อ่านละคร แผนร้ายพ่ายรัก ตอนที่ 11 วันที่ 12 เม.ย. 56


อ่านละคร แผนร้ายพ่ายรัก ตอนที่ 11 วันที่ 12 เม.ย. 56

"รักแท้มิอาจลืมอ่ะ" สาวิกาบอก
"ยัยวิกา ไม่ต้องพูด!” สร้อยเพชรดุ
สาวิกาจ๋อย "ค่ะ"
"แล้วนังเขมมิกก็รักพี่ใหญ่เหมือนกัน แต่มันเจียมตัวไม่กล้าแสดงออก...แล้วก็ยังรักพี่ใหญ่ไม่เคยลืมเหมือนกัน" พิสาบอก
ทุกคนตกใจ "โฮ้!!!!”

"พรหมลิขิตชัดๆอ่ะ เกิดมาเพื่อรักกัน!” สาวิกาพูด
"ยัยวิกา!" สร้อยเพชรจะด่า
สาวิกาชิงจ๋อยก่อน "ค่ะ....”
แสงสุดาและพิสุทธิ์มองหน้ากันเป็นเชิงปรึกษาหาเรือ
"คุณแม่คุณพ่อต้องทำอะไรสักอย่างเดี๋ยวนี้เลย! น้องเล็กไม่อยากนับญาติกับมัน น้องเล็กเกลียดมัน!!!” พิสาบอก
แสงสุดาและพิสุทธิ์ปวดหัว ส่วนสร้อยเพชรเป็นลมอีกรอบ



"โอย.....”
พิสุทธิ์ แสงสุดา และสาวิกาตกใจ พิสุทธิ์กับแสงสุดาปราดเข้าไปดูแลสร้อยเพชร
"คุณพี่!!”
"ใจเย็นๆนะคะ เรื่องตาใหญ่กับเด็กเขมมิกต้องมีทางออกค่ะ ทำใจดีๆนะคะ" แสงสุดาบอก
"ตอนนี้จะตายเพราะเสียงยัยน้องเล็ก..เอิ่ก" สร้อยเพชรเป็นลม
"คุณป้า น้องเล็กไม่เกี่ยวนะ!!!” พิสาบอก
"เอิ่กกก" สร้อยเพชรเป็นลมอีกรอบ
"คุณเพื่อนก็เงียบก่อนได้มั้ยคะ!” สาวิกาว่า

พิแสงคว้าตัวเขมมิกได้ก็ดึงเข้ามากอด
"อย่าหนีนะ...ฉันจะไม่ให้เธอหนีฉันไปไหนอีก" พิแสงว่า
"ค่ะ ฉันจะไม่หนีคุณไปไหนอีก"
เขมมิกยิ้มเศร้า
"ไม่สูญเปล่าเลย กับการอดทนรอคอย...ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง วันที่ฉันได้เจอเธอ เจอรักแท้ของฉัน....มันไม่ใช่ความฝันอีกต่อไปแล้ว" พิแสงบอก
"คุณเชื่อในรักแท้จริงเหรอคะ" เขมมิกถาม
"เชื่อสิ เธอคือคนนั้น" พิแสงตอบ
"อะไรทำให้คุณคิดว่าฉันคือรักแท้ของคุณ ทั้งๆที่ฉันไม่เห็นจะมีอะไรดี ไม่ว่าตอนนั้นหรือตอนนี้"
"ความรักมันไม่เคยมีเหตุผลหรอกนะ และฉันก็ไม่เคยเข้าใจว่าทำไม แล้วเธอล่ะ เขมมิก ฉันคือรักแท้ของเธอหรือเปล่า"
"ฉันไม่รู้หรอก"
พิแสงอึ้ง
"รักแท้คืออะไรคะ คือ คนที่เราคิดถึงในทุกลมหายใจ คือคนที่เราพร้อมจะเสียสละทุกอย่างในชีวิตให้ได้แม้ต้องแลกมาซึ่งความเจ็บปวด คือคนที่เราอยากจะใช้ชีวิตอยู่กับเขาและแก่เฒ่าไปด้วยกัน หรือเปล่าคะ ถ้าใช่...คุณก็คือรักแท้ของฉัน"
"เขมมิก"
พิแสงสวมกอดเขมมิกด้วยความรัก
"สัญญากับฉันนะ ว่าจะไม่หนีฉันไปอีก เราจะอยู่เคียงข้างกันอย่างนี้ตลอดไป"
"จนกว่าคุณจะไม่ต้องการฉันหรือเกลียดฉัน"
"ไม่มีทางที่ฉันจะเกลียดเธอ ฉันจะมีแต่รักเธอมากขึ้นทุกวันต่างหาก"
เขมมิกกอดพิแสงเอาไว้เพื่อซ่อนรอยยิ้มอันเศร้าหมอง

พิสุทธิ์ยื่นแฟ้มเอกสารคืนให้พิทยาซึ่งนั่งอยู่กับพิสินีย์
"ก็โอเคนะ...ทุกอย่างดูไม่น่าจะมีปัญหา ติดขัดอะไรบ้างหรือเปล่าพีท" พิสุทธิ์ถาม
"ไม่ครับ เพราะคุณพ่อสนับสนุน ผมได้รับความร่วมมือจากทุกฝ่ายเป็นอย่างดี" พิทยาบอก
"เก่งมาก...เสียดายนะ ถ้าแม่เราไม่ดื้อดึงจะให้ตาใหญ่มาบริหารสายการบิน พ่อก็เล็งตาพีทนี่แหละ สินีย์"
"ผมพอใจกับการได้เป็นคนสนับสนุนคุณใหญ่แบบนี้ครับ คุณพ่อ" พิทยาบอก
พิสุทธิ์ถอนหายใจ "เฮ้อ....”
"คุณพ่อมีเรื่องไม่สบายใจอะไรเหรอคะ หนูเห็นสีหน้าเครียดๆตั้งแต่ตอนเข้าออฟฟิศแล้ว"
"ก็เรื่องตาใหญ่น่ะสิ..." พิสุทธิ์มองพิทยาอยู่สักครู่อย่างลังเลว่าจะพูดดีหรือไม่ ในที่สุดก็ตัดสินใจพูด "ไหนๆก็ไหนๆ ปิดต่อไปก็คงไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว...ตาใหญ่เพิ่งประกาศคบกับเขมมิก"
พิสินีย์ตกใจ "อะไรนะคะ"
พิสินีย์กับพิสุทธิ์หันไปมองพิทยา พิทยาแกล้งทำเป็นแปลกใจมาก
"เดี๋ยวก่อนนะครับ...แล้วเขมมิก...กับคุณใหญ่ไปรู้จักกันได้ยังไงตั้งแต่ตอนไหนครับ" พิทยาถาม

พิสินีย์คุยกับพิทยาที่ยืนนิ่งอยู่โดยที่พิสินีย์ไม่รู้ว่าพิทยาคิดอะไรในใจ
"ฉันขอโทษค่ะที่ไม่บอกคุณตั้งแต่แรกว่าเขมมิกไปทำงานที่ฟาร์มของพี่ใหญ่"
"ทำไมถึงไม่บอกผมล่ะ"
"ฉันยอมรับค่ะ ว่าฉันกลัว....กลัวว่าคุณจะหวั่นไหว"
"ที่รัก....ผมมาไกลเกินกว่าจะรู้สึกอย่างนั้นได้อีกแล้วนะ"
"ค่ะ ฉันรู้"
"ยิ่งตอนนี้ เขมกับพี่ชายคุณก็รักกัน....เลิกกังวลเรื่องผมเถอะ ไม่อย่างนั้นความกังวลของพวกคุณนั่นแหละจะเป็นตัวทำลายความรักของพวกเขา เชื่อผมสิ....แต่บอกตรงๆผมไม่ค่อยสบายใจนักที่รู้เรื่องนี้"
"ทำไมคะ"
"คุณใหญ่ยังไม่รู้จักเขมมิกดี....ผมกลัวว่าพี่ชายของคุณอาจจะถูกหลอก"
พิสินีย์ตกใจ พิทยายิ้มกริ่ม เขาต้องการใส่ร้ายเขมมิกเพราะไม่ต้องการให้พิแสงแย่งเขมมิกไป

สร้อยเพชรหายใจอ่อนแรงอยู่บนเก้าอี้ โดยมีแสงสุดานวดเฟ้นอยู่พลางคิดหาทางเล่าความจริงให้สร้อยเพชรฟัง แสงสุดาเห็นสาวิกานั่งเซ็ง
"หนูวิกาจ๊ะ กลับมาอย่างนี้ ตาธีไม่ว่าอะไรเอาเหรอ" แสงสุดาถาม
สร้อยเพชรรีบบอก "พี่ให้ลาออกแล้ว"
"อะไรกันคะ ยังไม่ได้เริ่มก็ลาออกแล้ว"
"ไม่ต้องทำแล้ว กลับมาอยู่บ้าน สวยๆ" สร้อยเพชรบอก
"แต่วิกาอยากทำนะคะ" สาวิการีบบอก
สร้อยเพชรร้อง "โอ๊ย"
"คุณพี่ใจเย็นๆค่ะ...หนูวิกาไปโทรหาตาธี บอกว่าจะกลับไปทำงานพรุ่งนี้" แสงสุดาเสนอ
สร้อยเพชรตกใจ "คุณแสงสุดา!”
"ได้เลยค่ะคุณอา" สาวิกาบอก
สาวิการีบวิ่งออกไปด้วยความดีใจโดยไม่รอให้แม่ห้ามอีก
"คุณพี่ฟังน้อง...ที่ตาใหญ่กับเขมมิกรักกันน่ะ เป็นแผนของน้องเอง" แสงสุดาบอก
สร้อยเพชรตกใจ "คุณน้อง!!”
"ฟังแผนการของน้องก่อนสิคะ แล้วค่อยโวย ไม่งั้น น้องโวยกลับนะคะ!”
"เอ่อ..ก็ได้ค่ะ...”
สร้อยเพชรอ่อนลงแล้วรอฟังแผนการของแสงสุดา

กนธีคุยมือถือกับสาวิกา
"ได้เสมอน้องวิกา พี่เข้าใจและไม่โกรธ แล้วเจอกันจ๊ะ"
กนธีกดวางสายพอจะหันเดินไปก็ผงะเมื่อเห็นเนตรนิภายืนเซ็งอยู่
"มาได้ไงเนี่ย!” กนธีถาม
"ลอยมามั้ง" เนตรนิภาบอก
"ไม่กวน...ทรีน...สักวันได้มั้ยครับ"
"ก็ฉัน...เซ็ง"
"ทำไม"
"แฟนสำคัญกว่าเพื่อนป่ะ"
"กำลังน้อยใจล่ะสิท่า เพราะคุณเขมกำลังสวีทกับไอ้พิแสง จนลืมคุณชิมิ"
"อืม!”
"ก็มีแฟนเป็นของตัวเองสักคนซี่ จะได้ไม่กลายเป็นหมาหัวเน่าเวลาเพื่อนอยู่กับแฟน"
"มีขายในเซเว่นป่ะ ถ้ามี จะไปช็อปมาสักคน..พูดง่าย!”
"มานี่มา" กนธีจูงมือเนตรนิภาไปทางหนึ่ง
เนตรนิภางง "ไปไหน!”

พิแสงกุมมือเขมมิกเอาไว้ตลอดเวลาที่เดินมาด้วยกันตามทางในฟาร์ม

"คุณพิแสง" เขมมิกเรียก
"มีอะไร"
"คือ...รู้สึกอะไรเปียกๆป่ะ"
พิแสงชะงัก "อะไรเปียก"
"คือ...มือฉันที่คุณจับไม่ปล่อยเลยน่ะ เหงื่อมันออกจนเปียกไปหมดเลย ไม่รู้สึกเหรอ"
"ไม่รู้สึก...”
"หนังหนาเนอะ"
"เธอนี่มันจริงๆเลย ชอบทำให้บรรยากาศเสีย งั้นปล่อย"
"ไม่ได้บอกให้ปล่อย แต่จะบอกให้..เปลี่ยนข้างบ้าง"
เขมมิกวิ่งไปยืนอีกข้างของพิแสงแล้วจับมือพิแสงเอาไว้
"แบบนี้!” เขมมิกบอก
พิแสงยิ้ม
"อย่ายิ้ม!”
"ทำไม" พิแสงงง
"เดี๋ยวใจละลาย เดินต่อไม่ไหว"
"ยัยบ๊อง!”
พิแสงเขกหัวเขมมิกอย่างเอ็นดู
"ไปกันเถอะ ไปหาลูกๆของเรา" พิแสงชวน
เขมมิกตกใจ "เฮ้ย!! ลูกไหน"
"หมูไง....ไอ้ทีเด็ด ลูกเธอไม่ใช่เหรอ"
"ตกใจหมดเลย"
"แต่อีกไม่นาน...เราก็จะต้องมีลูกๆของเราเอง"
"บ้า..อายนะ"
"กี่คนดี สักสิบ"
"คนนะ ไม่ใช่หมู!”
พิแสงหัวเราะอย่างอารมณ์ดีแล้วเดินจูงมือเขมมิกไป ใครบางคนแอบดูพิแสงและเขมมิกอยู่ที่มุมหนึ่ง

เนตรนิภานั่งตรงข้ามหมอดูไพ่ยิปซี
เนตรนิภาร้องออกมา "ดูหมอ?”
"ไพ่ยิปซี ขอบอกแม่นมาก...ผมลงทุนเชิญอาจารย์มาประจำที่รีสอร์ทเดือนนึงเต็มๆเลยนะ เพื่อบริการลูกค้า" กนธีบอก
หมอดูยิ้มให้เนตรนิภา เนตรนิภายิ้มตอบแล้วก็ลุก
"เฮ้ย ทำไมอ่ะ" กนธีถาม
"โทษนะ พอดี ไม่ได้มาทางนี้อ่ะ" เนตรนิภาบอก
"ผู้หญิงกับหมอดูเป็นของคู่กันไม่ใช่เหรอ หรือคุณไม่ใช่ผู้หญิง พิสูจน์หน่อยซิ!”
"เดี๋ยวต่อยตาแตก!”
"เอาน่า...ถือซะว่าขำๆก็ได้" กนธีดันเนตรนิภาให้นั่งลงตามเดิม "หมอ! เน้นเรื่องแฟนโดยเฉพาะ ผมอยากรู้ว่าเมื่อไหร่นางจะมีแฟนสักที จะได้ไม่ต้องมาเจอหน้าผมอีก"
"ทำไม เบื่อแล้วหรือไง" เนตรนิภาถาม
"เปล่า แต่ไม่อยากเห็นคุณอิจฉาตาร้อน เวลาเห็นผมควงกับแฟน"
"มีแฟนใหม่แล้ว? นายนี่มันรักง่ายลืมง่ายจริงๆนะ"
"ยัง! แต่อีกหน่อยก็จะมี พบเนื้อคู่แล้ว เพิ่งดูเมื่อเช้า...เลยอารมณ์ดีไง หมอ เริ่มเลย!”
เนตรนิภาจำยอมดูไพ่ยิปซีทั้งที่ไม่เต็มใจ หมอดูเริ่มกระบวนการดูไพ่ยิปซี

ปริญญ์เดินมาหาหลอดกับเสริม
"เดี๋ยวเราสามคนไปเตรียมหาซื้อชุดดีๆกันสักชุดนะ" ปริญญ์บอก
เสริมงง "ซื้อไปทำไมครับหมอ"
"คาดว่า...ที่ฟาร์มของเรา คงมีงานมงคลเกิดขึ้นเร็วๆนี้"
"อั๊ยย่ะ ไม่ใช่แค่เป็นหมอหมูนะ เป็นหมอดูอีกต่างหาก" หลอดว่า
"โธ่ พี่หลอด หมอปิ๊นเค้าหมายความถึงนายหัวกับคุณเขมคงจะแต่งงานกันเร็วๆนี้ เหรอพรรค์หนั่น!" เสริมคิดว่าหลอดเซ่อจริงๆ
"เอาหลาว หลอกด่ากูหลาว!” หลอดว่า
อนงค์วิ่งหน้าตาตื่นตกใจเข้ามาหา
"นี่ๆๆ!!”
"มีอะไรครับป้า" ปริญญ์ถาม
"เห็นนังน้ำหวานบ้างมั้ยหมอ ไอ้หลอด ไอ้เสริม"
ทั้งสามคนส่ายหน้า
"ไม่อยู่ที่ออฟฟิศเหรอครับ" ปริญญ์ถาม
"มันไม่ได้กลับบ้านมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว โทรเข้ามือถือมันก็ปิดเครื่อง ไม่รู้มันไม่ไปไหน โอ๊ย! สร้างแต่เรื่องให้แม่มัน"
อนงค์เร่งเดินออกไปเพื่อตามหาวาสินี ปริญญ์ หลอด และเสริมมองหน้ากันแล้วก็เริ่มกังวล

ที่โรงแรมแห่งหนึ่ง วาสินีนอนอยู่บนเตียงในสภาพเปลือยเปล่า มีเพียงผ้าห่มคลุมร่างของเธอ ต่อลาภพลิกตัวเข้ามากอดวาสินีพลางระดมหอมไปทั่วตัว วาสินีสะอื้นเล็กน้อย
"น้ำหวานจ๋า น้ำหวานหวานสมชื่อจริงๆ รักน้ำหวานจังเลย"
"คุณได้น้ำหวานเป็นเมียแล้ว คุณต้องรับผิดชอบน้ำหวาน อย่าทิ้งน้ำหวานนะคะ” วาสินีบอก
"รับรอง...ฉันจะดูแลน้ำหวานอย่างดี ยกย่องเชิดชูออกหน้าออกตาให้สมเกียรติเลยจ๊ะ"
"สัญญานะคะ น้ำหวานไม่มีใครแล้วจริงๆ แม่ก็เพิ่งไล่น้ำหวานออกมาจากบ้าน น้ำหวานรักคุณ น้ำหวานเลยมาหาคุณ"
"สัญญาสิจ๊ะ สัญญาลูกผู้ชายเลย"
เสียงมือถือต่อลาภดังขึ้น ต่อลาภขยับไปหยิบมารับสาย
"ฮัลโหลครับ!!”
พิทยาคุยมือถือกับต่อลาภ
"จัดการแล้วหรือยัง"
"ส่งคนไปแล้วครับ...คาดว่า...คงจะลงมือกันแล้ว" ต่อลาภบอก
พิทยายิ้มสะใจแล้วกดวางสาย นัยน์ตาของเขาวาวโรจน์

พิแสงกับเขมมิกเดินคุยกันมาตามทางในฟาร์ม
"ขอถามอะไรนิดหนึ่งนะคะ"
"ว่ามาสิ"
"เรื่องป้าอนงค์...คุณจะจัดการยังไงคะ"
"ก็ไม่จัดการอะไร แกรักลูกสาวและตั้งความหวังเอาไว้มากว่าลูกจะช่วยให้แกสบายขึ้นได้ ผมเข้าใจ...ผมไม่โกรธแกหรอก"
"คุณน่ะ...ดีเกินไปหรือเปล่า"
"ผมเคยบอกแล้วไง...ผมต้องรักและดีกับทุกคนและทุกอย่างที่ปู่ผมรัก"

อ่านละคร แผนร้ายพ่ายรัก ตอนที่ 11 วันที่ 12 เม.ย. 56

ละคร แผนร้ายพ่ายรัก นำแสดงโดย ฟิล์มรัฐภูมิ โตคงทรัพย์ ,ภีรนีย์ คงไทย,จารุณี ,สันติสุข
ละคร แผนร้ายพ่ายรัก บทประพันธ์โดย ปิ่นปินัทธ์
ละคร แผนร้ายพ่ายรัก บทโทรทัศน์โดย ต้นรัก
ละคร แผนร้ายพ่ายรัก กำกับการแสดงโดย อดุลย์ บุญบุตร
ละคร แผนร้ายพ่ายรัก ผลิตโดย มาสเตอร์วัน
ละคร แผนร้ายพ่ายรัก แนวละคร : รักโรแมนติก
ละคร แผนร้ายพ่ายรัก ออกอากาศ ทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละคร แผนร้ายพ่ายรัก เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันจันทร์ที่ 18 มีนาคม พ.ศ 2556
ที่มา manager






ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น