อ่านละคร ดาวเรือง ตอนที่ 3 วันที่ 9 ก.ค. 56

อ่านละคร ดาวเรือง ตอนที่ 3 วันที่ 9 ก.ค. 56

พฤกษ์รับดอกไม้ไปส่งให้โรสอีกครั้ง คราวนี้เกิดเฉี่ยวกับรถของโรสที่กำลังรีบจะไปทำงานเพราะเธอตื่นสาย โรสหัวเสียลงมาเรียกร้องค่าเสียหาย พฤกษ์โต้ว่าที่เฉี่ยวเพราะรถเธอไม่เปิดไฟเลี้ยว

โรสเถียงข้างๆคูๆ ว่าคนเรามันก็ต้องใช้เซ้นส์กันบ้าง พฤกษ์โต้ว่าขืนขับรถโดยใช้เซ้นส์มีหวังรถชนกัน ทั้งเมืองและไม่ยอมจ่ายค่าเสียหาย อยากได้ก็ให้ถ่ายรูป

ไปแจ้งความเอาเอง เจอหัวหมอแบบนี้โรสก็เถียงไม่ออกกอปรกับต้องรีบไป เลยไม่เอาเรื่องแต่พอสตาร์ตรถปรากฏ


ว่าไฟเตือนน้ำมันหมด เลยจำต้องให้พฤกษ์พาไปส่งไม่วายพูดข่มว่า

“พาฉันไปส่งที่สยามเดี๋ยวนี้เลย ฉันมีงานที่นั่น มัวแต่ทะเลาะกับนายฉันไปไม่ทันแล้วเห็นไหม นายต้องรับผิดชอบ”

ooooooo

ปลัดจิ๋นไฟแรง วางแผนจะเปลี่ยนแปลงบ้านดอนล้อมแรด โดยเริ่มจากกลุ่มวัยรุ่น วัยทำงาน ที่เปลี่ยนแปลงได้ง่ายกว่าคนรุ่นเก่า โดยเฉพาะคนเก่าคนแก่ที่นี่ ที่ทั้งเก๋าทั้งแก่จนเกินแกง

นายอำเภอไพศาลถามว่าจะเริ่มที่เรื่องอะไรก่อน พอปลัดจิ๋นบอกว่าเริ่มจากให้ชาวบ้านดูแลเรื่องดินก่อน อยากให้ทำปุ๋ยชีวภาพแก้ปัญหาดินเสื่อมเพื่อลดต้นทุนปุ๋ยเคมีที่ราคาแพงและมีสารตกค้าง

“เรื่องนั้นเลิกคิดไปเลย เขาทำกันมาหลายครั้งแล้ว ทั้งสาธิตทั้งแจกฟรียังไม่มีใครสนใจ พูดไปน่ะเขาฟังแต่ไม่ทำ”

แต่ปลัดจิ๋นเชื่อว่าทำได้ โดยจะเริ่มจากผู้ใหญ่ผันก่อน เชื่อว่าผู้ใหญ่คงชอบที่จะพัฒนาความรู้ความเป็นอยู่ชาวบ้านให้ดีขึ้น ในขณะที่ปลัดจิ๋นมั่นใจในงานชิ้นแรกนี้มากนั้น นายอำเภอกลับแอบพึมพำ “ไฟแรงจริงพ่อคุณ...”

จะเริ่มที่ผู้ใหญ่ผันต้องไปหาที่บ่อนไก่ ไปขอให้ผู้ใหญ่เรียกประชุมชาวบ้านให้มาฟังการสอนทำปุ๋ยชีวภาพ ผู้ใหญ่ถามว่าปลัดเรียกประชุมกรรมการหมู่บ้านหรือยัง ปลัดจิ๋นบอกว่าจะเรียกประชุมพรุ่งนี้คิดว่าไม่มีปัญหา ผู้ใหญ่ฟันธงว่าไม่ได้ผลเพราะชาวบ้านต้องทำมาหากิน แต่สู้เหตุผลของปลัดไม่ได้เลยรับปากส่งเดชก่อนเข้าบ่อนไก่ว่า เดี๋ยวจะไปบอกชาวบ้านให้แล้วบ่นงึมงำ “ฉันคงช่วยหรอก ลำพังขายปุ๋ยแข่งกับไอ้เรืองก็สู้กันแย่อยู่แล้ว ขืนชาวบ้านรู้ว่ามีปุ๋ยทำฟรีได้ ฉันก็เสียรายได้สิ”

กำจรถามปลัดว่ามันจะได้เรื่องหรือ เพราะขนาดผู้ใหญ่ยังไม่สนใจเลย แล้วลูกบ้านจะสนใจหรือ

“สนใจสิ! มันต้องมีคนเห็นด้วยกับฉันสักคนสิน่า” ปลัดจิ๋นมั่นใจเต็มร้อย เมื่อไปคุยกับพระครูจ้อย พระครูสนับสนุนเต็มที่ แต่ก็ติงว่าอยากให้ปลัดคิดดีๆอีกทีดีไหม เพราะว่า...

“อาตมาเห็นจะทำกันมาเยอะแล้ว พอได้งบประมาณ ก็หยุดกันไป เสียเวลาเปล่าๆ” ปลัดจิ๋นขอแค่ให้พระครู ช่วยบอกต่อชาวบ้านให้มาร่วมอบรมเยอะๆเท่านั้น “อาตมาบอกให้ได้ แต่ชาวบ้านจะเชื่อรึเปล่า อาตมาไม่รับปากนะ”

ปลัดเชื่อว่าชาวบ้านเชื่อและเคารพหลวงพ่อ แต่หลวงพ่อบอกว่าปลัดเข้าใจผิดเพราะ “ที่ชาวบ้านมีต่ออาตมาคือความศรัทธา แต่ถ้าอยากให้ชาวบ้านเชื่อ คุณ ปลัดต้องไปหาอีกคนนึง”

“ใครครับ?” ปลัดตาเป็นประกายอย่างมีความหวัง พระครูมองไปทางกุฏิหลวงตาคง

ปลัดกับกำจรไปคุยกับหลวงตาคงที่กุฏิ หลวงตาคงบอกว่าตนเป็นคณะกรรมการหมู่บ้านแต่จะให้ชาวบ้านเชื่อตนคงทำไม่ได้เพราะ “ฉันไม่เคยทำให้ชาวบ้านเชื่อฉันได้”

ทันใดนั้น แม่เวียงที่เดินเถียงกับบุญปลีกบุญปลอด มาก็บอกหลวงตาคงว่า

“หลวงตาคงช่วยฉันด้วย! เมื่อคืนฉันฝันไม่ดี ฝันว่าโดนตุ๊กแกกินตับมันแปลว่าอะไร”

หลวงตาคงหลับตาอึดใจแล้วทำนาย “แย่แล้ว...

แม่เวียง ท่าทางจะมีเรื่อง ต้องให้เจ้าแม่บอกว่าต้องสะเดาะเคราะห์ยังไงบ้าง” ว่าแล้วเดินอ้าวขึ้นกุฏิ แม่เวียง บุญปลีกกับบุญปลอดรีบเดินตาม ทิ้งปลัดจิ๋นกับกำจรยืนมึนอยู่ตรงนั้น

“แหม...บอกว่าไม่มีใครเชื่อ แล้วที่วิ่งดุ๊บๆตามนี่ เรียกว่าอะไร คุณปลัดจะเอายังไงต่อครับ” กำจรถามหน้าหน่าย

“บอกผู้ใหญ่หมดแล้ว ทีนี้ก็เหลือเด็กที่ไม่ใช่เด็ก”

“เด็กที่ไม่ใช่เด็ก?” กำจรทำหน้างง “นี่คุณปลัดอย่าบอกนะครับว่าจะไปขอให้ไอ้เรืองช่วย! ผมว่า...ลุ้นหมาออกลูกเป็นแมวยังง่ายกว่านะครับ”

ปลัดจิ๋นไม่พูด แต่ยิ้มอย่างมั่นใจว่าต้องทำได้!

ooooooo

โรสซ้อนมอเตอร์ไซค์พฤกษ์ไปถึงหน้าห้างสรรพสินค้า เธอลงจากรถไปส่องกระจกสำรวจเสื้อผ้าหน้าผมเอียงซ้ายเอียงขวาหน้าหลัง ถามพฤกษ์ว่าตน

ดูดีแล้วหรือยัง ยิ้มเป็นไง มีอะไรติดฟันรึเปล่า มีเหงื่อไหม ต้องตบแป้งเพิ่มตรงไหนไหม

“คุณดูดีแล้วครับ” พฤกษ์ยิ้มเพราะไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนมายืนแต่งตัวอย่างนี้เลย โรสหยิบเงินให้หนึ่งพันบอกว่าให้หมดเลยเพราะอุตส่าห์ซิ่งจนทันเวลา “ผมไม่รับครับ ผมต้องมาที่นี่อยู่แล้ว ไม่ใช่ต้องออกนอกเส้นทางไปส่งคุณที่ไหน ถ้าคุณจะให้อะไร ผมขอแค่คำขอบคุณก็พอ”

แค่คำขอบคุณ โรสก็ยังต่อรองขอแค่ขอบใจได้ไหม พูดก่อนผละไปว่า “หวังว่าเราคงไม่ต้องมาเจอกันอีกนะ”

เดินไปเจอน้ำหวานยืนรอนานบ่นว่ามาถึงจะด่า

ให้ โรสได้ยินถามว่าด่าใคร น้ำหวานยิ้มหวานบอกว่าด่า คนจัดงานที่ไม่รู้จักคิด นัดเวลาไหนไม่นัดมานัดเวลาที่รถติดหนึบอย่างนี้ โรสบอกว่างั้นแล้วไป แล้วพากันเดินไปที่ลิฟต์

พฤกษ์เห็นน้ำหวานที่ตนเอาดอกไม้มาให้คราวที่แล้ว รีบคว้าดอกไม้วิ่งตามไปร้องเรียก “คุณโรสครับ”

น้ำหวานหันมาดีใจสุดๆ ที่เจอหนุ่มหล่ออีกครั้ง โรสยื่นมือจะรับดอกไม้ พฤกษ์ถือดอกไม้วิ่งผ่านโรสไปหาน้ำหวานบอกว่า

“มีคนส่งดอกไม้ให้คุณน่ะครับ”

“ฉันต่างหากที่ชื่อโรส!!” โรสโวยวาย พฤกษ์งงมองหน้าสองคนไปมาถามว่าตกลงใครชื่อโรสกันแน่

น้ำหวานชี้ไปที่โรส พฤกษ์ถามว่าคนนี้ชื่อสุดาวดีไม่ใช่หรือ ทำให้โรสยิ่งโมโหที่ตนเป็นดาราออกดังทำไมไม่รู้จัก

“อาจจะเพราะคุณดังไม่จริงก็ได้นะครับ คุณโรส สุดาวดี” พฤกษ์แหย่ โรสโมโหจะตามไปเอาเรื่อง น้ำหวานรั้งไว้เร่งให้รีบไปทำงานก่อนเถอะ แล้วค่อยตามผู้ชายทีหลัง โรสเลยหันมาแหวน้ำหวานแทน...

“ใครตามผู้ชาย! คนอย่างโรส มีแต่ผู้ชายตามย่ะ!!” แล้วจึงเดินตามน้ำหวานเข้าลิฟต์ไป

ooooooo

ปลัดจิ๋นทำงานอย่างถึงลูกถึงคน วันนี้ก็ให้กำจรขับรถไปที่ร้านของดาวเรืองเพื่อขอให้ไปร่วมประชุม กำจรถามอย่างเข็ดเขี้ยวดาวเรืองว่าจะให้สตาร์ตรถรอไหม เผื่อถูกตะเพิดจะได้บึ่งหนีได้ทัน

ปลัดจิ๋นบอกว่าเรามาดีไม่ต้องกลัว กำจรเตือนความจำว่า

“ก็คุณปลัดเพิ่งจะไปจับไอ้เรืองมันแหม็บๆ คนอย่างไอ้เรือง ถ้าประกาศว่าอยู่คนละข้างแล้ว มันไม่เอาไว้นะครับ”

“เชื่อฉันเถอะ ว่าดาวเรืองก็แค่เด็กธรรมดา เพียงแต่ห้าวแล้วก็กล้าพูดกล้าทำกว่าคนอื่น ที่สำคัญดาวเรืองฉลาด ถ้ารู้จักใช้ ดาวเรืองจะเป็นประโยชน์ในการพัฒนาชุมชนมาก”

“ผมยอมกินขี้หมาเลย ไอ้เรืองไม่มีวันยอมให้ปลัดใช้มันหรอก!” กำจรเดิมพันสูง

ปลัดจิ๋นเดินยิ้มเข้าไปในร้าน บานชื่นถามว่าจะรับอะไรดี ปลัดบอกว่าไม่ได้มากินข้าวแต่อยากคุยเรื่องดาวเรือง บานชื่นบอกว่าดาวเรืองไม่อยู่ ถามว่าดาวเรืองไปก่อเรื่องอะไรอีกหรือ

“เปล่าครับ คือผมอยากเปิดอบรมชาวบ้านเรื่องการทำปุ๋ยชีวภาพ แต่ผมยังไม่รู้จักชาวบ้านที่นี่มากพอ

เลยต้องมาพึ่งบารมีคุณน้าให้ช่วยไปประชุมกรรมการหมู่บ้านและชักชวนชาวบ้านให้มาร่วมอบรมกันเยอะๆ น่ะครับ”

บานชื่นยิ้มหน้าบานถามว่า พึ่งบารมีเลยหรือปลัดบอกว่าตนมาอยู่ที่นี่ไม่กี่วันก็รู้แล้วว่าทุกคนที่นี่เกรงใจคุณน้ากันทั้งนั้น อย่างนี้ไม่เรียกว่ามีบารมีได้ยังไง ทำเอาบานชื่นหน้าบานรับปากทันทีว่าพรุ่งไปแน่ ปลัดเลยขอพึ่งบารมีบานชื่นอีกครั้ง ขอให้พาดาวเรืองไปด้วย คราวนี้บานชื่นพูดโดยไม่ต้องคิดเลยว่า “พึ่งถูกคนแล้วล่ะค่า...”

“โห...เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือไอ้เรืองยังมีน้าบานชื่น เหนือน้าบานชื่นยังมีคุณปลัด” กำจรทึ่ง อึ้ง จนลืมไปว่าตัวเองเดิมพันอะไรไว้กับปลัดจิ๋น

ooooooo

อ่านละคร ดาวเรือง ตอนที่ 3 วันที่ 9 ก.ค. 56

ละครดาวเรือง บทประพันธ์โดย : ทมยันตี
ละครดาวเรือง บทโทรทัศน์โดย : ปารดา กันตพัฒนกุล
ละครดาวเรือง กำกับการแสดงโดย : กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละครดาวเรือง ผลิตโดย : บริษัท โนพรอบเบลม จำกัด
ละครดาวเรือง ควบคุมการผลิตโดย : ธิติมา สังขพิทักษ์
ละครดาวเรือง ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 20.25 น. และวันเสาร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่องดาวเรืองได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ






ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น