อ่านละครย่อ รักคุณเท่าฟ้า ตอนอวสาน วันที่ 20 ส.ค. 55

อ่านละครย่อ รักคุณเท่าฟ้า ตอนอวสาน วันที่ 20 ส.ค. 55

“คุณก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้”
“เป็นไปได้ถ้าคุณบอกว่าจะเลือกพิม”
ที่เหตุการณ์ปัจจุบัน ธีระพยักหน้า “คงเป็นเพราะเรื่องนั้น ทำให้พี่ได้รู้ว่าพี่ไม่ได้รักพิม”
พิมเจ็บแปลบที่หัวใจ น้ำตาของเธอไหลริน
“แต่พิมยังคงเป็นน้อง เป็นเพื่อนที่ดีของพี่เสมอนะ”

พิมมองธีระทั้งน้ำตา เธอตัดใจแล้วเดินผ่านธีระไปได้แค่สองก้าวแล้วก็หยุด ก่อนจะพูดออกมา
“เสียดายนะคะ ถ้าวันนั้นแค่พิมอดทน วันนี้พิมคงไม่ต้องมาถามพี่ว่าทำไมพี่ถึงไม่รักพิม”
พิมสะอื้นแล้วร้องไห้แล้วก็เดินจากไป
ธีระมองตามอย่างอึ้งๆ ก่อนจะหันเดินไปอีกทาง

ธีระถือรูปแม่เดินเข้ามาในบ้านของแม่ของเขา ธีระหยุดมองรอบตัว เขามองรูปแม่ในมือ แล้วเดินขึ้นไปชั้นบน
ธีระเอารูปแม่วางบนชั้นแล้วเดินออกไปจากห้อง



ธีระเดินลงบันไดมาหยุดมอง เขาเห็นรูปแม่ แดง กบ ไตรตั้นและตัวเขาที่ถ่ายด้วยกันวางอยู่บนโต๊ะ ธีระหยิบมาดู
เสียงของแม่ดังขึ้นในหัวของเขา “ธี มากินข้าวเถอะลูก”
ธีระหันไปมองก็เห็นแม่นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารกำลังยิ้มให้เขา
“แม่ต้มกระเพาะหมูที่ลูกชอบด้วยนะ”
ธีระหันมองไปที่โซฟาก็เห็นแม่ลุกขึ้นกางมือเพื่อจะกอดเขา
“กลับมาแล้วหรือลูก เหนื่อยมั้ยลูก”
ธีระน้ำตาซึม เขามองไปที่เก้าอี้หน้าทีวี เขาเห็นแม่กำลังนั่งพูดกับเขา
“แม่อยากให้ลูกรู้นะว่าแม่รักลูก”
“ผมก็รักแม่ครับ” ธีระโพล่งออกมา
ธีระมองรูปในมืออีกครั้งแล้ววางลงที่เดิมก่อนจะเดินออกจากบ้านไป

ธีระเดินออกมาจากบ้านแล้วปิดประตู เขาเดินไปขึ้นรถแล้วขับออกไป ประตูรั้วค่อยๆ เลื่อนปิด
เครื่องบินทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ธีระนั่งขับเครื่องบินด้วยสีหน้านิ่งสงบ

ธีระเดินผ่านร้านขนมในต่างประเทศจึงหยุดมองเพราะนึกถึงแม่ เหตุการณ์ตอนที่แม่พูดกับเขาเรื่องซื้อของฝากย้อนกลับมา
“แม่ก็นึกว่าซื้อชอกโกแลตมาฝากแม่”
“แม่ครับ แม่เป็นเบาหวานนะ หมอเค้าไม่ให้กิน”
“แม่รู้ แม่ก็พูดไปอย่างงั้นแหละ”
ธีระหยิบขนมขึ้นมามองแล้ววางลงก่อนจะเดินออกไปจากร้าน

ธีระนั่งเหงาอยู่บนเก้าอี้ยาวในสวนสาธารณะในต่างแดน

ธีระนั่งดื่มกินอยู่คนเดียวในร้านอาหารที่ต่างประเทศ

หลายวันผ่านไป ธีระขับรถแล่นเข้ามาจอดหน้าร้านต้นไม้ ธีระที่อยู่ในชุดนักบินก้าวลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในร้าน
“หวัดดีครับพี่ธี” พนักงานในร้านทัก
“พี่กบกับพี่แดงล่ะม่อน” ธีระถาม
“อ๋อ ไม่อยู่ครับ ไปภูเก็ต พอดีมีลูกค้าเค้าอยากให้พี่กบไปดูสวนให้หน่อย”
“ไตรตั้นก็ไปด้วยหรือ”
“ครับ”
“งั้นฝากของแช่ตู้เย็นด้วยนะบอกพี่กบพี่แดงด้วย”
“ครับ” พนักงานรับของฝาก ธีระเดินออกไปจากร้าน

ธีระเดินออกมาหน้าร้านต้นไม้ เขามองซ้ายขวาด้วยความเซ็ง
“เฮ้อ เราเลยไม่รู้จะไปไหน” เสียงโทรศัพท์มือถือของเขาดังขึ้น ธีระกดรับสาย “ฮัลโหล”
หนูดีพูดโทรศัพท์กับธีระอยู่ที่มุมหนึ่งในโรงพยาบาล
“สวัสดีค่ะคุณธี นี่หนูดีพูดนะคะ”
“อ้าว หนูดี ว่าไง”
“ขอโทษนะคะที่โทรมา เผอิญหนูดีจะอาเงินบางส่วนไปใช้คืนคุณธีค่ะ”
“เอาไว้ก่อนก็ได้นะ”
“ไม่เป็นไรค่ะ หนูดีเก็บเงินได้แสนนึงแล้ว คุณธีจะให้หนูดีเอาไปให้ที่ไหนคะ เดี๋ยวเลิกงานหนูดีจะเอาไปให้”
“ผมว่าจะไปกินกาแฟที่ร้านแถวทองหล่อ ไกลไปมั้ย”
“ไม่ไกลเลยค่ะ หนูดีนั่งรถไฟฟ้าไปสิบนาทีก็ถึงค่ะ”
“งั้นห้าโมงโทรหาผมอีกทีนะว่าผมอยู่ร้านไหน”
“ได้ค่ะ” หนูดีกดวางสาย
ธีระวางสายแล้วขึ้นรถขับออกไป

ยามเย็น ธีระนั่งดื่มกาแฟอยู่ในร้าน หนูดีเดินเข้ามา
“สวัสดีค่ะคุณธี”
“หวัดดีจ้ะ”
“หนูดีขอโทษนะคะที่ไมได้ไปงานเผาศพคุณป้า พอดีวันนั้นหนูดีต้องเข้าเวร”
“ไม่เป็นไรหรอก ดื่มอะไร”
“ไม่ล่ะค่ะขอบคุณ นี่ค่ะ เงินหนึ่งแสน” หนูดีส่งเงินให้ ธีระรับไปดู “หนูดีขอใช้แสนนึงก่อนนะคะ แล้วที่เหลืออีกสองแสนหนูดีจะพยายามหามาใช้ให้เร็วที่สุดค่ะ”
“ผมให้คุณ” ธีระบอก
“ให้หนูดี”
“ใช่”
“ให้ทำไมคะ”
“ผมอยากขอบคุณที่คุณดูแลแม่ผมอย่างดีก่อนที่ท่านจะเสีย”
“หนูดีรับไม่ได้หรอกค่ะ เพราะคุณธีก็ให้ค่าจ้างหนูดีแล้วนี่คะ”
“ผมอยากให้เป็นพิเศษไม่ได้หรือไง”
“ยังไงหนูดีก็รับไม่ได้ค่ะ”
“ทำไมถึงรับไม่ได้”
“แม่หนูดีต้องไม่ยอมหรอกค่ะ แค่คุณธีให้ยืมตอนแรกสามแสนแม่ยังคิดว่าคุณธีเอาเงินมาซื้อหนูดีเลย”
“แสดงว่าผมดูไม่น่าไว้ใจขนาดนั้นเลยหรือ”
“ไม่ใช่อย่างงั้นหรอกค่ะ แม่แค่กลัวคนจะมาดูถูกน่ะค่ะ”
“งั้นคุณก็ไม่ต้องบอกแม่ว่าผมให้”
“ยิ่งไม่ได้ใหญ่เลยค่ะ หนูดีไม่เคยโกหกแม่ ถ้าแม่รู้แม่จะเสียใจ”
ธีระมองหนูดี หนูดีชะงักเพราะคิดว่าตัวเองพูดมากไป
“หนูดีขอตัวกลับก่อนนะคะ”
“แล้วเงินนี่ล่ะ”
“หนูดีไม่รับจริงๆค่ะ ขอบคุณมากนะคะ”
หนูดียกมือไหว้แล้วเดินออก ธีระมองตามแล้วยิ้มนึกขำในความซื่อของหนูดี

บ่ายวันใหม่ที่บ้านจินดา ไตรตั้นวิ่งมากอดธีระ
“หวัดดีครับน้าธี คิดถึงน้าธีจังเลย”
“น้าก็คิดถึงตั้น ไปเที่ยวภูเก็ตสนุกมั้ย” ธีระถาม
“สนุกมากครับ”
“อาทิตย์หน้าพี่จะไปเที่ยวฮ่องกง ไปด้วยกันมั้ย” แดงถามน้องชาย
“ไม่ล่ะพี่แดงไปเถอะ ผมบินไปบ่อยแล้ว”
“นั่นมันไปทำงาน นี่ไปเที่ยว” กบบอก
“ไม่ล่ะพี่ พี่ไปกันเถอะ”
“จะอยู่ทำไมคนเดียว เหงานะ” แดงว่า
“นั่นสิธี ไปเที่ยวดีกว่าเผื่อได้เจอสาวๆถูกใจ” กบแซว

“ไม่ไปจริงๆครับ พี่กบ”
ช้อย ภาและใหญ่เดินเข้ามา
“แหม อยู่กันพร้อมหน้าเลย” ช้อยทัก
“สวัสดีค่ะป้าช้อยน้าภาป้าใหญ่” แดงยกมือไหว้
“หวัดดีครับ” กบไหว้
“สวัสดีครับ ไปไหนกันมาครับเนี่ย” ธีระถาม
“ก็ตั้งใจมาที่นี่แหละจ้ะ พอดีโทรมาเด็กที่นี่เค้าบอกว่ากัปตันอยู่ ก็เลยรีบมากลัวไม่เจอ” ใหญ่บอก
ธีระสงสัย “มีอะไรกับผมหรือครับ”
“มีจ้ะ มีหลานสาวอยากจะแนะนำให้รู้จักจ้ะ น้องเดียมานี่ลูก” ภาหันไปเรียก
เดีย เด็กสาววัย 20 หน้าตาพื้นบ้านเดินเข้ามาอย่างเขินๆ
“สวัสดีพี่ธีเค้าสิ” ภาบอก
เดียยกมือไหว้ “สวัสดีค่ะ”
“หลานสาวป้าเอง น่ารักมั้ย” ภาถาม
“แต่ป้าว่าคนนี้น่ารักกว่า หลานป้าเองจ้ะชื่อ น้องจอย น้องจอยสวัสดีพี่ธีรึยังลูก” ช้อยหันไปถาม
จอย สาววัยเดียวกับธีระรูปร่างท้วมดำยกมือไหว้
“สวัสดีค่ะพี่ธี”
“เด็กพวกนี้เค้าไม่กล้าเข้ามา เค้าอายกัปตัน” ใหญ่ว่า
“เอ่อ ขอโทษครับ ผมลืมไปผมมีนัดกับเจ้านาย ขอตัวก่อนนะครับ” ธีระตัดบท
“อะไรกันจะไปแล้วหรือ” ช้อยถาม
“เดี๋ยวสิ นี่ป้าอุตส่าห์ให้หลานเค้าหยุดเรียนนะเนี่ย จะได้มีเวลาคุยกับกัปตัน” ภาบอก
“ผมมีธุระจริง ๆ ครับ ผมลานะครับ ไปก่อนนะพี่แดง แล้วผมจะโทรหา”
“เออ รีบไปเถอะ เดี๋ยวไม่ทันประชุม” แดงบอก
ธีระรีบเดินออกไป
“ยังไม่ทันคุยกันเลย ไปซะแล้ว แล้วจะไปกิ๊กกันตรงไหน” ใหญ่เซ็ง
“อย่าว่าป้าเอาหลานมายัดเยียดนะ เห็นว่ากัปตันเป็นคนดี แล้วแกก็เป็นโสด ป้ากลัวจะเหงา เกิดคิดสั้นขึ้นมาจะยุ่ง” ภาว่า
“ใช่ ป้าก็เลยคิดว่ายอมเสียสละเพื่อพี่จิน พาหลานสาวมาให้ดู” ช้อยบอก
“ใช่ นี่ถ้าไม่ห็นว่าพี่จินป็นเพื่อนสนิทล่ะก็ ไม่เป็นแม่สื่อให้หรอก” ใหญ่พูด
“หนูว่าอย่าไปยุ่งกับธีเค้าเลยค่ะ เค้าช่างเลือก เลิกมาหลายคนแล้ว” แดงบอก
“นั่นสิครับ เดี๋ยวจะผิดใจกับพวกคุณป้าเปล่า ๆ” กบบอก
“อย่างงั้นหรือ” ใหญ่ถอดใจ
“ครับ ผมว่าให้เด็กๆเค้าหากันเองดีกว่าจะได้ไม่มีปัญหาทีหลัง” กบย้ำ
“ก็ได้ ว่าแต่พ่อกบเถอะมีน้องชายหรือพี่ชายที่ยังเป็นโสดมั้ยล่ะ” ภาถาม
“ไม่มีครับ ผมลูกคนเดียว เป็นลูกโทนครับ”
“แต่ตั้นไม่ชอบน้องเดียวกับน้องจอยนะครับ” ไตรตั้นรีบบอก
“จ้ะ พ่อรูปหล่อ” ช้อยพูด
“ไปยัยเดีย” ภาบอกหลานสาว
“ไปยัยจอย” ช้อยดันตัวหลานออกไป แล้วทั้งสามป้าก็เดินออกไป
“ถ้าโตขึ้น ตั้นอยากหล่อเหมือนน้าธีจัง” ไตรตั้นพูดขึ้น
“ไตรตั้นมาทำการบ้านให้เสร็จก่อน อย่าโม้มาก” แดงว่า
“คร้าบแม่”

ธีระนั่งดูทีวีอย่างเหงาๆ อยู่ในบ้านจินดา

บ่ายวันใหม่ ธีระนั่งดื่มกาแฟในร้านที่เงียบสงบ เขามองไปรอบตัวอย่างเหงาๆ

ธีระขับรถมาตามถนนในยามราตรี พอรถติดเขาก็กดโทรศัพท์
“วิทย์หรือ จะชวนไปดื่มอะไรกันหน่อย”
“ขอโทษครับกัปตัน วันนี้ผมนัดแฟนไว้” วิทย์พูด
“อ้าวหรือ ไม่เป็นไร”
ธีระวางสายด้วยความเซ็ง เขาถอนใจแล้วเปิดวิทยุ
เสียงดีเจในสถานีวิทยุดังขึ้น “วันนี้วันแห่งความรัก ใครยังไม่มีคนรักก็ให้ได้คนรักนะครับ สำหรับเพลงนี้ผมมอบให้กับคนที่ผมรักที่สุดครับ”
เสียงเพลงดังขึ้น ธีระนั่งฟังเพลง เขาขับรถไปเรื่อยๆ แล้วเหลือบมองเห็นโรงพยาบาลก็ชะงัก
ธีระเลี้ยวรถเข้าไปในโรงพยาบาล

ในโรงพยาบาล หนูดีนั่งทำงานอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ เธอฮัมเพลงไปแล้วก็หันไปหยิบเอกสารด้านหลัง ธีระเดินมาหยุดด้านหลังหนูดี หนูดีหันหน้ามาเห็นก็สะดุ้ง
“อุ๊ย” ธีระยิ้มให้ หนูดียกมือไหว้ “สวัสดีค่ะคุณธี”
“หวัดดีจ้ะ”
“มาเยี่ยมใครหรือคะ” หนูดีถาม
“เปล่า”
“คุณธีไม่สบายหรือคะ”
“ไม่ใช่”
หนูดีงง “อ้าว แล้วมาทำอะไรที่โรงพยาบาลคะ”
“พอดีผมเซ็งๆไม่รู้จะไปไหน ขับผ่านโรงพยาบาลก็เลยแวะมาหาคุณ จำได้ว่าคุณเคยบอกทุกวันจันทร์จะเข้าเวรถึงสามทุ่ม”
“ค่ะ”
“ผมเห็นว่าจะสามทุ่มแล้วก็เลยคิดว่าแวะรับคุณกลับบ้านด้วยดีกว่า ไหนๆบ้านคุณก็อยู่ทางเดียวกับผม”
“เอ่อ ...” หนูดีอึกอัก
“ผมนั่งรอตรงนั้นนะ”
หนูดียังไม่ทันตอบรับ ธีระก็เดินไปนั่งรอ หนูดีหันไปทำงานแล้วก็เหลือบไปมองธีระอย่างงง ๆ
ธีระหันมามองหนูดีก็สะดุ้งรีบหลบตา หนูดีนึกสงสัย

หนูดีนั่งรถมากับธีระ ธีระหันไปมองก็เห็นหนูดีนั่งตัวลีบ
“นั่งสบายรึเปล่า” ธีระถามออกมา
“สบายค่ะ” หนูดีตอบ
ธีระยิ้มให้หนูดี หนูดีเหลือบมองอย่างสงสัย ธีระหันมายิ้มให้ หนูดีฝืนยิ้มตอบ
รถของธีระแล่นเข้ามาจอดหน้าห้องเช่า
“ถนนทางเข้าบ้านคุณก็เปลี่ยวเหมือนกันนะ ถ้าไม่จำเป็นก็อย่ากลับบ้านดึก” ธีระบอก
“ทำไมหรือคะ” หนูดีถาม
“ผมเป็นห่วง”
หนูดีชะงักหันไปมองธีระก็เห็นธีระทำเฉย “ค่ะ ขอบคุณนะคะคุณธีที่มาส่ง”
หนูดียกมือไหว้แล้วก้าวลงจากรถ ธีระยิ้มให้ หนูดีเดินไปที่บ้านเช่าของตัวเองแล้วหันกลับมามอง ก็เห็นธีระยังไม่ไป
“รีบเข้าบ้านซะ” ธีระพูดเสียงดัง
หนูดีรับคำ “ค่ะ”
หนูดีหันกลับแล้วเดินเข้าบ้านด้วยความงุนงง

พระอาทิตย์ยามเช้าค่อยๆ โผล่พ้นขอบตึกสูงในเมือง หนูดีเดินออกจากห้องเช่าลงบันไดมา เธอเดินเลี้ยวออกมาแล้วก็ต้องชะงักเมื่อเห็นธีระยืนรออยู่หน้ารถของเขาที่จอดอยู่ หนูดีเดินเข้ามาหาด้วยความตกใจ
หนูดียกมือไหว้ “สวัสดีค่ะคุณธี มีเรื่องอะไรรึเปล่าคะ ถึงมาที่นี่”
“ไม่มี ผมแค่มารอคุณ” ธีระบอก
“รอหนูดี เรื่องอะไรหรือคะ”
“ผมตั้งใจจะไปใส่บาตรให้คุณแม่ ก็เลยแวะมาชวนคุณไปใส่บาตรด้วยกัน”
“เอ่อ”
“ไม่เสียเวลาหรอก เดี๋ยวผมไปส่งคุณที่ทำงาน ไป อย่าช้าเลย เดี๋ยวไปทำงานสาย” ธีระขึ้นรถ หนูดีขึ้นรถตาม
หนูดีขึ้นไปนั่งในรถแล้วรัดเข็มขัด ธีระหันมาพูดกับเธอ
“อ้อ ผมมีเรื่องจะขอร้องคุณเรื่องนึง”
“เรื่องอะไรหรือคะ”
“ต่อไปนี้เจอผมห้ามไหว้ผมแล้วนะ”
“ทำไมล่ะคะ ก็คุณธีเป็นผู้ใหญ่”
“เวลาที่คุณไหว้ผมทีไร ทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองแก่มาก”
“เอ่อ ไม่ใช่นะคะ คุณธียังไม่แก่หรอกค่ะ เพียงแต่หนูดีเห็นว่า..”
“นั่นล่ะไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร ต่อไปนี้ไม่ต้องไหว้ผมนะ”
“ได้ค่ะ” หนูดียิ้มให้ธีระโดยที่ยังไม่หายงง ธีระยิ้มให้แล้วขับรถออกไป

รถแล่นผ่านถนนราชดำเนินยามเช้าทุกอย่างยังคงเงียบสงบ ธีระกับหนูดีมาใส่บาตรด้วยกันที่บริเวณสนามหลวง
ฝาบาตรพระเปิดออก ธีระหยิบอาหารใส่ลงไปในบาตรพระ เขาหันมาพยักหน้าบอกหนูดี
หนูดีใส่ตาม แล้วทั้งสองก็พนมมือ พระให้พรแล้วเดินออก พระองค์ถัดไปเดินเข้ามารับบาตร

ธีระกับหนูดีปล่อยนกบินขึ้นไปบนฟ้า ธีระกับหนูดียืนมอง หนูดียิ้ม ธีระเหลือบมอง หนูดีหันมาเห็นก็ชะงัก ธีระมอง หนูดียิ้มเขินๆ
“นี่เป็นครั้งแรกนะคะที่หนูดีได้มีโอกาสมาปล่อยนก เพิ่งรู้นะคะเนี่ย ว่ามันทำให้หัวใจเราพองโต”
“ทำไมหรือ” ธีระถาม
“ก็ ..มันรู้สึกอิ่มเอิบน่ะค่ะที่เราได้ปลดปล่อยให้ชีวิตมันเป็นอิสระ”
หนูดีมองขึ้นไปบนท้องฟ้า ธีระมองหนูดีแล้วเอ่ยออกมา
“หนูดี”
“คะ”
“มะรืนนี้ผมจะไปญี่ปุ่น คุณอยากได้อะไรมั้ย”
หนูดีงง “ไม่ล่ะค่ะ”
“งั้นผมจะซื้อขนมมาฝากนะ คุณชอบทานอะไร”
“ไม่ต้องหรอกค่ะ รบกวนคุณธีเปล่าๆ”
“ทำไมต้องเกรงใจผมอยู่เรื่อย”
หนูดีมองอย่างงงๆ “ก็ ...”
“เพราะผมเป็นผู้ใหญ่” ธีระตอบแทน
หนูดียิ้ม “ก็ ...ค่ะ”
“ไหนคุณบอกว่าผมไม่แก่ไง ปีนี้ผมอายุ35 คุณอายุเท่าไหร่นะ”
“24 ค่ะ”
“ก็ห่างกันแค่ 11ปี ไม่มากเท่าไหร่คุณว่ามั้ย”
“ก็มากเหมือนกันนะคะ”
“หมายความว่าคุณไม่ชอบคนแก่”
“ค่ะ ก็ไม่ค่อยชอบหรอกค่ะ” หนูดีตอบ ธีระทำหน้าผิดหวัง “แต่ยกเว้นคุณธีนะคะ เพราะคุณธีดูดีแล้วก็ไม่แก่”
“ถ้างั้นคุณก็ไม่รังเกียจผมใช่มั้ย” ธีระถาม
หนูดีชะงักมองธีระอย่างอึ้งๆ ธีระมองสบตา หนูดีประหม่าหลบตาและเริ่มทำตัวไม่ถูก
“ว่าไง หนูดี คุณจะรังเกียจมั้ยถ้าเราจะคบกัน ผมหมายถึงถ้าผมจะจีบคุณเป็นแฟนได้มั้ย” ธีระถาม หนูดีสะเทิ้นอายและทำอะไรไม่ถูก
“คุณธีล้อหนูดีเล่นใช่มั้ยคะ”
“ผมไม่ได้ล้อเล่น ผมพูดจริงๆ ให้โอกาสผมได้มั้ย”
หนูดีอึ้ง “เป็นไปไม่ได้หรอกคะ หนูดีไม่มีอะไรเหมาะสมเท่าเทียมกับคุณธีเลยนะคะ”
“แต่เรายังไม่ได้เริ่มต้นเลยนะ จะรู้ได้ยังไงว่าเป็นไปไม่ได้”
หนูดีมองหน้าธีระอย่างลังเล
“ผมก็เปรียบเหมือนกับนกที่คุณเพิ่งปล่อยออกไป” ธีระพูด “วันนี้ผมมีอิสระที่จะรักและอยู่กับใครซักคนไปจนวันตาย”
หนูดีมองด้วยความอึ้ง ธีระยื่นมือให้
“ให้โอกาสผมนะ เราจะเริ่มนับหนึ่งไปพร้อมๆกัน”
หนูดีมองอย่างลังเล ธีระมอง หนูดียังนิ่ง ธีระเอามือลงด้วยความผิดหวัง
“ถ้างั้นผมจะไปส่งคุณที่โรงพยาบาลแล้วกัน” ธีระหันหลังแล้วเดินไป
“เดี๋ยวค่ะคุณธี” หนูดีเรียก ธีระชะงักแล้วหันไปมอง “ก็ได้ค่ะ เราจะนับหนึ่งไปพร้อมๆ กัน”
หนูดีส่งมือให้ ธีระจับมือหนูดีแล้วดึงเธอเข้ามากอดก่อนจะบรรจงจูบหน้าผาก
หนูดีจับมือธีระ แล้วทั้งสองก็ก้าวเดินไปด้วยกัน

เช้าวันใหม่ที่ชายทะเล ธีระกับหนูดีเดินคุยกันมาตามทาง ทั้งสองมองหน้าแล้วยิ้มให้กัน ธีระสวมกอดหนูดี
“คิดถึงคุณแม่มั้ยคะ” หนูดีถาม
“ไม่” ธีระตอบ หนูดีมองหน้าเขาด้วยความแปลกใจ “เพราะผมมีคุณให้คิดถึงแล้ว”
ธีระหอมแก้มหนูดีฟอดใหญ่

********จบบริบูรณ์********


อ่านละครย่อ รักคุณเท่าฟ้า ตอนอวสาน วันที่ 20 ส.ค. 55

ละครเรื่อง รักคุณเท่าฟ้า บทประพันธ์ และ บทโทรทัศน์โดย วิลักษณา
ละครเรื่อง รักคุณเท่าฟ้า กำกับการแสดงโดย ชูชัย องอาจชัย
ละครเรื่อง รักคุณเท่าฟ้า ดำเนินงานสร้างโดย ธีรเดช-บุษกร วงศ์พัวพันธ์ บริษัท ซิติเซ่น เคน จำกัด
ติดตามชมละครเรื่อง รักคุณเท่าฟ้า ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา manager.co.th





10 ความคิดเห็น:

  1. ไม่ระบุชื่อ20 สิงหาคม 2555 08:50

    จบแบบนี้ทุเรศมาก ผู้หญิงทั้งสามคนที่ร่วมฟันฝ่ากับแม่ตัวเองมา แถมคนสุดท้ายคือข้าวตูก็ได้เสียกันด้วย เท่ากับว่าพระเอกหลอกฟันผู้หญิงไปแล้วก็ทิ้งเพราะว่าตัวเองมีจุดหมายใหม่ ฝากบอกคุณหน่อยด้วยว่าคิดจะเป็นผู้จีดนะต้องจบให้สวย ไม่ใช่จบแบบนี้ รับรองว่าจบแบบนี้คุณหน่อยเจอจัดหนักแน่ โดนจีดแบบด่าเละทั้งประเทศ หนังเรื่องนี้คนติดกันงอมแงม แต่กลับจบแบบทุเรศ บอกได้คำเดียวว่าไม่ว่าคุณหน่อยจะจัดละครเรื่องไหนเราจะไม่ดูอีก กลัวเสียความรู้สึก

    ตอบลบ
  2. ไม่ระบุชื่อ21 สิงหาคม 2555 15:25

    จริงคะผู้หญิงทั้งสามที่หนีไปเพราะทนแม่ผู้ชายไม่ได้แต่คนสุดท้ายที่รักกันได้เพราะไม่โดนกีดกันอย่างนี้ไม่ยุติธรรมเลย จบแบบนี้น่าเกลียดจริงๆ เสียความรู้สึกมาก

    ตอบลบ
  3. ไม่ระบุชื่อ23 สิงหาคม 2555 12:05

    ไหงจบง่ายงี้อ่ะ เพราะอะไรถึงเลือกหนูดี แทบไม่รู้จักกันสักนิด หนูดีก็งงๆ เราดูก็จะงงนะเนี่ย

    ตอบลบ
  4. ไม่ระบุชื่อ24 สิงหาคม 2555 01:34

    ก็สามคนแรกไม่ยอมอดทนเองอ่ะจะมาโทษคนจัดได้งัย

    ตอบลบ
  5. ไม่ระบุชื่อ24 สิงหาคม 2555 14:17

    ใช่ผูหญิงทั้ง3คนไม่อดทนเอง ผู้จัดเค้าทำหนังมาดีแล้วค่ะ อย่าไปว่าไปดูถูกคนอื่น เรื่องแรกกผ็ต้องมีผิดพลาดกันบ้าง ถ้าให้คุณไปทำแล้วไม่ถูกตำนิเลยก็ถือว่าสุดยอดมากเลยนะค่ะ ก็เหนทุกเรื่องอ่ะต้องโดนตำนิตลอด อย่าไปอินกะหนังมากไปจนทำให้ไปตำหนิติฉินคนอื่น เค้าให้ดูหนังเพื่อเปนอุทาหร เปนสติเตือนใจค่ะ

    ตอบลบ
  6. ไม่ระบุชื่อ24 สิงหาคม 2555 15:59

    ชีวิตต้องดำเนินต่อไปค่ะ... เราควรคิดถึงคนที่มีชีวิตอยู่ด้วยกันมากกว่าคนที่จากไป แต่ไม่ใช่ไม่นึกถึงนะคะ แค่เก็บไว้ในใจลึกๆก็พอ

    ตอบลบ
  7. ไม่ระบุชื่อ27 สิงหาคม 2555 00:00

    พล็อตเรื่องใช้ได้เลยค่ะ เราว่าต้องมองกว้างๆนะ หาผู้ชายอย่างธีระยากนะที่จะรักแม่ได้ขนาดนี้ แต่เรื่องเจ้าชู้ เราว่า ผู้ชายสมัยนี้ไม่แตกต่างจากธีระเลยนะ ที่รักง่ายดายขนาดนี้ แต่ธีระเลือกที่จะดูแลแม่ที่ป่วย

    ตอบลบ
  8. ไม่ระบุชื่อ3 กันยายน 2555 10:48

    มั่ยชอบตอนจบเลยอะหนุดีมั่ยเหมาะสมที่จะเปนนางเอกเลยสู้หั้ยตอนจบธีระจะมั่ยเลือกคัยสักคนยังจะดีกว่าที่ต้องมาจบกับการที่เลือกหนูดี

    ตอบลบ
  9. ไม่ระบุชื่อ7 กันยายน 2555 09:55

    ชอบหนูดีค่ะ เหตุผลเพราะหนูดีเป็นผู้หญิงที่มีความอดทนสูงกว่าคนอื่น ปรนบัติรับใช้แม่ธี จนเอาชนะใจ และดูเป็นผูหญิงที่มีค่า วางตัวดี ไม่ทอดสะพานเหมือน 3 คนแรก ดูเป็นคนแรกนะ ที่พระเอกเป็นฝ่ายตามตื้อ ชอบมารีเรื่องนี้ เคมีตรงกับเคนดี

    ตอบลบ
  10. ไม่ระบุชื่อ8 กันยายน 2555 10:31

    ได้ดูละครเพียงบางตอน และเห็นด้วยกับคุณความคิดเห็นสุดท้าย ที่ชอบหนูดี พระเอกเลือกหนูดีที่เป็นเพียงผู้หญิงธรรมดา "หนูดี" ดูเป็นคนที่มีจิตใจงดงาม ดูแลแม่ของธีด้วยหัวใจ แม้จะมีฐานะยากจนก็วางตัวดี รวมไปถึงแม่ของหนูดีก็เป็นคนดีด้วย สอนลูกดี แม้ยากจนแต่หยิ่งในตนเอง ไม่คิดอยากได้เงินทองของคนอื่นมาฟรีๆเพราะกลัวถูกเขาดูถูก และชีวิตของธีก็ผ่านอะไรมามากมาย มีพร้อมทุกอย่างแล้ว ความสุขในชีวิตจริงคืออยู่ักับคนที่รักและเข้าใจ

    OK กะคุณหน่อยค่ะ จะตามดูเรื่องต่อไปค่ะ

    ตอบลบ