาที่แสนพยายามอ่านหนังสือให้ลืมเรื่องอันยา แต่คำพูดของสิงห์ก็วนเวียนอยู่ในหัว ทำให้สมาธิกระเจิง ฟองคำเอาชาสมุนไพรมาให้ดื่ม แล้วนั่งข้างๆทำทีเป็นมองวิวนอกบ้าน

สักพักก็เอ่ยถาม รู้ไหมทำไมบ้านเราถึงไม่เลี้ยงนก แสนตอบว่าไม่อยากขังกรงพวกมัน

“ใช่ เราไม่อยากขัง ขังนกไว้ในกรง หรือว่าขังคนให้อยู่กับความรู้สึกผิด มันก็ไม่ต่างกันหรอกนะ...ถ้าแสนไม่ให้อภัยแล้วแสนมีความสุข แม่ก็จะไม่พูด เพราะสำหรับแม่ ความสุขของลูกสำคัญที่สุด แต่แม่กลับเห็นว่าแสนไม่มีความสุข เราขังเขาให้จมอยู่กับความรู้สึกผิด ก็เท่ากับเราขังตัวเราเองด้วย เหมือนเรายอมให้อดีตมันตามหลอกหลอนเราอยู่นะลูก”

แสนรู้สึกว่าคำพูดของแม่กระทบใจ “แล้วแม่ว่าผมควรเสี่ยงงั้นเหรอครับ เวลาที่คนเราทำพลาด ครั้งแรกเราอ้างได้ว่าเราไม่รู้ ครั้งที่สองเราอาจจะบอกได้ว่าเราเผลอ แต่ที่เขาหลอกผมมามันนับไม่ถ้วน โกหกตลอดเวลาที่มาเป็นเลขาให้ผม...ผมเสียงาน เสียความไว้วางใจ ความน่าเชื่อถือในสายตาของทุกคน และที่ยิ่งกว่านั้น ไม่ใช่แค่ผมที่ต้องเดือดร้อน ทั้งเจ้านาย เพื่อนร่วมงาน เกษตรกรที่เข้าร่วมโครงการก็ต้องมาลำบากไปด้วย แล้วอย่างนี้ผมควรจะเสี่ยงให้ตัวเองพลาดอีกงั้นเหรอครับ”

ฟองคำรู้ว่าลูกชายเจ็บปวดกับสิ่งที่ผ่านมาอย่างมาก

ooooooo

สองสามวันผ่านไป อันยายังคงค่อยๆรดน้ำให้สตรอว์เบอร์รี่ที่ย้ายมาปลูกแปลงใหม่อย่างเบามือ สิงห์เห็นแล้วสงสารอดเตือนไม่ได้ว่า ต้นหญ้าแข็งแรงกว่ายังตายเพราะยาฆ่าหญ้า แล้วสตรอว์เบอร์รี่จะรอดได้อย่างไร อันยาไม่ยอมแพ้ เชื่อว่าพวกมันเหมือนตัวเอง

“สตรอว์เบอร์รี่พวกนี้มีพิษตกค้าง มันแปดเปื้อนเหมือนฉัน ฉันไม่อยากให้มันตาย”

“อันยา คุณก็เห็นว่าสภาพมันตอนนี้เป็นยังไง”

“แต่มันก็ยังไม่ตาย บางที...มันอาจจะฟื้น พรุ่งนี้มะรืนนี้ก็ได้” อันยาขะมักเขม้นพรมน้ำ

ตกเย็น อันยาโทร.หาลดาเพื่อเป็นกำลังใจให้ตัวเองสู้ต่อ...วันรุ่งขึ้น สินกับหนานปิงคุมคนงานตัดแต่งใบสตรอว์เบอร์รี่อยู่ลมพัดโชยมา หนานปิงรับรู้ถึงสิ่งผิดปกติบางอย่าง

“อากาศมันแปลกๆนะ ต้องมีอะไรสักอย่าง”

สินกับคนงานงง...พอตกเย็น ทีวีรายงานข่าวไฟไหม้ป่าซึ่งเกิดจากฝีมือมนุษย์ ทำให้เกิดกลุ่มควันกระจายไปทั่ว สินทึ่งกับความหยั่งรู้ของพ่อตา สิงห์รีบถามว่าจะมีผลต่อไร่เราไหม...

รุ่งเช้า สิงห์มาบอกอันยาให้เลิกทรมานตัวเองเสียที เพราะควันหมอกจากไฟป่า มีผลกระทบต่อพืชไร่ที่ไม่แข็งแรง

“คุณจะบอกฉันว่ามันไม่มีประโยชน์ใช่ไหม ยังไงพวกมันก็จะตาย...” เห็นสิงห์นิ่งเป็นคำตอบ “ทำไม ทำไมต้องเป็นตอนนี้ เราทำอะไรไม่ได้เลยเหรอ”

“เมื่อก่อนคุณอยู่ในเมือง คงไม่รู้สึกอะไรมาก แต่กับที่นี่ ทุกอย่างมันตรงไปตรงมา ถ้าธรรมชาติแย่เราที่อยู่ใกล้ชิดกับธรรมชาติ ก็จะได้รับผลนั้นทันที...ธรรมชาติให้ทุกอย่างกับเรา แล้วก็เอาทุกอย่างคืนไปได้ตลอดเวลา”

“แต่ไฟป่าครั้งนี้ไม่ใช่ฝีมือธรรมชาติ มันเป็นเพราะคนบุกรุกป่า” อันยาแย้ง

สิงห์ตอบว่า การกระทำของคนส่งผลต่อธรรมชาติ อันยาเศร้าสลดลง พลันนึกได้ว่าแสนอาจจะช่วยได้ เธอต้องไปขอความช่วยเหลือจากเขา อันยาวิ่งพรวดพราดออกไป

ooooooo

แสนตัดสินใจจะไปช่วยเพื่อนทำงานวิจัยที่เชียงราย เพื่อหนีใจตัวเอง เขาหอบกระเป๋าใบโตออกมา ทุกคนในบ้านแปลกใจ แสนบอกหนานปิงและสินว่า ตนได้เตรียมปุ๋ยชีวภาพและไหลลอตใหม่พร้อมน้ำยาสมุนไพรไล่แมลงไว้ให้แล้ว สินอดถามไม่ได้

“ฉันถามจริงๆ ที่แกจะไปเนี่ย เพราะหนูอันยาใช่ไหม” สินมองลูกชายอย่างคาดคั้น ปุ๊กลุกทำงานบ้านอยู่ไม่ห่าง พอรู้ว่าแสนจะไม่อยู่รีบเข้ามาฟัง สินต่อว่าลูกชาย “แค่หนูอันยาอยู่ที่นี่แกถึงกับจะต้องหนีไปอยู่ที่อื่นเลยเหรอ งั้นแกจะให้พวกฉันทำยังไงฮะ แกบอกมาสิ”

“ทุกคนไม่เห็นต้องทำอะไร ผมก็แค่จะไปช่วยงานวิจัยของเพื่อน”

ฟองคำเข้าใจความรู้สึกลูกชาย จึงปรามสามีอย่าใช้อารมณ์ สินโวย การทำแบบนี้เท่ากับว่าพวกตนผิดที่ให้อันยาอยู่ที่นี่ แสนตัดบทไม่มีใครผิด ตนไปไม่นานจะกลับมาเยี่ยมบ่อยๆ

“ไอ้แสน แกเป็นลูกฉัน ต่อให้จบด็อกเตอร์มาจากไหน แค่อ้าปากฉันก็รู้นิสัยแกอยู่ดี เวลาที่แกไม่พอใจแต่ไม่อยากทำร้ายจิตใจใคร แกก็จะเป็นฝ่ายไปเสียเอง... ทำไม กะอีแค่ผู้หญิงคนนั้นอยู่ที่นี่ มันจะเป็นอะไรนักหนา”

อันยาเดินมาพร้อมสิงห์พอดี แสนอัดอั้นกับคำพูดของพ่อ จึงโต้ตอบ “ก็แล้วก่อนหน้านั้นทำไมถึงไม่มีใครถามผมบ้าง เรื่องที่จะให้เขามาอยู่ที่นี่ ผม... ก็พยายามจะอดทน...มากที่สุดแล้ว”

“หนูอันเขาก็พยายามจะชดใช้ไถ่โทษให้ทุกอย่าง แสน...ลูกให้อภัยเขาไม่ได้จริงๆ เหรอ” ฟองคำถามลูกชายอย่างอ่อนโยน อันยาซึ่งยืนฟังอยู่บีบมือตัวเองแน่นอย่างบีบคั้น

“ผมอาจจะอภัยให้เขาก็ได้ แต่ไม่ใช่วันนี้ ตอนนี้ และต่อให้ผมให้อภัยเขาได้ มันก็ไม่มีประโยชน์ เพราะผมไม่มีทางจะเชื่อใจผู้หญิงคนนั้นอีกแล้ว ไม่มีวัน” แสนเผยความในใจ

“อย่างนี้นี่เอง!” อันยาโพล่งออกมา ทุกคนตกใจหันมามอง “เข้าใจแล้ว ฉันเข้าใจแล้ว ว่าคุณไม่มีวันเลิกเกลียดฉัน...ที่ผ่านมา บางคนเรียกฉันว่าคนทรยศ บางคนก็เรียกว่านังมาร บางคนว่าฉันชั่ว ว่าฉันเลว แต่คุณรู้ไหม ไม่มีคำไหนที่มันฆ่าฉันได้ เท่ากับคำพูดเมื่อกี้นี้ของคุณ” อันยาน้ำตาแตกอย่างปวดร้าว “ฉันมันบ้า โง่เพ้อไปเอง หลงคิดว่าที่คุณดีกับฉันคงเพราะคุณเริ่มจะให้อภัย คุณคงมองเห็นความตั้งใจของฉันบ้าง แต่จริงๆ แล้ว...คุณก็แค่สมเพชฉัน ทำไม คนที่เคยทำผิด สำนึกผิดไม่ได้หรือยังไง คุณมีหัวใจ โดนทำร้าย เจ็บปวดกับเรื่องที่ผ่านมา แต่ว่าฉันสบายดีใช่ไหม...คุณมองฉันสิคุณแสน คุณว่าฉันสบายดีรึเปล่า”

อ่านละคร อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่ ตอนที่ 12 วันที่ 8 พ.ย. 56

ละครเรื่อง อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่ บทประพันธ์ โดย พงศกร
ละครเรื่อง อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่บทโทรทัศน์ โดย ศรียุ
ละครเรื่อง อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่กำกับการแสดง โดย ฤกษ์ชัย พวงเพ็ชร์
ละครเรื่อง อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่ผลิต โดย บริษัทซิติเซ่น เคน จำกัด
ละครเรื่อง อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่แนวละคร : คอเมดี้ สนุกสนาน เบาสมอง
ละครเรื่อง อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่ ออกอากาศ ทุกวันพุธ และพฤหัส เวลา 20.15 น.
ติดตามชม ละครเรื่อง อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่ ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ






ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น