อ่านละคร มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 11 วันที่ 11 มิ.ย. 56


อ่านละคร มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 11 วันที่ 11 มิ.ย. 56

“ผมเอามาฝากจากไร่เพื่อให้กำลังใจสารวัตรเพราะผมอยากได้ลูกค้ากลับคืนมา” ปวุฒิไม่เข้าใจพูนทวียิ้มน้อยๆและอธิบายอย่างใจเย็น “ถ้าตำรวจปราบปรามยาเสพติดหมดไปได้ก็จะไม่มีคนติดยา ชาวบ้านคงหันมาบริโภคผลไม้ในไร่ผมมากขึ้น เห็นไหมครับว่าทุกอย่างเกี่ยวข้องและเชื่อมโยงกัน”

ปวุฒิปฏิเสธไม่ลง ตั้งท่าจะชิมตามคำเชิญชวนแต่ต้องหมดอารมณ์เมื่อได้ยินพูนทวีพูดถึงปัทม์กับรจนาไฉนว่ากลายเป็นคู่รักข้าวใหม่ปลามันที่น่าอิจฉา ควงกันไปเยี่ยมนพรัตน์ถึงกรุงเทพฯจนมีความรู้สึกที่ดีต่อกันมากขึ้น ปวุฒิชักสีหน้าจนพูนทวีเริ่มรู้ตัวว่าพูดมากเกินไป


“ผมขอโทษ...ลืมไปว่าสารวัตรเคยรักคุณเพื่อน ผมเข้าใจครับ คนเราเสียใจที่สุดเมื่อรู้ว่าคนรักมีใจให้คนอื่น”

“เวลาพูดอะไรน่าจะคิดสักนิดนะครับ มันไม่ใช่แค่ทำร้ายความรู้สึกผมแต่กลับมาทำร้ายตัวคุณเองด้วย”

พูนทวีอึ้งแต่ยังยิ้มสู้สวนกลับ “คุณเจ็บ ผมเจ็บเราเสมอกัน”

“ตราบใดที่เกมยังดำเนินอยู่ ผมก็มีสิทธิ์กลับเป็นผู้ชนะได้เสมอ”

ปวุฒิยังมุ่งมั่นเรื่องรจนาไฉน พูนทวีนับถือใจนักสู้แล้วเดินออกจากโรงพักเซ็งๆ นึกสงสารตัวเองที่ใจไม่ถึงพอจะแย่งรจนาไฉน แม้รู้ว่าเธอไม่เคยมีใจแต่ก็ตัดใจไม่ได้สักที...

ooooooo

รจนาไฉนตื่นเช้ามาสำรวจใบหน้าสามีด้วยความรัก ค่อยๆสัมผัสเขาและโน้มตัวจูบเบาๆที่แก้มก่อนลุกไปอาบน้ำและเตรียมเสื้อผ้าทำงานให้สามี นึกถึงเหตุการณ์ที่โลมฤทัยขอให้เธอหลีกทางแล้วรู้สึกผิดไม่น้อย ปัทม์เห็นภรรยาโดยพฤตินัยหมาดๆมีเรื่องกังวลใจก็เข้าไปสวมกอดจากด้านหลัง

“เธอกังวลใจเรื่องอะไร ผู้หญิงอ่อนโยนอย่างเธอปกปิดความรู้สึกไม่ได้หรอก มีปัญหาอะไรบอกฉันเถอะ ฉันพร้อมจะช่วยเหลือเธอเสมอ”

รจนาไฉนพยายามปฏิเสธแต่เขาไม่เชื่อจนเธอต้องแต่งเรื่องเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ

“ฉันกังวลว่าสักวันหนึ่งถ้าฉันตื่นมาแล้วไม่เจอหน้าคุณ ฉันคง...”

“นั่นไม่ใช่เรื่องต้องทุกข์ใจเลยเพราะฉันจะเคียงข้างเธอเสมอทั้งยามหลับและตื่น”

ปัทม์ยิ้มให้เธอด้วยความรัก รจนาไฉนอบอุ่นใจมากแม้จะยังรู้สึกผิดกับโลมฤทัย พ่อเลี้ยงหนุ่มจุมพิตที่หน้าผากเธอและชวนออกไปข้างนอกเพราะมีแขกคนสำคัญรออยู่ รจนาไฉนออกไปเห็นนพรัตน์นอนบนเตียงในบ้านพักรับรองและมีพยาบาลพิเศษคอยดูแลไม่ห่างก็ดีใจมาก ปัทม์พลอยยิ้มตามไปด้วยที่เห็นเธอมีความสุข

“อากาศบริสุทธิ์และสิ่งแวดล้อมที่ดีน่าจะช่วยให้คุณพ่อมีสุขภาพแข็งแรงขึ้น”

“แต่คุณพ่อต้องฟอกไตทุกอาทิตย์”

“ฉันประสานงานกับคุณหมอของโรงพยาบาลประจำจังหวัดแล้ว อยู่ที่นี่คุณพ่อจะมีพยาบาลส่วนตัวดูแล เธอเลิกกังวลได้แล้ว ส่วนคุณพ่อ...พักผ่อนตามสบายนะครับ ถือว่าเป็นบ้านของคุณพ่อเอง”

รจนาไฉนตื้นตันใจที่เขาให้ความรักและเคารพนพรัตน์เหมือนพ่อตัวเอง ส่งยิ้มหวานให้จนเขาแทบละลาย เฉไฉขอตัวออกไปทำงาน นพรัตน์มองตามพร้อมรอยยิ้มสุขใจ จับมือลูกสาวแนบอก

“พ่อมีความสุขที่สุด ไม่ใช่ว่าเพราะได้รับการรักษาหรือดูแลอย่างดีแต่เพราะหมดห่วงที่เห็นลูกได้คู่ครองที่รักและเป็นคนดีอย่างพ่อเลี้ยงปัทม์ ลูกต้องรักและดูแลเขาให้ดีนะ”

“ค่ะ...เขาเป็นเจ้านายที่ดีของลูกน้องและเป็นสามีที่ดีของหนู”

รจนาไฉนเห็นด้วยกับพ่อทุกประการ...คุณปัทม์ ฉันจะรักและดูแลคุณให้ดีที่สุด

ooooooo

รจนาไฉนซาบซึ้งในน้ำใจดีงามของปัทม์ ตัดสินใจไปปัดกวาดและตกแต่งสุสานแสงจันทร์ใหม่ ตกเย็นจึงพาเขาไปเยี่ยมและบอกว่าเป็นการขอบคุณที่ช่วยเหลือเธอกับพ่อ

“คุณพาคุณพ่อมาอยู่ด้วยแบบนี้ทำให้ฉันหมดห่วง ถึงเวลาที่ฉันจะช่วยคุณปลดปล่อยความทุกข์บ้าง”

ปัทม์ไม่เข้าใจ อารมณ์คุกรุ่นขึ้นมาเมื่อเห็นหลุมศพเมียเก่า เจ็บแค้นไม่หายที่เธอทรยศหักหลัง รจนาไฉนเข้าใจความรู้สึกเขาดีแต่อยากให้ทำใจเพราะทุกอย่างผ่านไปแล้ว

“ถึงเวลาที่คุณควรอโหสิกรรมให้คุณแสงจันทร์แล้วค่ะ การให้อภัยจะช่วยปลดพันธนาการ ทำให้วิญญาณของเธอหลุดพ้นจากความเกลียดชัง”

ปัทม์ยังรู้สึกแย่กับแสงจันทร์จนไม่อาจให้อภัยได้ หมุนตัวกลับจะเดินหนี รจนาไฉนรีบรั้งข้อมือไว้

“เชื่อฉันเถอะ...ไม่มีใครอยากเป็นคนเลวหรอกค่ะ ทุกคนมีเหตุผลในการกระทำเสมอ สิ่งที่เธอทำไปอาจไม่ถูกใจคุณแต่เธอก็เป็นมนุษย์คนหนึ่งที่มีรัก โลภ โกรธ และหลง...”

“แต่สำหรับผู้หญิงคนนี้ เธอมีแต่ความโลภ ไม่เคยมีความรักให้ใคร”

“ยังไงเธอก็จากไปแล้ว อย่าเก็บเธอไว้ด้วยความเกลียดชังอีกเลย เพื่อเธอ...และเพื่อตัวคุณเอง”

ปัทม์ทึ่งในความดีของเธอแต่ยังไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องอภัยเพื่อตัวเอง รจนาไฉนยิ้มอ่อนๆพลางอธิบาย

“คุณจะก้าวไปหาความสุขในวันข้างหน้าได้ยังไงถ้าคุณยังแบกความทุกข์ใจไว้อย่างนี้ ความอาฆาตแค้นไม่เคยสร้างความสุขใจให้ใคร แต่ความรักและการให้อภัยจะทำให้โลกนี้มีแต่สันติสุข”

ปัทม์นิ่งไปอึดใจแล้วเดินตรงไปหน้าหลุมศพ “มันยากที่ฉันจะอภัยให้เธอ แต่ความรักของผู้หญิงตรงหน้าเธอยิ่งใหญ่พอจะลบล้างอคติในใจฉันให้หมดสิ้นไปได้ ขอให้เธอไปสู่สุขคติ ฉันอโหสิกรรมให้เธอ...แสงจันทร์”

รจนาไฉนภูมิใจในตัวสามีมาก ยื่นพานใส่ดอกไม้ให้เขาโปรยรอบหลุมศพแสงจันทร์ ปัทม์รู้สึกโล่งใจอย่างประหลาดเหมือนอะไรบางอย่างหนักอึ้งในใจถูกยกออกไป...ต้องขอบคุณรจนาไฉนจริงๆที่ทำให้เขาคิดได้

ooooooo

ปัทม์ตอบแทนความดีของรจนาไฉนด้วยการควบม้าพาชมทุ่งดอกไม้และเที่ยวน้ำตกในวันรุ่งขึ้น หญิงสาวมีความสุขมากกับบรรยากาศสวยงามโดยรอบ ปัทม์มองด้วยความเอ็นดูและนึกสนุกชวนเธอไปเล่นน้ำ รจนาไฉนก้าวไปยืนบนโขดหินโดยที่สามีหนุ่มตามประคองไม่ห่าง กลัวๆกล้าๆไม่กระโดดลงไปสักที

“น้ำเย็น...ฉันกลัวจะหนาวตาย”

“มีฉันอยู่ทั้งคน...ชีวิตเธอจะไม่หนาวอีกแล้ว ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอเสมอ”

ปัทม์กอดเธอแน่นด้วยความรัก รจนาไฉนเขินจัดแกล้งผลักเขาจนตกลงไปในน้ำด้วยกัน

“คุณพูดเองนะคะว่าเราจะอยู่เคียงข้างกัน...”

ปัทม์ไม่ถือสายิ้มยั่ว “แต่ฉันหนาวนะ มาให้ฉันกอดซะดีๆ”

รจนาไฉนว่ายหนีมาหยุดที่กลางน้ำตก ปัทม์ค่อยๆ โผล่จากด้านหลังและโอบกอดเธอไว้ รจนาไฉนดิ้นขลุกขลักเพราะความอาย พยายามผลักตัวออกแต่ไม่ได้ผล เขายังกอดแน่นแถมขอจูบ เธอเบี่ยงหน้าหลบพัลวัน สองหนุ่มสาวยิ้มให้กันเขินๆ มีความสุขกับทุกนาทีที่ได้อยู่ด้วยกัน

รจนาไฉนเตรียมเครื่องหอมมานวดและทำสปาให้สามีหลังขึ้นจากน้ำ ปัทม์แกล้งไม่ยอม อ้างว่ากลัวเธอกดจุดทำร้ายเพราะเคยก่อคดีไว้มาก รจนาไฉนขำจินตนาการของเขา รีบขู่ยิ้มๆ

“ใช่แล้ว...ฉันเจ็บแค้นมาก อย่างนี้ต้องเอาคืน ฉันจะกดจุดให้กลายเป็นอัมพาตอัมพฤกษ์ไปเลย”

รจนาไฉนลงมือนวดอย่างแรง ปัทม์ไม่ถือสา “ฉันพร้อมยอมรับผิดที่ก่อไว้กับเธอ”

รจนาไฉนปลื้มที่เขาเปลี่ยนไปในทางที่ดี ชโลมน้ำมันหอมทั่วหลังไหล่และนวดให้อย่างนุ่มนวล ปัทม์รู้สึกดีมากที่ได้อยู่กับคนรักท่ามกลางธรรมชาติแสนสวย นึกครึ้มใจถามเรื่องเธอไม่คิดแค้นใครก็ตามที่เคยทำร้าย

“การแก้แค้นมีแต่จะทำให้เกิดความสูญเสีย ทุกอย่างหยุดได้ด้วยตัวเรา”

“โดยที่เธอไม่คิดว่าศัตรูจะหาโอกาสมากลั่นแกล้งเธออีกน่ะหรือ”

“ฉันเชื่อว่าความรักและความดีจะเปลี่ยนใจคนได้ ตราบใดที่มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีหัวใจ ไม่มีมนุษย์คนไหนจะฝืนต้านทานความรักหรือความดีได้”

“ถ้าฉันหลงทางมาเจอเธอกลางป่า ฉันคงคิดว่าเธอเป็นนางไม้ผู้อารีย์”

รจนาไฉนกดจุดแรงๆด้วยความหมั่นไส้ ปัทม์แกล้งเจ็บโอดโอยราวกับเด็กๆ

“โอ๊ย...เจ็บนะ ไหงนางไม้กลายร่างเป็นนางมารไปได้”

“ฉันแค่อยากยืนยันว่าฉันเป็นมนุษย์ที่มีความโกรธ”

ปัทม์เข้าใจความนัยที่เธอส่งมา คว้ามือเธอที่กำลังนวดมากุมไว้พร้อมบอกรักเสียงหวาน ค่อยๆดึงเธอลงมาใกล้และประทับจูบดูดดื่ม รจนาไฉนแทบสำลักความสุข ทวีความรักที่มีให้เขาจนหมดใจ

อ่านละคร มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 11 วันที่ 11 มิ.ย. 56

ละครเรื่อง มัจจุราชสีน้ำผึ้ง บทประพันธ์โดย อุปถัมภ์ กองแก้ว
ละครเรื่อง มัจจุราชสีน้ำผึ้ง บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ และภูมิภักดิ์
ละครเรื่อง มัจจุราชสีน้ำผึ้ง กำกับการแสดง ภวัต พนังคศิริ
ละครเรื่อง มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ละครแนว โรแมนติก - ดราม่า
ละครเรื่อง มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ผลิตโดย : บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละคร มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ออกอากาศทุกวันจันทร์ และอังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ออกอากาศตอนแรกวันจันทร์ที่ 6 พฤษภาคม ต่อจาก ละครแผนร้ายพ่ายรัก
ที่มา ไทยรัฐ






ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น