อ่านละคร มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 9 วันที่ 4 มิ.ย. 56


อ่านละคร มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 9 วันที่ 4 มิ.ย. 56

ปัทม์ยิ้มได้ มีความหวังขึ้นมาว่าอาจได้ออกจากคุก เจ้าหน้าที่เดินนำนายวันชัยมาสอบสวน เขาให้การยืนยันว่าไม่เคยเห็นหรือรู้จักปัทม์และคนขับรถมาก่อน ทั้งสองจึงถูกปล่อยตัวในเวลาต่อมา

ปวุฒิไขกุญแจมือให้ทั้งคู่...พ่อเลี้ยงหนุ่มถลาไปคาดคั้นวันชัยเพราะเชื่อว่ามีคนบงการเบื้องหลัง ปวุฒิปลอบให้ใจเย็นเพราะตนก็จะไม่ยอมนิ่งดูดายให้คนบริสุทธิ์มารับโทษแทนตัวการที่แท้จริงแน่ ปัทม์มองมาด้วยแววตาชื่นชม ดีใจที่อย่างน้อยก็ยังมีตำรวจตงฉินเหลืออยู่บ้าง

“ผมต้องขอบคุณแทนคนไทยทุกคน ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่ายังมีตำรวจที่ทำเพื่อประชาชนอย่างแท้จริง”


“ขอบคุณสำหรับกำลังใจ” สองหนุ่มจับมือแสดงออกถึงมิตรภาพที่ดีต่อกันมากขึ้น

“ผมยอมจับมือพ่อเลี้ยงเพราะเรื่องนี้เรื่องเดียวนะ สำหรับเรื่องอื่นเราคงยอมกันไม่ได้”

ปัทม์มองหน้าเขานิ่งไม่แสดงออกใดๆ เข้าใจดีว่าสารวัตรหนุ่มหมายถึงเรื่องรจนาไฉน...

ทุกคนในไร่ปัทมกุลดีใจที่ปัทม์ได้รับการปล่อยตัวและพ้นข้อกล่าวหา พ่อเลี้ยงหนุ่มสีหน้าดีขึ้นมากแต่ก็หนักใจไม่น้อยเพราะคนงานลาออกเกือบหมด เขามองหารจนาไฉน อยากเจอและปรับความเข้าใจแต่ไม่มีใครเห็นเธอตั้งแต่เช้า เขาเสียใจมากคิดว่าเธอคงถอดใจแล้ว ปรากฏว่าต้องตะลึงตาค้างเมื่อเห็นเธอยังอยู่ แถมกำลังใช้กรรไกรตัดแต่งใบชาภายในไร่ ปัทม์เฝ้ามองด้วยความชื่นชม ค่อยๆขยับไปใกล้

“ต้นชาก็มีชีวิตเหมือนคนที่ต้องดูแลเอาใจใส่ การตัดแต่งกิ่งทำให้ใบชาผลิยอดและเติบโตเป็นต้นชาที่สมบูรณ์”

รจนาไฉนจำเสียงเขาได้ โผเข้ากอดด้วยความดีใจ ปัทม์รู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูก ภาพเหตุการณ์และความดีของเธอฉายซ้ำในหัว แม้เขาผลักไสและทำร้ายจิตใจต่างๆนานาก็ไม่ทำให้เธอท้อ รจนาไฉนเองก็รู้สึกไม่ต่าง เผลอตัวเผลอใจกอดตอบเขาด้วยความรัก ปัทม์กระชับอ้อมกอดพลางกระซิบข้างหูว่าขอบคุณ รจนาไฉนแปลกใจที่ได้ยินคำพูดอ่อนโยน ยังไม่แน่ใจว่าเขาจะมาไม้ไหนจึงพยายามรักษาอาการไม่ให้ตื่นเต้นเกินเหตุ

“ฉันทำตามหน้าที่ ฉันบอกแล้วไงว่าจะไม่ทิ้งคุณจนกว่าคุณจะออกมา”

“จะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม ฉันขอบคุณจริงๆ... ขอบคุณนะ”

รจนาไฉนทำหน้าไม่ถูกเพราะเขินจัด ตัดสินใจกลับบ้านแก้เก้อ ปัทม์มองตามยิ้มๆ ตั้งใจจะเลิกมีอคติและทำดีกับเธออย่างที่หัวใจเรียกร้องสักที

รจนาไฉนกลับไปนั่งกุมหัวใจที่เต้นแรงผิดจังหวะในห้อง สับสนในหัวใจอย่างบอกไม่ถูก ไม่อยากยอมรับท่าทีที่เปลี่ยนไปและความรู้สึกอ่อนไหวของตนเองต่อสามีผู้แสนป่าเถื่อนและเย็นชา

“เป็นไปได้ยังไงที่มัจจุราชอย่างเขาจะกอดและขอบคุณฉัน”

หญิงสาวใช้เวลาคิดครู่ใหญ่จึงตัดสินใจลากกระเป๋ามาเก็บเสื้อผ้า ตัดใจทำตามสัญญาที่เคยประกาศต่อหน้าเขาจะออกจากไร่ปัทมกุลทันทีที่เขาพ้นคดี

ooooooo

ปัทม์เข้าไปกราบแม่และไปหารจนาไฉนที่ห้อง เห็นเธอกำลังเก็บของลงกระเป๋าก็เข้ายื้อยุด รจนาไฉนปล่อยมือเพราะสู้แรงไม่ไหวทำให้เขาเสียหลักล้มหงายหลัง รจนาไฉนตกใจรีบมาดูอาการ ปัทม์ยิ้มตาพราวเหมาเอาเองว่าเธอเป็นห่วง รจนาไฉนเพิ่งรู้ว่าโดนหลอกลุกพรวดไปที่ประตู ปัทม์ตามมาขวางและใส่กลอนล็อกแน่นหนา

“ฉันเคยบอกคุณแล้วไง ในวันที่คุณกลับมา...ฉันจะไป”

“เธอจะไปไหนไม่ได้...ฉันไม่ให้เธอไป”

“ในเมื่อคุณได้รับอิสรภาพแล้วก็ควรปล่อยให้ฉันเป็นอิสระด้วย คุณต้องการให้ฉันไปจากที่นี่ไม่ใช่หรือ”

ปัทม์แกล้งทำไม่รู้ไม่ชี้จนรจนาไฉนอ่อนใจ บอกว่าเขาเป็นคนเซ็นใบยินยอมหย่าให้เอง

“แต่เธอฉีกทิ้ง ทุกอย่างเป็นโมฆะ”

“คุณจะกักขังฉันไว้เพื่ออะไรอีก”

“คนงานลาออกหมด ฉันไม่มีแรงงานเก็บใบชา”

รจนาไฉนน้อยใจที่มีค่าน้อยนิดในสายตาเขา ปัทม์นึกสนุกแกล้งพูดประชดเพราะยังฟอร์มจัด

“เธอมีค่าแค่แรงงานราคาถูก ถ้าอยากได้เงินแสนเงินล้านก็ต้องทำงานให้คุ้ม”

รจนาไฉนฉุนจัดที่เขาเห็นเธอเป็นแค่คนงาน ฮึดฮัดจะออกจากห้อง ปัทม์พุ่งไปคว้าตัวไว้ สองหนุ่มสาวจ้องตากันอีกครั้งจนใจสั่นขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ รจนาไฉนเป็นฝ่ายได้สติผลักเขาสุดแรงแต่ไม่ได้ผล แถมเสียหลักลงไปนอนบนเตียงด้วยกัน ปัทม์มองมายิ้มๆแล้วดึงผ้าพันคอมาผูกเธอไว้กับเตียง

“ฉันไม่ได้เป็นนักโทษคุณนะ ฉันอุตส่าห์ช่วยเหลือ ทำไมไม่สำนึกบุญคุณกันบ้าง”

“ก็สำนึกบ้างถึงต้องทำแบบนี้” ปัทม์พูดพลางยื่นหน้ามาใกล้

“ปล่อย...ฉันหิวแล้ว จะไปกินข้าว”

“นี่เป็นการตอบแทนความดีของเธอ”

จบคำก็ออกจากห้อง รจนาไฉนงึมงำคนเดียว “คนใจหยาบ รู้อย่างนี้ปล่อยให้ติดคุกตลอดชีวิตซะก็ดีหรอก!”

ปัทม์ลงมาข้างล่างด้วยใบหน้าระรื่น ชอบใจที่ได้แกล้งรจนาไฉน ชิกับจันทร์เจ้าแหย่ยิ้มๆเพราะแอบเห็นสองสามีภรรยาหมกตัวอยู่ในห้องนานสองนาน ปัทม์เขินหน้าแดง เสบอกให้ชิไปซื้อของมาเตรียมทำกับข้าว ชิถึงกับพูดไม่ออกแต่ไม่อยากขัดใจ รีบออกไปจัดการให้

ต่อมาไม่นาน...ปัทม์ก็เข้าครัวกางตำราและใส่เครื่องปรุงแกงจืดอย่างเก้ๆกังๆ ปยงค์ ชิและจันทร์เจ้าพากันหัวเราะขำขันกับท่าทางเหมือนเด็กทำกับข้าวของเจ้านายหนุ่ม

“โถๆ ทำอาหารให้เมีย ถ้าฉันได้ผัวแบบนี้สักคนจะไม่ลืมพระคุณเลย” ปยงค์เพ้อ

“หาผู้ชายธรรมดาๆให้ได้ก่อนเถอะป้า” ชิแซว

“ว่าแต่...คุณรจนาไฉนจะทานได้ไหม” จันทร์เจ้าส่ายหน้ายิ้มๆ

สามคนงานตามลุ้นอยู่นาน ในที่สุดแกงจืดถ้วยแรกในชีวิตของปัทม์ก็สำเร็จ

ooooooo

รจนาไฉนพยายามแก้มัดให้ตัวเองจนหลุด จะก้าวออกจากห้องแล้วต้องเปลี่ยนใจเพราะได้ยินเสียงคนเดินมาหน้าประตู ผลุนผลันกลับไปนอนที่เตียง ปัทม์ถือถาดอาหารมาให้แต่ไม่ยอมแก้มัด

“อย่าแก้มัดเลย คนเจ้าเล่ห์อย่างเธอ เดี๋ยวก็ป่วนฉันอีก” รจนาไฉนหน้ามุ่ย ปัทม์ไม่สนใจทำท่าตักอาหารให้ “ทานอะไรดี เอาแกงจืดไหม น่าทานนะ”

รจนาไฉนพอจะเดาเจตนาได้ นึกสนุกแกล้งกลับบ้าง “เอาแกงฮังเลก่อนละกัน” ปัทม์หน้าเจื่อนอย่างเห็นได้ชัด ตักแกงฮังเลราดข้าวเคืองๆ รจนาไฉนขำแต่ปั้นหน้าขรึม “ฉันเปลี่ยนใจ ขอเป็นต้มจืดแล้วกัน น่าจะคล่องคอดี”

ปัทม์ยิ้มหน้าบาน ภูมิใจนำเสนอผลงานแต่ไม่ยอมบอกว่าตัวเองเป็นคนทำ

“ป้าปยงค์ทำให้เธอสุดฝีมือเลยนะ”

รจนาไฉนจ้องจับพิรุธแกล้งเกทับ “ไม่ใช่ฝีมือป้าปยงค์หรอก ป้าแกทำไม่เคยสับหมู บอกได้ไหมว่าใครทำ”

ปัทม์ชักร้อนตัวแต่ยังฟอร์มจัดกลัวถูกจับได้ พาลหงุดหงิดแหวกลับเสียงเขียว

“เรื่องมาก จะกินหรือไม่กิน กินแกงจืดเต้าหู้นี่แหละ ฉันอยากป้อน”

ปัทม์ตักแกงจืดป้อนให้ รจนาไฉนกินแล้วอึ้งเพราะมันทั้งเค็มและคาว ปัทม์ตัดพ้องอนๆที่เธอวิจารณ์ไม่ไว้หน้า

“ทำไมฉันต้องให้กำลังใจ คุณเป็นคนทำเหรอ”

“เปล่า...ฉันรู้แล้วว่าทำยังไงเธอถึงจะกินกับข้าวสำรับนี้อร่อย ลองเปลี่ยนวิธีป้อนไหม...ใช้ปากป้อนดู”

ปัทม์ขยับมาใกล้เหมือนจะจูบ รจนาไฉนตกใจเอามือที่ไม่ได้ถูกมัดผลักเต็มแรงจนเขาเสียหลักหัวชนขอบเตียง เธอลืมตัวรีบไปดูด้วยความเป็นห่วง ส่วนปัทม์โวยวายใหญ่ที่เธอแก้มัดได้แต่ไม่ยอมบอก รจนาไฉนเปลี่ยนเรื่องมาถามว่าใครเป็นคนทำแกงจืดตัวจริงเพราะรสชาติแย่มาก ปัทม์หยุดโวยแล้วพึมพำด้วยความน้อยใจแทน

“ก็ฉันไม่รู้...อุตส่าห์ตั้งใจกางตำราทำให้ ไม่เคยทำให้ใครแบบนี้เลยนะ”

รจนาไฉนทำเป็นไม่ได้ยิน ปัทม์เขินจัด ลุกหนีกลบเกลื่อน

“แก้มัดเองได้ก็กินเองแล้วกัน แกงจืดนั่นถ้าไม่ได้เรื่องก็ไม่ต้องกิน กินแกงฮังเลกับหมูทอดก็ได้”

“ที่คุณดูแลฉันแบบนี้เพราะต้องการขอบคุณเรื่องที่ฉันทำให้คุณใช่ไหม”

ปัทม์ไม่ยอมตอบ เดินไปหยิบเสื้อผ้ากับผ้าเช็ดตัวมาวางบนเตียงและบอกให้เธออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ส่วนเขาจะไปรอที่ห้องโถง รจนาไฉนมองตามเขาออกจากห้องแล้วก้มหน้าก้มตากินข้าวต่อ นึกถึงท่าทางฟอร์มจัดของสามีแล้วอดยิ้มไม่ได้ พึมพำไล่หลังด้วยความหมั่นไส้ “จะขี้เก็กไปถึงไหนเนี่ย!”

ooooooo

อ่านละคร มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 9 วันที่ 4 มิ.ย. 56

ละครเรื่อง มัจจุราชสีน้ำผึ้ง บทประพันธ์โดย อุปถัมภ์ กองแก้ว
ละครเรื่อง มัจจุราชสีน้ำผึ้ง บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ และภูมิภักดิ์
ละครเรื่อง มัจจุราชสีน้ำผึ้ง กำกับการแสดง ภวัต พนังคศิริ
ละครเรื่อง มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ละครแนว โรแมนติก - ดราม่า
ละครเรื่อง มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ผลิตโดย : บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละคร มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ออกอากาศทุกวันจันทร์ และอังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ออกอากาศตอนแรกวันจันทร์ที่ 6 พฤษภาคม ต่อจาก ละครแผนร้ายพ่ายรัก
ที่มา ไทยรัฐ






ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น