อ่านละคร มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 12 วันที่ 12 มิ.ย. 56


อ่านละคร มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 12 วันที่ 12 มิ.ย. 56

ปัทม์เข้าใจความนัยที่เธอส่งมา คว้ามือเธอที่กำลังนวดมากุมไว้พร้อมบอกรักเสียงหวาน ค่อยๆดึงเธอลงมาใกล้และประทับจูบดูดดื่ม รจนาไฉนแทบสำลักความสุข ทวีความรักที่มีให้เขาจนหมดใจ

สองสามีภรรยากลับถึงบ้านช่วงบ่าย เซอร์ไพรส์มากที่เห็นโลมฤทัยปรากฏตัวพร้อมท่าทางอ่อนโยนผิดสังเกต ตัดพ้อต่อว่าพี่สาวบุญธรรมเสียงเครือที่แอบพานพรัตน์หนีมาโดยไม่บอกกล่าว

“พบเป็นห่วงคุณพ่อค่ะ ปกติพบต้องคอยป้อนยาป้อนอาหารให้ พอรู้ข่าวว่าท่านหายไปพบใจหายหมดเลย”


ปัทม์ไม่อยากเชื่อแกล้งเหน็บ “ไม่ยักรู้ว่าคุณพบคอยดูแลท่านด้วย เอาเป็นว่า...ผมขอโทษที่ไม่ได้บอกคุณ”

รจนาไฉนเห็นท่าไม่ดีพยายามชวนเปลี่ยนเรื่องแต่โลมฤทัยไม่ย่อท้อ บ่นน้อยอกน้อยใจพี่สาวว่าไม่ยินดีต้อนรับ แถมโอดครวญกับพี่เขยอยากขอดูแลพ่อที่นี่ด้วย ปัทม์รู้ทันมารยาแต่ไม่อยากโวยวายให้รจนาไฉนลำบากใจ

“บ้านนี้เป็นบ้านรจนาไฉนเหมือนกัน ในฐานะน้องสาวของภรรยา คุณโลมฤทัยจะอยู่นานแค่ไหนก็ได้”

ปัทม์อนุญาตแบบขอไปทีและโอบรจนาไฉนเข้าห้อง โลมฤทัยมองตามด้วยความริษยา หมั่นไส้พี่สาวเต็มแก่ที่ได้ความรักจากพ่อเลี้ยงหนุ่ม...อย่าให้ถึงทีฉันบ้างแล้วกัน!

ooooooo

นพรัตน์ไม่อยากเชื่อสายตาเมื่อเห็นเมียรักยืนตรงหน้าถือจานผล ไม้มาป้อนถึงปาก ตัดสินใจถาม ตรงๆถึงจุดประสงค์แท้จริงที่มาที่นี่ ลำเพาแสยะยิ้มอย่างมีเลศนัยพร้อมประชดประชันเสียงหวาน

“คำถามไม่สร้างสรรค์เลยนะคะ มาอยู่กับลูกเลี้ยงไม่ทันข้ามวันเห็นฉันเป็นคนอื่นไปซะแล้ว”

นพรัตน์เบี่ยงหน้าหนีไม่ยอมทานผลไม้ ลำเพาก็ไม่สนใจหยิบมาทานเองพร้อมเปรยยิ้มๆ

“ฉันมาทำหน้าที่ภรรยาแสนดีปรนนิบัติดูแลคุณและที่สำคัญ...เราจะได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตาพ่อแม่ลูก เป็นครอบครัวอบอุ่น...คุณว่าดีไหมคะ”

นพรัตน์เป็นกังวล อยากรู้จริงๆว่าเมียตนมาที่นี่ เพื่อวัตถุประสงค์ใดกันแน่...

รจนาไฉนรู้สึกตรงกันข้ามกับนพรัตน์แถมพยายามเกลี้ยกล่อมปัทม์ให้เลิกมองโลมฤทัยกับลำเพาในแง่ร้าย

“บอกตามตรง ฉันไม่เชื่อว่าน้องสาวกับคุณแม่เธอจะมาดูแลคุณพ่อ”

“คุณเชื่อในความดีหรือเปล่าคะ”

“แต่มันคงไม่สามารถเปลี่ยนแปลงพวกเขาได้”

“เป็น เพราะคุณยังไม่ศรัทธาในความดีมากพอจะอภัยพวกเขาได้ ฉันไม่สนหรอกว่าคุณแม่หรือน้องพบมาที่นี่เพื่ออะไร แต่ฉันจะดูแลพวกเขาและใช้ความดีเอาชนะใจให้ได้”

ปัทม์ยิ้มให้กำลังใจ “ฉันเอาใจช่วยนะ ขอให้เธอทำสำเร็จ”

สอง สามีภรรยายิ้มให้กันด้วยความเข้าใจ รจนาไฉนแยกไปต้อนรับและดูแลความเรียบร้อยที่เรือนพักรับรอง ลำเพากับโลมฤทัยมองหน้ากันยิ้มๆ โผเข้ากอดและทักทายเสียงหวานจนรจนาไฉนรู้สึกผิดสังเกต

“ลูกคนนี้น่าตีนักเชียว กลับกรุงเทพฯก็ไม่แวะเข้าบ้าน ไม่รู้เหรอจ๊ะว่าคุณแม่คิดถึงมาก”

“คุณแม่อย่าดุพี่เพื่อนสิคะ พี่เพื่อนอุตส่าห์พาคุณพ่อมารักษาตัวและหาเงินช่วยเหลือครอบครัวเรานะคะ”

“ลูกเพื่อน...ที่ผ่านมาแม่คิดผิดและทำร้ายจิตใจลูกเพื่อนมาตลอด แม่ขอโทษนะ”

รจนาไฉนไม่อยากเชื่อที่ได้ยินแม่กับน้องพูดดีด้วยแต่พยายามไม่คิดมาก ตอบอย่างนอบน้อมและเจียมตัว

“เพื่อนมีชีวิตอยู่ได้ทุกวันนี้เพราะความรักของทุกคน เราเป็นครอบครัวเดียวกันนะคะ”

“พูดซะน้ำตาพบจะไหล ใช่ค่ะ...เราเป็นครอบครัวและ เป็นพี่น้องกัน พี่ก็ต้องมีน้ำใจให้น้อง พบขอคุณปัทม์ค่ะ”

รจนาไฉนสะดุ้งไม่คิดว่าจะโดนขอตรงๆแบบนี้ ลำเพาปรับสีหน้าเป็นดุดันพร้อมสำทับ

“ถ้าแกสำนึกบุญคุณอย่างที่พูดไว้ล่ะก็ ยกคุณปัทม์คืนให้น้อง คุณปัทม์เป็นคู่หมั้นของน้องตั้งแต่แรก”

รจนา ไฉนพูดไม่ออก นพรัตน์นอนดูเหตุการณ์มาตลอดทนไม่ไหว พยายามปรามแต่ไม่ได้ผล โลมฤทัยเห็นพ่อแม่เถียงกันก็ผสมโรงโทษรจนาไฉนเป็นต้นเหตุให้ครอบครัวแตกแยก ลำเพาไม่ห้ามแถมตอกย้ำให้ลูกเลี้ยงเจ็บช้ำกว่าเดิมว่าเป็นเรื่องต้องทดแทน ให้สาสมโดยการคืนปัทม์ให้โลมฤทัย

“ฉันเคยขอคุณปัทม์จากพี่เพื่อนแต่สมองพี่คงฝ่อลืมไปแล้ว ไม่เป็นไรค่ะ...เราเริ่มต้นใหม่ได้ คืนคุณปัทม์ให้พบ”

“แล้วหลังจากนั้น...เราจะหมดหนี้ชีวิตต่อกัน”

รจนา ไฉนอ้าปากค้าง ไม่คิดว่าลำเพาจะกล้าใช้ไม้นี้ สองแม่ลูกสุดแสบเดินนวยนาดออกไปแล้ว ทิ้งรจนาไฉน ยืนร้องไห้คนเดียวเงียบๆ นพรัตน์โอบกอดลูกสาวแน่น ปลอบใจให้มีสติและคิดแก้ปัญหา

“พ่อภูมิใจที่เลี้ยงลูกให้เป็นคนดีและกตัญญู แต่เวลาเดียวกันก็รู้สึกผิดที่คำสอนของพ่อมันย้อนมาทำร้ายลูก”

รจนา ไฉนสูดหายใจยาว ปาดน้ำตาและมองพ่อนิ่ง “คุณพ่อไม่ผิดหรอกค่ะ สิ่งที่ผิดบาปและเลวร้ายที่สุดคือความโลภในใจมนุษย์ คุณพ่อสบายใจเถอะ...เพื่อนจะใช้คำสอนคุณพ่อเป็นเกราะป้องกันภัย”

นพรัตน์โล่งใจที่ลูกสาวไม่หงออย่างที่ผ่านมา แต่ยังสงสัยว่าเธอจะจัดการกับเรื่องบ้าๆพวกนี้ยังไง...

ooooooo

โลมฤทัยกับลำเพาเดินสำรวจทั่วไร่เพื่อตรวจตราทรัพย์สิน มั่นใจมากว่าต้องตกเป็นของตนในเร็ววัน นึกถึงใบหน้าซีดเผือดของรจนาไฉนที่โดนทวงบุญคุณแล้วอดหัวเราะให้กันไม่ได้

“คนหัวอ่อนอย่างพี่เพื่อนไม่กล้าปฏิเสธใครหรอก ตราบใดที่ยังรักคนอื่นมากกว่าตัวเองก็ต้องเป็นเบี้ยล่างของเรา”

อ่านละคร มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 12 วันที่ 12 มิ.ย. 56

ละครเรื่อง มัจจุราชสีน้ำผึ้ง บทประพันธ์โดย อุปถัมภ์ กองแก้ว
ละครเรื่อง มัจจุราชสีน้ำผึ้ง บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ และภูมิภักดิ์
ละครเรื่อง มัจจุราชสีน้ำผึ้ง กำกับการแสดง ภวัต พนังคศิริ
ละครเรื่อง มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ละครแนว โรแมนติก - ดราม่า
ละครเรื่อง มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ผลิตโดย : บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละคร มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ออกอากาศทุกวันจันทร์ และอังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ออกอากาศตอนแรกวันจันทร์ที่ 6 พฤษภาคม ต่อจาก ละครแผนร้ายพ่ายรัก
ที่มา ไทยรัฐ







ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น