อ่านละคร มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 1 วันที่ 2 พ.ค. 56


อ่านละคร มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 1 วันที่ 2 พ.ค. 56

“เหมือนกันหมด พวกผู้หญิงสวยแต่รูป หัวสูงเห็นแก่เงิน มองไม่เห็นหัวคน บูชาเงินเป็นพระเจ้า!”
จบคำก็เหม่อมองไปเบื้องหน้า ชั่วอึดใจหนึ่งจึงหันกลับมา แหย่ชิยิ้มๆว่าคงโดนไล่ตะเพิดพร้อมกองข้าวของด้วยแน่ ชิทึ่งที่เจ้านายเดาเรื่องได้ ปัทม์ยิ้มเหยียดๆ นึกถึงภาพแสงจันทร์อาละวาดปาข้าวของเมื่อไม่ได้ดั่งใจ

“ผู้หญิงพรรค์นี้ ไม่เคยรักใครด้วยหัวใจ ชีวิตกลัวความลำบาก หวังแต่จะรวยทางลัด เห็นแก่เงิน!”

ชิแยกกลับบ้านพักไปแล้ว ปัทม์เดินไปที่หลุมฝังศพแสงจันทร์ เปรยขึ้นมาอย่างเจ็บแค้น

“ฉันเจอผู้หญิงจำพวกเดียวกับเธอแล้ว ผู้หญิงหิวเงิน ต้องการเงินมาปรนเปรอความสุขสบาย สำหรับผู้หญิงคนนี้ ฉันจะเป็นพญามัจจุราช พาไปลงนรกด้วยน้ำมือของฉันเอง!”


เสียงฟ้าร้องดังลั่น เสมือนเป็นสัญญาณของพญามัจจุราช ปัทม์แสยะยิ้มเหี้ยมๆ สัญญากับตัวเองจะจัดการสั่งสอนผู้หญิงหิวเงินอย่างว่าที่คู่หมั้นเขาให้หลาบจำ...แล้วเธอจะได้รู้จักผู้ชายอย่างพ่อเลี้ยงปัทม์!

ooooooo

ปัทม์คิดมากเรื่องแสงจันทร์กับว่าที่คู่หมั้นจนเก็บไปฝัน เห็นภาพแสงจันทร์นอนซบอก บอกรักด้วยถ้อยคำหวาน

“วันนี้ฉันรู้แล้วว่าคำว่ารักมีความหมายกับฉันมาก เพราะมันเป็นยิ่งกว่าชีวิต ฉันคงมีชีวิตอยู่ไม่ได้ ถ้าไม่มีคุณ”

ภาพแสงจันทร์ลงจากรถ มองไร่ชากว้างใหญ่ที่ดูแห้งแล้งทุรกันดารไม่เหมือนเวลานี้ เหล่าคนงานมองตามด้วยความชื่นชม แต่เธอกลับรังเกียจเหยียดหยามเพียงเพราะพวกเขาจน...ความฝันยังดำเนินต่อไป เขาจำได้ว่าแสงจันทร์เรียกร้องทรัพย์สินเงินทองและความสะดวกสบาย เขาได้แต่บอกให้อดทนรอคอย เธอไม่พอใจไขว่คว้าหาทางสบายจนเขาจับได้ว่าเธอแอบมีชู้ เขาควบม้าตามล่าสองหนุ่มสาว ยิงปืนขู่และทวงของคืน

“อยากจะไปก็ไปแต่ตัว เธอไม่มีสิทธิ์เอาเงินไปจากไร่ของฉัน”

“ฉันเป็นเมียคุณ ฉันมีสิทธิ์!”

“เมียฉันเหรอ ที่เธอรักมีอย่างเดียวคือเงิน ฉันจะให้โอกาสอีกครั้ง ถ้าไปก็ไปแต่ตัว หรือไม่ก็เข้าคุก”

แสงจันทร์โกรธมาก เขวี้ยงกระเป๋าทิ้ง ตะโกนใส่หน้าเขาอย่างเหลืออด

“แกมันใจดำ ฉันเกลียดแก รู้ไหมว่าฉันไม่เคยรักแกเลย ฉันเกลียดแก!”

จบคำก็ถลันเข้าทุบตีบ้าคลั่ง ปัทม์ยืนรับสภาพด้วยใจร้าวราน ไม่คิดมาก่อนว่าจะโดนคนที่รักหักหลัง

พ่อเลี้ยงหนุ่มสะดุ้งตื่นจากความฝัน เหงื่อแตกพลั่ก หอบหายใจถี่เหมือนเหตุการณ์เพิ่งเกิด ทั้งที่เรื่องจบไปนานแล้ว นึกถึงเรื่องแต่งงานแล้วอารมณ์พลุ่งพล่าน เขาคงต้องจัดการกับผู้หญิงหิวเงินให้เด็ดขาดเสียที!

ปัทม์ตัดสินใจเข้ากรุงเทพฯเช้าวันรุ่งขึ้น พร้อมแผนการร้ายบางอย่างเกี่ยวกับคู่หมั้นที่ไม่ยอมบอกให้แม่รู้ เปรมแปลกใจ ไม่คิดว่าลูกชายจะรีบร้อน ตั้งท่าจะถามแต่ไม่ทัน ปัทม์กระโดดขึ้นรถพร้อมชิลูกน้องคนสนิท เปรมส่ายหน้าหนักใจ แอบกังวลเล็กน้อย...กลัวลูกชายก่อเรื่อง

เวลาเดียวกันที่บ้านวิชนี...โลมฤทัยนั่งดูรูปที่ถ่ายกับรจนาไฉนและปวุฒิสมัยเรียนมัธยม แตะนิ้วบนหน้าปวุฒิ ทำท่าเคลิ้มฝัน นึกถึงวันแรกที่เจอเขา...เธอยืนรอหน้าโรงเรียน รจนาไฉนปรากฏตัวพร้อมปวุฒิ บอกว่าเจอโดยบังเอิญเพราะเขามาช่วยจับโจรขโมยของในบ้าน ปวุฒิส่งยิ้มหวานบาดใจมาให้ โลมฤทัยถึงกับผงะ หน้าแดงใจสั่นเหมือนเจอรักแรกพบ ตั้งแต่นั้นก็หลงรักเขามาตลอด เอื้อมมือไปหยิบกรรไกรตัดภาพรจนาไฉน เหลือเขากับเธอยืนคู่กัน...สักวันความรักและความฝันจะต้องเป็นจริง

ด้านรจนาไฉน...ทราบว่าปวุฒิกลับกรุงเทพฯจึงไปเยี่ยมที่บ้าน ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เห็นระเบียงและตามทางเดินเต็มไปด้วยกลีบกุหลาบ เมื่อก้าวเข้าข้างใน กลิ่นเทียนหอมกำจายไปทั่ว ภาพถ่ายเขากับเธอในอิริยาบถต่างๆ ถูกนำมาติดบนฝาผนัง เล่าเรื่องราวที่ผ่านมา รจนาไฉนยิ้มปลื้ม ทันใดนั้น...มีมือแข็งแรงมาปิดตา สองหนุ่มสาวทักทายและมองตากันด้วยความรัก ปวุฒิไม่รอช้าถือ โอกาสขอแต่งงาน

“นับจากวันนี้ และทุกวินาทีที่เหลืออยู่ ผมอยากเห็นคุณอยู่ข้างผมตลอดไป คุณมีความหมายที่สุดในชีวิตผม”

“เพื่อนภูมิใจมากที่ได้เป็นคนรักของคุณค่ะ”

“ผมก็ภูมิใจ ที่มีเจ้าหญิงแสนดีคอยเป็นกำลังใจให้เสมอ ปราสาทหลังน้อยของผม รอคอยเจ้าหญิงแสนดีมานานแล้ว เจ้าหญิงคนนี้จะกรุณาให้เกียรติ ให้ผมปกป้องและดูแลคุณ จากวันนี้และตลอดไปได้ไหมครับ”

“ค่ะ...ฉันจะเป็นเจ้าหญิงของคุณ เราสองคนจะดูแลซึ่งกันและกันตลอดไปค่ะ”

ปวุฒิค่อยๆบรรจงสวมแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายพร้อมจุมพิตมือแผ่วเบา รั้งเธอมากอดแนบอก รจนาไฉนกอดตอบด้วยความรัก...วาดฝันสวยงามถึงอนาคตสดใส

ooooooo

รจนาไฉนกลับไปแจ้งข่าวดีกับพ่อแม่ที่บ้าน ลำเพาปรี๊ดแตกไม่ยอมเพราะมีแผนให้ลูกเลี้ยงสุดชังทำหน้าที่แทนลูกในไส้ รจนาไฉนไม่เข้าใจ ขอความช่วยเหลือจากนพรัตน์ น้ำตารื้นด้วยความน้อยใจที่พ่อหลบตา ละล่ำละลักปฏิเสธเพราะรักปวุฒิ โลมฤทัยเข้ามาทันได้ยินประโยคสุดท้าย มองพี่สาวนอกไส้ด้วยความไม่พอใจ

“ไหนเคยบอกว่าไม่คิดอะไรกับคุณปวุฒิไง จู่ๆไปแต่งงานกันได้ไง ที่ผ่านมาโกหกพบมาตลอดเลยใช่ไหม”

รจนาไฉนอึกอัก เปลี่ยนเรื่องถามแม่ถึงความตั้งใจแรก อยากให้ปัทม์แต่งงานกับน้องสาว โลมฤทัยประกาศกร้าว ไม่มีวันยอมแต่งงานกับเจ้าของไร่ชาสุดซกมก รจนาไฉนยืนยันขอแต่งงานกับปวุฒิ เพราะไม่อาจรักใครได้อีก โลมฤทัยโกรธมาก สั่งให้ยอมพร้อมทวงบุญคุณ

“ถึงเวลาที่นังเด็กกำพร้าไม่มีหัวนอนปลายตีน ต้องตอบแทนตระกูลวิชนีที่เลี้ยงมา”

นพรัตน์โกรธจัดที่โลมฤทัยพูดแรง ลำเพาเข้าข้างลูกสาวคนเล็ก โดนสามีปรามเสียงเครียด

“ลำเพา...เราเคยตกลงกันแล้วนะว่าจะไม่พูดเรื่องนี้”

“มันถึงเวลาแล้วค่ะ ถึงเวลาที่เพื่อนต้องตอบแทนบุญคุณที่เราเลี้ยงมันมา ทั้งที่มันไม่ใช่ลูกแท้ๆ”

นพรัตน์หน้าซีดเผือด รจนาไฉนตะลึง น้ำตารื้นด้วยความสะเทือนใจ ลำเพาได้ทีตวาดซ้ำ

“เพื่อน...แกควรสำนึกไว้ ถ้าไม่ได้พวกฉันชีวิตแกจะเป็นยังไง ถ้าไม่แต่งงานแทนก็อกตัญญู เลี้ยงเสียข้าวสุก!”

รจนาไฉนช้ำหนัก ทนฟังต่อไปไม่ไหว วิ่งหนีออกไปทั้งน้ำตา นพรัตน์มองตามด้วยความสงสาร ตำหนิเมียที่พูดไม่คิด ลำเพาเดินสะบัดออกไป ในขณะที่โลมฤทัยสะใจชะตากรรมของรจนาไฉน...แกไม่มีทางได้ดีกว่าฉันแน่นังเพื่อน!

รจนาไฉนทิ้งตัวบนเตียง ร้องไห้เสียใจที่ความจริงเปิดเผยว่าไม่ใช่ลูกแท้ๆ เหลือบเห็นรูปบนโต๊ะ ภาพตัวเองถ่ายกับครอบครัวตั้งแต่เด็ก เพิ่งสังเกตว่าลำเพาแสดงออกชัดว่ารักโลมฤทัยมากกว่าเธอ ความทรงจำในอดีตหลั่งไหล ลำเพาไม่เคยแสดงความรักหรือชื่นชมเธอสักครั้ง มีเพียงนพรัตน์คอยปลอบโยนและอยู่เคียงข้าง เติมเต็มวัยเด็กของเธอไม่ให้หดหู่เกินไปนัก หญิงสาวดึงตัวเองจากห้วงความคิด ปาดน้ำตาที่ไหลกลบหน้าด้วยความช้ำใจ นพรัตน์เข้ามาหา สงสารลูกสาวจับใจ รจนาไฉนผวากอดทั้งน้ำตา

“คุณพ่อ...เพื่อนเข้าใจแล้วว่าทำไมตั้งแต่เด็ก คุณแม่ถึงไม่เคยรัก ไม่เคยชื่นชมยินดีกับเพื่อนแม้แต่ครั้งเดียว”

“อย่าคิดมากสิ ทำไมแม่จะไม่รักหนู คนเราแสดงออกไม่เหมือนกัน ถ้าแม่ไม่รัก จะเลี้ยงเรามาจนป่านนี้หรือ”

รจนาไฉนร้องไห้ไม่หยุด นพรัตน์เสียใจไม่น้อย นิ่วหน้าเพราะเริ่มปวดตามร่างกาย รู้สึกโหวงๆเหมือนจะเป็นลม

“หนูยังมีพ่อทั้งคนนะลูก พ่อรักและหวังดีต่อหนู ไม่ต่างอะไรจากพ่อแท้ๆเลยนะจ๊ะ”

จบคำก็ทรุดลงหมดสติ รจนาไฉนตกใจ ถลาเข้าพยุง ตะโกนเรียกเสียงลั่นบ้านแต่นพรัตน์ยังแน่นิ่ง มีเพียงลมหายใจแผ่วเบาที่ทำให้รู้ว่ายังมีชีวิต

นพรัตน์ถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลทันที หมอรีบฟอกไตให้อย่างเร่งด่วน รจนาไฉนยืนมองด้วยความเป็นห่วง ลำเพากับโลมฤทัยเดินมาสมทบ สีหน้าบ่งบอกถึงความไม่สบายใจที่รู้ว่าเสาหลักของบ้านไตวายกะทันหัน ความ เครียดและกังวลใจเรื่องค่าใช้จ่ายในบ้าน ทำให้สองแม่ลูกพูดจาถากถางรจนาไฉน บีบน้ำตาตัดพ้อ กอดกันกลมเพื่อเรียกร้องความเห็นใจ รจนาไฉนสะอึก คำพูดเหมือนทวงบุญคุณกลายๆทิ่มแทงใจแทบจุก ความรู้สึกผิดท่วมท้น

อ่านละคร มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 1 วันที่ 2 พ.ค. 56

ละครเรื่อง มัจจุราชสีน้ำผึ้ง บทประพันธ์โดย อุปถัมภ์ กองแก้ว
ละครเรื่อง มัจจุราชสีน้ำผึ้ง บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ และภูมิภักดิ์
ละครเรื่อง มัจจุราชสีน้ำผึ้ง กำกับการแสดง ภวัต พนังคศิริ
ละครเรื่อง มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ละครแนว โรแมนติก - ดราม่า
ละครเรื่อง มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ผลิตโดย : บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละคร มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ออกอากาศทุกวันจันทร์ และอังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ออกอากาศตอนแรกวันจันทร์ที่ 6 พฤษภาคม ต่อจาก ละครแผนร้ายพ่ายรัก
ที่มา ไทยรัฐ






ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น