อ่านละคร ลูกไม้หลากสี ตอนที่ 10 วันที่ 6 ก.พ. 56

อ่านละคร ลูกไม้หลากสี ตอนที่ 10 วันที่ 6 ก.พ. 56

ไม่นานนัก ชนิกานต์พาธีรดนย์มาที่ห้างสรรพ-สินค้า ซื้อเสื้อผ้าให้เขาหลายตัว เป็นการขอบใจที่เขาช่วยสอนทำอาหาร จนทำให้สายสัมพันธ์พ่อกับเธอกลับมาเหมือนเดิม ธีรดนย์พยักหน้ารับรู้

“หมดธุระแล้ว กลับเถอะ...แม่ฉันรอ” ธีรดนย์พูดจบขยับจะไป

ชนิกานต์คว้ามือไว้ เขารีบดึงออก แล้วจ้ำพรวดๆ จะออกจากห้างฯ เธอวิ่งมาขวาง ตัดพ้อว่าตนเองน่ารังเกียจมากนักหรือถึงกับต้องเอามือออก แล้วจับมือเขาไว้อีกครั้ง ธีรดนย์ก็ดึงมือออกอีก ชนิกานต์ไม่พอใจโผกอดทันที เขารีบดันตัวเธอออก ขอร้องอย่าทำอย่างนี้ ชนิกานต์ไม่เข้าใจ ทำไมเขาถึงอยู่ใกล้เธอไม่ได้



“เธอมันเป็นของต้องห้าม...คุณท่านพูดถูกแล้ว ผู้ชายกับผู้หญิงจะมาใกล้ชิดกันมันไม่เหมาะ มันอาจเลยเถิด ไม่เคยได้ยินหรือไง รักแท้แพ้ใกล้ชิด” ธีรดนย์พูดไปโดยไม่ได้คิดอะไร ผิดกับชนิกานต์ถึงกับสะอึก นึกถึงชนกชนม์ขึ้นมาทันที ลากเขากลับไปที่รถ ครู่ต่อมา ชนิกานต์ขับรถมาจอดหน้าปากซอยบ้านเช่าของสุรเดช ธีรดนย์ทักท้วง ทำไมต้องมาถึงที่นี่ โทร.นัดให้ชนกชนม์ไปหาก็ได้

“ฉันอยากรู้ว่าสมมติฐานที่ฉันกลัวจะเป็นจริงหรือเปล่า”

“เธอหมายถึงอะไร...นิกกี้”

“นายเองก็หวั่นใจไม่ต่างจากฉัน” ชนิกานต์ว่าแล้ว จ้ำพรวดๆเข้าซอยโดยมีธีรดนย์ตามไปติดๆ...

ขณะชนกชนม์กำลังตากผ้าปูที่นอนอยู่กับสุตาภัญข้างบ้าน เขามองสบตาเธอพักใหญ่ ก่อนตัดสินใจจะเผยความในใจให้รู้ หญิงสาวรู้ทันรีบขอตัวกลับ ชนกชนม์ตะโกนไล่หลัง

“เมื่อไหร่เราจะเลิกหนีความจริงกันสักที”

สุตาภัญหยุดกึกหันกลับมามอง ชนกชนม์เดินเข้าไปหา “ตาคุณคิดอย่างไรกับผม...คุณรักผมหรือเปล่า”

ทั้งคู่มัวแต่จ้องตากันลึกซึ้ง ไม่ทันเห็นชนิกานต์กับธีรดนย์ยืนมองอยู่ ชนิกานต์ถึงกับน้ำตาซึม หันหลังจะกลับ ธีรดนย์คว้าแขนไว้ สั่งให้เธอเข้าไปบอกแฟนของตัวเองให้เลิกยุ่งกับแฟนของเขา

“รักกันมากก็ไปบอกเองสิ” ชนิกานต์สะบัดมือเขาออก แล้วเดินจากไป

“นิกกี้...ฉันบอกให้กลับมาก่อน”

สุตาภัญกับชนกชนม์ ตกใจที่ได้ยินเสียงธีรดนย์ รีบเดินไปหาเจอเขายืนอยู่คนเดียว ชนิกานต์หายไปแล้วชนกชนม์ถามว่าเธอไปไหน มีอะไรกันหรือเปล่า ธีรดนย์ยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“ไม่มีอะไรหรอก วีนก่อนอาหารมื้อเย็น...ตามาช่วยชนกชนม์ออกแบบหรือ”

“ใช่จ้ะ...ตากำลังจะกลับพอดี...ชนม์ตากลับก่อนนะ เย็นแล้ว คุณพ่อคุณแม่จะเป็นห่วง” สุตาภัญว่าแล้วเดินออกไปกับธีรดนย์...

ผ่านไปครู่เดียว ธีรดนย์กลับมาที่บ้านเช่าของสุรเดชอีกครั้ง ชนกชนม์แปลกใจทำไมถึงไม่ไปส่งสุตาภัญ เขาเรียกรถแท็กซี่ให้เธอกลับเอง ขาดคำเขาปล่อยหมัดเข้าเต็มหน้าชนกชนม์จนเซ แล้วตามเข้าไปซ้ำ

“เพื่อนกันทำอย่างนี้ได้ไง แกผิดคำพูด แก้ตัวสิวะว่ามันไม่จริง” ธีรดนย์ตวาดลั่น

คราวนี้ชนกชนม์ไม่ปฏิเสธ ยอมรับหน้าชื่นว่ารักสุตาภัญ ธีรดนย์ทนไม่ไหวต่อยเขาอีกครั้งจนล้มคว่ำ ชนกชนม์อ้างว่าพยายามห้ามใจตัวเองไม่ให้รักเธอแล้ว แต่ทำไม่สำเร็จ ธีรดนย์โกรธที่เขามีชนิกานต์อยู่ทั้งคนยังมายุ่งกับแฟนของตนอีก ชนิกานต์ยืนลุ้นอยู่มุมหนึ่งอยากรู้ว่าเขาจะว่าอย่างไร ถึงกับน้ำตาคลอเมื่อได้ยินคำตอบ

“ฉันไม่ได้รักนิกกี้ ฉันปล่อยให้มันผิดพลาดมานานเกินไป ฉันจะไม่ทำร้ายความรู้สึกของเธออีกแล้ว ฉันจะบอกเลิกเธอ” ชนกชนม์สีหน้ามุ่งมั่นเอาจริง ชนิกานต์เดินน้ำตาไหลพรากเข้าไปตบหน้าเขาฉาดใหญ่

“ฉันเป็นแค่ผู้หญิงที่น่าสงสารและน่าสมเพช

ใช่ไหม...ธี พาฉันกลับบ้าน”

ธีรดนย์ไม่กลับจะอยู่คุยกับเพื่อนทรยศให้รู้เรื่องก่อน ชนิกานต์ตวาดลั่นให้เขาเลิกฝันลมๆแล้งๆได้แล้ว ถึงอย่างไรสุตาภัญก็ไม่ได้รักเขา ธีรดนย์รับความจริงไม่ได้ ตะคอกกลับว่าสุตาภัญรักเขา หญิงสาวเสียใจที่เขาไม่ฟัง ร้องไห้โฮ วิ่งหนี ธีรดนย์หันมาวิงวอนชนกชนม์ว่าในโลกนี้มีคนที่เป็นความหวังและกำลังใจให้เขาสู้ชีวิตแค่สองคน คนหนึ่งคือแม่ของเขา อีกคนคือสุตาภัญ อย่าทำลายความหวังของเขาได้ไหม ชนกชนม์ถึงกับอึ้ง

ooooooo

กฤติยาเพิ่งกลับจากเยี่ยมอัฐิยายแก้วที่วัดในสลัม เห็นธีรดนย์กำลังจะออกจากซอย ดีใจจะเข้าไปทัก แต่ต้องชะงักเมื่อเห็นชนิกานต์เข้าไปขวางหน้าเขาไว้

“นายเองก็รู้มาตลอดว่าตาไม่ได้รักนาย เลิกหลอกตัวเองได้แล้ว”

“วันนี้ตาอาจจะสับสน แต่ฉันจะทำให้ตารักฉัน” ธีรดนย์พูดจบ เดินหนี ชนิกานต์ตะโกนไล่หลัง

“นายมันโง่ตามตื๊อคนที่เขาไม่รัก ทำไมไม่สนใจคนที่รักนาย...ฉันรักนาย”

ธีรดนย์เดินกลับไปหาชนิกานต์ทันที กฤติยาผิดหวังมาก ไม่อาจทนฟังต่อไปได้เดินจากไป จึงไม่เห็นเขาปฏิเสธความรักที่ชนิกานต์มอบให้อย่างไม่มีเยื่อใย และยืนยันจะรักสุตาภัญต่อไปไม่ว่าใครจะว่าอย่างไรแล้วผละจากไปไม่สนใจชนิกานต์ที่ทรุดตัวลงร้องไห้กับพื้น...

ค่ำวันเดียวกัน กฤติยากลับถึงบ้านด้วยอาการของคนอกหัก เดินน้ำตาซึมจะเข้าห้อง กัณฐิกาเข้ามาหาอย่างคนสำนึกผิด ถามลูกว่าไม่สายไปใช่ไหมถ้าเราสองคนจะกลับมาเป็นแม่ลูกกัน วันนี้เธอไปขอโทษยายแก้วมาแล้ว จึงอยากจะขอโทษลูกด้วยและขอให้ลูกให้อภัย กฤติยาบ่อน้ำตาแตกทันทีโผกอดแม่ไว้แน่น

“แม่จะผิดได้อย่างไรก็แม่เป็นแม่ แอนรอคอยจะได้กอดแม่มาทั้งชีวิต”

กัณฐิกาซึ้งใจมากกอดลูกตอบ อุษายืนตะลึงที่ได้ยินว่าทั้งสองคนเป็นแม่ลูกกัน อยู่นิ่งเฉยไม่ได้ รีบโทร.หาคุณท่าน แต่ยังไม่ทันได้บอกอะไร ณวัตรมีลูกค้ามาพบเสียก่อน จึงบอกให้อุษารอตอนที่ตนกลับบ้านค่อยคุยกัน เธอวางสายรีบกลับไปแอบฟังสองแม่ลูกคุยกันต่อไป กฤติยาขอร้องแม่ให้หยุดที่ณวัตรและเลิกสร้างปัญหาภายในครอบครัว เลิกยุ่งเกี่ยวกับธีรดนย์เด็ดขาด กัณฐิกามองออกว่าลูกรักใคร่ชอบพอชายหนุ่มคนนี้

“ใช่ค่ะ...แอนรักธีรดนย์ แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ นิกกี้เขารักธีรดนย์”

“คุณณวัตรไม่มีวันยอมรับเรื่องนี้ ถ้าลูกรักธีรดนย์ แม่ก็ยินดี”

“ธีรดนย์เขามีแฟนแล้ว ถึงเขาไม่ได้รักแอน...แอนขอแค่ได้เห็นคนที่แอนรักมีความสุข แอนก็สุขใจแล้ว แอนขอให้แม่ทำหน้าที่เป็นภรรยาที่ดีของคุณอาและเป็นคุณผู้หญิงที่ดีกับทุกคน แอนเชื่อว่าแม่จะมีความสุขโดยไม่ต้องดิ้นรนไขว่คว้าอะไรอีก...แอนขอได้ไหมคะแม่”

กัณฐิกานิ่งคิดครู่หนึ่งก่อนจะรับปาก สองแม่ลูกโผกอดกันอย่างมีความสุข แต่แล้วความสุขมีได้แค่ชั่วครู่เมื่อกัณฐิกาเหลือบไปเห็นอุษายืนจ้องอยู่

“ฉันขอโทษที่มาขัดจังหวะของครอบครัว” อุษาพูดจบ เดินออกไป สองแม่ลูกต่างตกใจที่แม่บ้านผู้ซื่อสัตย์ของณวัตรรู้ความลับของพวกตน รีบวิ่งตามไปขอร้องให้ปิดเรื่องนี้ไว้อย่าให้รู้ถึงหูณวัตร อ้างว่าที่ทำไปไม่ได้คิดร้ายกับใคร อุษาไม่เชื่อ ให้ทั้งคู่ไว้คอยแก้ตัวกับคุณท่านเอง แล้วรีบเดินหนี กัณฐิกาจะตาม กฤติยารั้งไว้

“พอเถอะแม่ ถึงเวลาที่เราคงต้องยอมรับความจริง คุณอาต้องเข้าใจแล้วก็ให้อภัยเรา”

กัณฐิการู้แก่ใจดีว่าณวัตรรับไม่ได้ถ้ารู้ว่าเธอมีลูกติด วิมานที่วาดไว้ต้องพังทลายแน่นอน เธอยอม

ไม่ได้วิ่งตามไปเล่นงานอุษา กฤติยารู้สึกสังหรณ์ใจชอบกลรีบเดินตาม...

ทางฝ่ายธีรดนย์เพิ่งกลับมาถึงบ้าน ตั้งใจจะร้องเพลงให้แม่ฟังให้ได้ เดินผ่านหน้าตึกใหญ่เห็นเงียบเชียบ ไฟเปิดอยู่ไม่กี่ดวง คิดว่าแม่คงอยู่ที่ห้องพักแล้ว รีบเดินลัดสนามไปที่นั่น...

ด้านอุษาร้อนใจมาก รอให้ณวัตรกลับมาก่อนไม่ไหว ตัดสินใจโทร.หาอีกครั้ง กำลังจะอ้าปากบอกเรื่องสองแม่ลูก กัณฐิกากระชากโทรศัพท์ไปจากมือแล้วปิดเครื่องเสียก่อน ณวัตรรีบโทร.กลับแต่ติดต่อไม่ได้ เกรงจะเกิดเรื่องที่บ้าน ทิ้งงานทุกอย่างรีบกลับทันที

ooooooo

กัณฐิกาเสนอเงินให้อุษาเพื่อปิดปาก แต่เธอไม่ยอมรับเงินสกปรกที่กัณฐิกาหลอกลวงมาจากคุณท่านแล้วเข้าไปยื้อแย่งโทรศัพท์คืน กัณฐิกาไม่ให้ ขู่จะฟ้องณวัตรว่าอุษากระด้างกระเดื่องใส่ตน และจะยุให้เขาไล่เธอออก ระหว่างเมียที่เขารักกับคนรับใช้ ลองคิดดูให้ดีๆว่าเขาจะเชื่อใคร

อ่านละคร ลูกไม้หลากสี ตอนที่ 10 วันที่ 6 ก.พ. 56

ละคร ลูกไม้หลากสี บทประพันธ์ : เทพิตา
ละคร ลูกไม้หลากสี บทโทรทัศน์ : ลายน้ำ
ละคร ลูกไม้หลากสี กำกับการแสดง : ชัชวาล ศาสวัตกลูน
ละคร ลูกไม้หลากสี แนวละคร :ดราม่า
ละคร ลูกไม้หลากสี ผลิตโดย : บริษัท พอดีคำ จำกัด โดย ธงชัย-มณีรัตน์ ประสงค์สันติ
ละคร ลูกไม้หลากสี ออกอากาศ : จันทร์ - อังคาร เวลา 20.25 น. ทาง ช่อง 7 สี
ทีี่มา ไทยรัฐ






ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น